1088 papers
Dit artikel beschrijft hoe het HERMES-instrument aan boord van de SpIRIT CubeSat voor het eerst de milliseconde-tijdsoplossing van de Crab-pulsar in het röntgenbereik heeft aangetoond, wat aangeeft dat compacte satellieten nu vergelijkbare prestaties kunnen leveren als grote observatoria.
Dit artikel toont aan dat de spinperiodes van magnetars en X-ray dim geïsoleerde neutronensterren clusteren rond een maximale waarde van ongeveer 12 tot 15 seconden, wat wijst op een gemeenschappelijk fysiek mechanisme dat de waarneembare levensduur van deze sterren beëindigt.
In dit artikel wordt de driedimensionale evolutie van twee opeenvolgende coronale massa-ejecties (CME's) van actieve regio AR 12994 naar Mercurius geanalyseerd met behulp van een herziene kegelmodel en multi-view waarnemingen, waarbij de geometrie, kinematica en impactrichting worden gekwantificeerd om toekomstige voorspellingen voor planeten in het zonnestelsel te verbeteren.
Deze studie analyseert recente sterformatie in het dwergonregelmatige sterrenstelsel DDO 43 door GALEX-UV- en WISE-infrarooddata te vergelijken, waarbij een algemene correlatie wordt gevonden maar enkele gebieden worden geïdentificeerd die mogelijk door stof verduisterde sterformatie vertonen.
Deze studie toont aan dat off-axis jet-cocoon-emissie van lange gamma-ray bursts de waargenomen eigenschappen van snelle X-ray-transienten, zoals hun hoge luminositeit, zachte spectra en ontbrekende gamma-ray-gegenparten, op natuurlijke wijze kan verklaren.
Het ODIN-onderzoek bevestigt zes massieve protoclusters bij kosmisch middag (z ≈ 2.4 en 3.1), reconstrueert hun driedimensionale structuren en onthult dat sterrenstelsels in de dichtste kernen een tekort aan zwakke emissielijnen vertonen en sneller worden uitgeschakeld dan in het veld, met een sterker effect bij hogere roodverschuivingen.
Dit onderzoek concludeert dat, ondanks de verstrooiing van CM-achtige planetoïden door de groei van Saturnus, gasweerstand en migratie de meeste objecten terugdrijven naar het binnenste zonnestelsel, waardoor de verontreiniging van het CI-reservoir in de buitenste regio's verwaarloosbaar blijft en deze reservoirs grotendeels geïsoleerd blijven.
Deze studie presenteert een hybride strategie die een supervisie-gebaseerde supernova-score integreert in het PineForest-activiteitsframework voor anomaliedetectie, waardoor de ontdekkingsefficiëntie van supernova's in ZTF-data wordt verbeterd zonder de brede zoekcapaciteit voor andere astrofysische anomalieën te compromitteren.
Dit artikel presenteert een nieuw analytisch model dat aantoont dat directe massa-overdracht via een stroom inefficiënt is in het opspinnen van een accretor tot kritieke rotatie, waardoor sterren meer dan een tiende van hun oorspronkelijke massa kunnen vergaren zonder deze limiet te bereiken, terwijl ook wordt gekwantificeerd hoe baanparameters en donorrotatie de massabehoudsfactie beïnvloeden.
In dit artikel wordt de alpha-versie van silmarel voorgesteld, de eerste software die gravitatiegolf- en elektromagnetische waarnemingen combineert om gelenste binair zwarte gaten te reconstrueren en zo de multimessenger-astronomie voorbij de huidige beperkingen te brengen.
Dit artikel toont aan dat variaties in de sterformatiegeschiedenis van sterrenstelsels, in plaats van een constante vormingsrate, leiden tot grotere en warmere geïoniseerde gebieden en een andere topologie en timing van de 21-cm-signalen tijdens het tijdperk van reionisatie.
Dit artikel presenteert de eerste systematische studie van neutrino-emissies van massieve sterren, waarbij voor het eerst continu wordt gevolgd van de pre-supernova-evolutie tot de vroege kerninstortingsfase om sterke correlaties tussen neutrino-eigenschappen en de interne structuur van de progenitor te kwantificeren.
Dit artikel onderzoekt kosmologische ruimtetijden waarin de ruimtelijke kromming tijdsafhankelijk is en van teken kan veranderen, waardoor topologische overgangen mogelijk worden die consistent zijn met globale hyperboliciteit, en analyseert de globale eigenschappen en Killing-vectoren van drie dergelijke geometrieën.
Dit artikel presenteert een trade-studie voor de Nancy Grace Roman-ruimtetelescoop die concludeert dat een ultradiep survey van minimaal 0,56 vierkante graden met zes filters de onzekerheid op de UV-lichtfunctie bij hoge roodverschuivingen (z~6-9) met een factor 2-4 kan verkleinen ten opzichte van bestaande JWST-programma's.
Dit artikel analyseert het transport van relativistische zonne-energetische deeltjes tijdens de uitgebreide gebeurtenis van 28 oktober 2021 door middel van multi-satellietobservaties en modellering, en concludeert dat de brede ruimtelijke uitbreiding het gevolg is van een smalle injectieregio gecombineerd met efficiënte dwarsveld-diffusie.
Dit artikel presenteert de eerste resultaten van het FEAST-programma, waarbij met JWST/NIRSpec-spectroscopie wordt aangetoond dat het mogelijk is om de interactie tussen opkomende jonge sterrenclusters en hun omringende interstellair medium in de nabije spiraalstelsel NGC 628 tot in detail te bestuderen, waardoor nieuwe inzichten worden verkregen in de feedbackmechanismen van jonge, massieve sterren voordat supernova's optreden.
Op basis van HST- en JWST-observaties van jonge sterrenhopen in vier nabije sterrenstelsels concludeert dit onderzoek dat de tijd die nodig is om het omringende gas te verdrijven sterk afhankelijk is van de massa van de cluster, waarbij zwaardere clusters sneller vrijkomen dan lichtere, wat cruciale beperkingen oplegt aan sterrenvormingsmodellen en planetenvorming.
Dit artikel toont aan dat het aangepaste transportbandmodel voor clusterformatie aangeeft dat de totale hoeveelheid materiaal die ooit een sterrenvormend gebied bereikt, de belangrijkste factor is voor het onderscheid tussen intermediaire en massale sterrenvorming, waardoor standaard oppervlaktedichtheidsdrempels in vroege evolutiestadia tot misclassificatie kunnen leiden.
Uit langdurige spectropolarimetrische monitoring blijkt dat de oppervlakteteveld van Polaris opmerkelijk stabiel is en dat de eerste directe meting van de rotatieperiode van een klassieke Cepheïde 100,29 dagen bedraagt, wat nieuwe inzichten biedt in de rotatie- en magnetische eigenschappen van deze ster.
Dit onderzoek toont aan dat de hoeveelheid massa die lage-massasterren tijdens hun RGB-fase verliezen, de belangrijkste factor is om de tijd van het stoppen van sterrenvorming in dwergsterrenstelsels te bepalen op basis van de verhouding tussen AGB- en RGB-sterren.