323 papers
Deze studie toont aan dat een machine learning-framework, gebaseerd op UMAP en DBSCAN, effectief kan worden gebruikt om magnetische witte dwergen te identificeren en hun magnetische veldsterkten te schatten wanneer directe metingen ontbreken.
Deze studie presenteert de eerste sub-parsec VLBI-analyse van de FRII-radiobron 3C 452, waarbij een symmetrisch, parabolisch uitdijend twin-jet-systeem wordt opgelost en geconcludeerd wordt dat de waargenomen collimatieschalen sterk afhankelijk zijn van de oriëntatie van de bron.
Dit artikel presenteert een voorspellende studie die aantoont dat het stapelen van waarnemingen van actieve galactische kernen achter sterrenstelselclusters met huidige Cherenkov-telescopen de gevoeligheid voor axion-achtige deeltjes als donkere materie in het massa-bereik van 10⁻⁸ tot 10⁻⁷ eV aanzienlijk kan verbeteren, met een bereikte koppeling tot 6×10⁻¹³ GeV⁻¹.
Dit artikel beschrijft hoe een samensmeltingsstootschok in het dichtstbijzijnde rijke sterrenstelselcluster Norma (A3627) de intraclusteromgeving beïnvloedt en de evolutie van sterrenstelsels zoals ESO 137-001 en ESO 137-007 drastisch verandert door processen zoals ram-pressure stripping en de vervorming van radiostralen.
Dit artikel presenteert een methode met gerichte zoekopdrachten in plaats van blinde all-sky-zoekopdrachten om supermassieve zwarte galsparen als gestandaardiseerde sirenes te gebruiken, waarmee het Chinese Pulsar Timing Array (CPTA) de Hubble-constante met een precisie van 2 km/s/Mpc kan bepalen en zo kan bijdragen aan de oplossing van de Hubble-spanning.
Dit onderzoek analyseert met Solar Orbiter-data de substructuren van zonnevlam-ribbels en onthult dat EUV-kernen extreem klein (minder dan 1 Mm²) en kortstondig (enkele seconden) zijn, wat impliceert dat energie-injectie tijdens zonnevlammen plaatsvindt in zeer gelokaliseerde en tijdelijke gebeurtenissen.
Dit artikel introduceert een verschoofde-geodeetbenadering die een snelle en efficiënte methode biedt om gravitatiegolf-fluxen te berekenen voor draaiende testlichaampjes in banen rond Kerr-black holes, met name geschikt voor parameterstudies van LISA wanneer snelheid en eenvoud prioriteit hebben boven uiterste precisie.
Dit paper stelt voor dat het kwantumverval van een zwart gat door Hawking-straling wordt beschreven als het tunnelen van een vage bol-systeem, waarbij een monopool de fermionische toestanden absorbeert om een tunnelingspad te creëren dat de semi-klassieke vervalsnelheid reproduceert en de unitariteit waarborgt.
Dit artikel presenteert diepe NuSTAR-observaties van het samenvoegende sterrenstelselcluster ZWCL 1856.8+6616, waarbij een uitzonderlijk sterke X-stralen schok met een Mach-getal van ongeveer 3.9 aan de noordelijke relic-locatie wordt gedetecteerd, wat aanzienlijk hoger is dan de overeenkomstige radioschok, terwijl er geen inverse Compton-emissie wordt waargenomen.
Het HYPERION-onderzoek onthult een significante correlatie tussen de snelheid van C IV-schijfwinden en het X-straalcontinuüm in luminous quasars op , wat suggereert dat deze superzware zwarte gaten voornamelijk groeien via snelle accretie in plaats van via een hoge initiële zaadmassa.
Dit artikel introduceert een op simulaties gebaseerde inferentiepipeline die een fysisch geïnformeerde grafische neurale netwerken koppelt aan een normaliserende stroom om de richting van ultra-hoog-energetische kosmische straling met radioarrays nauwkeurig en goed gekalibreerd te reconstrueren.
Dit artikel introduceert het Accretie-Modulatie Interne Schok-model (AMIS) als een raamwerk dat de globale lichtkromme van lange gammastraaluitbarstingen koppelt aan de tijdsafhankelijke massa-aanvoer naar de centrale motor, terwijl interne schokken de snelle variabiliteit verklaren.
Dit artikel onderzoekt energie-extractie en de botsing van deeltjes rondom een roterende dyonische zwart gat in , gauged supergravity, waarbij wordt aangetoond dat de koppelingsconstante de maximale energie-extractie-efficiëntie aanzienlijk kan verhogen en in het extreem geval oneindige centrum-van-massa-energieën mogelijk maakt, waardoor dit object een krachtigere Planck-energie-kollier is dan de traditionele Kerr-zwarte gaten.
Deze studie toont aan dat accretietorken van een buitenste schijf de as van de Lense-Thirring-precessie van een binnenste hete torus kunnen afbuigen van de spin-as van het zwarte gat, wat betekent dat de jetrichting niet langer noodzakelijk de oriëntatie van het zwarte gat of de schijf weergeeft.
Deze studie introduceert een gebruiksvriendelijke Python-interface voor de numerische relativiteitscode AMSS-NCKU die de automatisering en visualisatie van simulaties vereenvoudigt en zo de technische drempel voor nieuwe gebruikers verlaagt, wat wordt geïllustreerd met succesvolle simulaties van zwarte-gat-samensmeltingen.
Dit artikel toont aan dat een datagedreven reconstructie van een evoluerende donkere energie-toestandswaarde en een variabele Hubble-constante , gebaseerd op DESI- en supernova-data, de Hubble-spanning effectief kan oplossen en statistisch sterk wordt verkiezen boven het standaard CDM-model.
Dit artikel presenteert een stochastische generalisatie van het Schwinger-effect die de productie van deeltjesparen in statistisch fluctuerende, tijdsafhankelijke en inhomogene veldconfiguraties beschrijft, met toepassing op kosmologische en astrofysische scenario's.
Deze studie gebruikt CROCODILE-simulaties om aan te tonen dat feedback van actieve galactische kernen de verdeling van baryonen beïnvloedt en zo de dispersiemaat van Fast Radio Bursts verandert, waardoor de verhouding tussen het intergalactische medium en de halo's rondom sterrenstelsels beter kan worden gekwantificeerd.
Deze paper presenteert een universeel model dat de maximale energie van stralingsgordels in planetaire en bruine dwerg-magnetosferen voorspelt op basis van het oppervlaktew magnetisch veld, wat leidt tot een asymptotische limiet van ongeveer 7 TeV en nieuwe inzichten biedt over galactische kosmische straling en synchrotronemissie bij exoplaneten.
Dit onderzoek simuleert de co-evolutie van massieve zwarte gaten en nucleaire sterrenhopen met de code GNC om de dynamiek van extreme massaratio-inspirals en getijdenverstoringen over 12 miljard jaar te analyseren, waarbij wordt vastgesteld dat de inspiralsnelheid afhangt van de clusterontwikkeling en dat compacte objecten vooral vroege, hoog-excentrische banen vertonen die waarneembaar zijn door LISA.