340 papers
Dit onderzoek toont aan dat een twee-vloeistofmodel voor dynamische donkere energie, waarin geluidsgolven de schaalafhankelijke groei van kosmische structuren beïnvloeden, via een analyse van het bispectrum van sterrenstelsels kan worden onderscheiden van het standaardmodel, met name bij geluidssnelheden tussen $10^{-2}10^{-4}$.
Dit artikel onderzoekt hoe het uitbreiden van het SIGW-kader met derde-orde zwaartekrachtsgolven de overproductie van oorspronkelijke zwarte gaten kan verhelpen en de interpretatie van PTA-signalen als kosmologische zwaartekrachtsgolven kan ondersteunen.
Een volledig Bayesiaanse heranalyse van DESI DR2-data, gecombineerd met CMB- en supernova-observaties, toont aan dat de oorspronkelijke sterke voorkeur voor dynamische donkere energie grotendeels verdwijnt wanneer de Bayesiaanse 'Ockham's razor' wordt toegepast en de fouten in de DES-SN5YR-calibratie worden gecorrigeerd, waardoor het CDM-model weer de voorkeur krijgt.
Dit artikel onderzoekt de kosmologische haalbaarheid van het -zwaartekrachtmodel met door middel van MCMC-simulaties op recente waarnemingsdata, en vergelijkt de resultaten met het CDM-model om de versnelde uitdijing van het heelal en de groei van kosmische structuren te verklaren.
Dit artikel combineert gegevens van de Dark Energy Survey, Planck en ROSAT om een fysiek model te ontwikkelen dat de thermodynamische eigenschappen van heet gas in halos beschrijft, waarbij wordt aangetoond dat rekening moet worden gehouden met AGN-verontreiniging en niet-thermische druk om de waarnemingen volledig te verklaren.
Deze studie introduceert een analytisch forward-modeling framework dat, met behulp van Hamiltonian Monte Carlo, het driedimensionale Lyman-alfa vermogensspectrum reconstrueert uit verschillende tweepuntsstatistieken en aantoont dat dit een robuust alternatief biedt voor consistentiechecks in toekomstige DESI-metingen.
Dit artikel introduceert een nieuw algebraïsch systeem genaamd quintuple numbers binnen het AnaCal-framework om de analytische respons van gefitte galaxieparameters op zwak-lensingscheefheid te berekenen en valideert dat de resulterende multiplicatieve bias voor grondgebaseerde beelden onder de 0,003 blijft.
Dit onderzoek, gebaseerd op SDSS DR18, onthult dat hoewel omgevingsdichtheid de onderdrukking van stervorming in het algemeen bevordert, zware sterrenstelsels in lage-dichtheidse schijven van het kosmische web een afwijkende evolutie doormaken waarbij ze hun koude gas en actieve stervorming behouden, wat wijst op een decoupling tussen morfologische transformatie en het uitdoven van stervorming bij hoge massa's.
Dit artikel beschrijft hoe het gebruik van de Wiener-filteralgoritme voor lineaire kaartproductie de gegevens van de LuSEE-Night-maantelefoon kan deconvolueren tot een lage-resolutie kaart van de onder-50 MHz-sfeer, waarbij systematische effecten zoals stralingspatroononzekerheid en gain-fluctuaties effectief worden gemarginaliseerd.
Dit artikel bevestigt met spectra van DESI en de Palomar 200-inch telescoop veertien nieuwe lenskwestoren en acht lensgalaxieën, waarmee de efficiëntie van brede veldspectroscopische surveys voor het identificeren van zwaartekrachtslenzen wordt onderstreept.
Dit artikel definieert Horndeski-theorie opnieuw via twee axioma's, waardoor de standaard enkel-veldsvorm wordt hersteld en een praktische weg wordt gebaand naar multi-veldextensies die bekende structuren en vergelijkingen omvatten.
Dit artikel onderzoekt de productie van donkere straling door gravitonen via het verval van een geïsoleerd scalair veld (zoals een donkere glueball) dat alleen via zwaartekracht koppelt aan het Standaardmodel, en concludeert dat een grote niet-minimale koppeling van het Higgs-veld aan de zwaartekracht de emissie van gravitonen onderdrukt ten gunste van de opwarming van het Standaardmodel, terwijl ook het verwachte spectrum van zwaartekrachtsgolven wordt gepresenteerd.
Dit artikel introduceert CUBE2, een open-source -lichaamssimulatiecode die schaalbaarheid, nauwkeurigheid en geheugenefficiëntie optimaliseert door een multi-niveau Particle-Mesh-methode met FFT en een geoptimaliseerde Green-functie te combineren, zoals aangetoond door simulaties met $6144^3$ deeltjes op de ACECS-supercomputer.
De auteur betoogt in deze korte commentaar dat het door A. Lapi et al. voorgestelde CDM-model, waarin structuurvorming de versnelde uitdijing van het heelal zou verklaren zonder nieuwe fysica, onwaarschijnlijk is en dat de opmerkingen ook breder relevant zijn voor kosmologische terugwerkkracht.
Het AIDA-TNG-project gebruikt kosmologische simulaties om aan te tonen dat alternatieve donkere-materiemodellen, zoals warm en zelfinteragerend donkere materie, de overvloed, radiale verdeling en clustering van halos beïnvloeden, waarbij een gegeneraliseerd Navarro-Frenk-White-model nodig is voor een accurate beschrijving en kleine-schaal clustering een krachtig middel biedt om deze scenario's te onderscheiden.
Dit onderzoek gebruikt de fractale dimensie om de verdeling van blauwe, groene en rode sterrenstelsels in het kosmische web te analyseren en bevestigt dat deze dimensie een gevoelige diagnostische tool is die varieert met sterrenstelseltype en roodverschuiving.
Deze studie analyseert voor het eerst Planck 2018 en BICEP/Keck 2018 CMB-data om de beperkingen op kosmische snaren en domeinwanden te verbeteren, waarbij geen statistisch significant bewijs voor defecten wordt gevonden maar wel een lichte voorkeur voor niet-nul snaarspanning, en voorspellingen doet voor toekomstige experimenten zoals Simons Observatory en LiteBIRD.
Dit artikel presenteert een evaluatie van de betrouwbaarheid van huidige analysemethoden voor het herleiden van de thermodynamische eigenschappen van sterrenstelselclusters, waarbij wordt vastgesteld dat hoewel gasdichtheid en massa nauwkeurig kunnen worden gereconstrueerd, temperatuurmetingen gevoelig zijn voor systematische vertekeningen die de interpretatie van de intra-clustermedium beïnvloeden.
Dit artikel stelt voor om de lijn-van-zicht schuif van sterke gravitationele lenzen, afgeleid van fotometrische survey-data, te gebruiken als een nieuwe kosmologische probe die de standaard $3\times 26\times 2$pt-schema en een zeer hoog signaal-ruisverhouding belooft voor toekomstige Stage-IV-survey's.
Dit artikel waarschuwt dat kleine discrepanties tussen de theoretische geluidshorizon en de effectieve BAO-schaal in donkere-materie-tracers systematische fouten kunnen veroorzaken bij kosmologische inferentie, en biedt correctiestrategieën om deze bias te compenseren voor toekomstige precisie-surveys zoals DESI.