1092 papers
Dit artikel presenteert een methode voor het identificeren van gammastraaluitbarstingen in de ruimte met de CXPD CubeSat, waarbij een op miniCPM-V2.6 gebaseerd multimodaal groot taalmodel met LoRA-finetuning en 4-bit kwantisatie wordt ingezet om binnen de rekenkrachtbeperkingen van een satelliet real-time detectie en spectrale analyse mogelijk te maken.
Dit onderzoek toont aan dat vluchtige moleculen op koolstofhoudende stofkorrels zwak fysisorberen, terwijl ze op silicaten sterk chemisorberen, wat leidt tot fundamenteel verschillende verdampingsmechanismen en een natuurlijke verklaring voor koolstofverarming in binnenste planetaire systemen.
Dit onderzoek onthult dat de actieve BL Lacertae-schijf sinds 2020 wordt gekenmerkt door intradagvariabiliteit en spectrale evolutie, waarbij tijdvertragingen tussen de optische/X-straal/gamma-straal en radiobanden wijzen op twee afzonderlijke emissieregio's met een ruimtelijke scheiding van ongeveer $4,50 \times 10^{19}$ cm.
Dit artikel definieert Horndeski-theorie opnieuw via twee axioma's, waardoor de standaard enkel-veldsvorm wordt hersteld en een praktische weg wordt gebaand naar multi-veldextensies die bekende structuren en vergelijkingen omvatten.
Dit artikel beschrijft een experimentele demonstratie van een innovatieve on-as laserafstandsmeter met heterodyne-frequentie en actieve bundelsturing, die nanometernauwkeurige inter-satellietafstandsmetingen mogelijk maakt en daarmee een veelbelovende kandidaat vormt voor toekomstige zwaartekrachtsmissies.
Dit artikel introduceert een nieuwe methode voor nauwkeurige wideband pulsartiming die meetruis strikt in acht neemt en, getoetst aan waarnemingen van PSR J2124−3358, realistischere onzekerheidsschattingen oplevert dan bestaande methoden.
Dit onderzoek onthult dat de kernsterrenhoop in het gasrijke spiraalstelsel M 74 een oud, metaalarm fossiel is dat gedurende de laatste 8 miljard jaar passief is geëvolueerd zonder verdere groei, in schril contrast met de jongere en metaalrijke sterrenpopulaties in de directe omgeving.
Deze studie presenteert 4.110 nieuwe kandidate voor sterke zwaartekrachtslenzen, geselecteerd uit DESI-observaties van luminous red galaxies via achtergrond-[O II]-emissielijnen, waarvan naar verwachting 53% echte lenzen zijn die waardevol zijn voor kosmologische metingen van donkere materie en de Hubble-constante.
Dit artikel presenteert een homogene steekproef van ongeveer 3500 heldere quasar met betrouwbare spectroscopische roodverschuivingen uit de Euclid Quick Data Release, waaronder 2686 nieuwe identificaties, en analyseert hun spectra, morfologie en selectie-eigenschappen om de basis te leggen voor toekomstige AGN-onderzoek met Euclid.
Dit artikel introduceert CUBE2, een open-source -lichaamssimulatiecode die schaalbaarheid, nauwkeurigheid en geheugenefficiëntie optimaliseert door een multi-niveau Particle-Mesh-methode met FFT en een geoptimaliseerde Green-functie te combineren, zoals aangetoond door simulaties met $6144^3$ deeltjes op de ACECS-supercomputer.
De auteur betoogt in deze korte commentaar dat het door A. Lapi et al. voorgestelde CDM-model, waarin structuurvorming de versnelde uitdijing van het heelal zou verklaren zonder nieuwe fysica, onwaarschijnlijk is en dat de opmerkingen ook breder relevant zijn voor kosmologische terugwerkkracht.
In deze studie presenteren onderzoekers nieuwe VLBA-astrometrische metingen van elf radiosterren, waaronder parallaxen en eigenbewegingen met een hoge nauwkeurigheid, om de systematische afwijkingen tussen het radio-ICRF en het optische Gaia-CRF bij heldere sterren te verminderen.
Het AIDA-TNG-project gebruikt kosmologische simulaties om aan te tonen dat alternatieve donkere-materiemodellen, zoals warm en zelfinteragerend donkere materie, de overvloed, radiale verdeling en clustering van halos beïnvloeden, waarbij een gegeneraliseerd Navarro-Frenk-White-model nodig is voor een accurate beschrijving en kleine-schaal clustering een krachtig middel biedt om deze scenario's te onderscheiden.
Deze studie introduceert een geautomatiseerde methode op basis van dichtheidsgebaseerde clustering om nesten van zonnevlekken te kwantificeren en toont aan dat ongeveer 60% van alle zonnevlekken in dergelijke ruimtelijk-temporele clusters voorkomt, waarbij de neiging tot nestvorming sterk correleert met het niveau van zonneactiviteit.
De auteurs rapporteren met de uGMRT de zeldzame detectie van een neutrale waterstofuitstroom veroorzaakt door jet-gas-interactie buiten het gastheergalaxie van de radio-galaxie 0731+438 op een roodverschuiving van 2,429, wat het bestaande parameterbereik van dergelijke uitstroomfenomenen aanzienlijk uitbreidt.
Dit artikel beschrijft de verbeterde capaciteiten van de POLAR-2 HPD-instrumenten om door middel van tijd- en energie-opgeloste polarimetrie van gamma-ray bursts de stralingsmechanismen en fysische eigenschappen van de uitstroom te onderscheiden en te beperken.
Dit artikel presenteert de resultaten van een studie naar de samenstelling van kosmische straling in het energiebereik van 2 tot 12,5 EeV, gebaseerd op muonmetingen van het Yakutsk EAS-arrangement, waarbij het bestaan van vier afzonderlijke groepen primaire deeltjes met verschillende oorsprong wordt bevestigd.
In dit onderzoek worden Hα-maps van 685 sterrenstelsels rondom het Virgo-cluster geanalyseerd om de invloed van filamenten op sterrenvorming te bestuderen, waarbij wordt geconcludeerd dat hoewel er geen significant verschil in clump-grootte is, filament-galaxieën wel iets meer perifere clumps vertonen.
Dit onderzoek gebruikt de fractale dimensie om de verdeling van blauwe, groene en rode sterrenstelsels in het kosmische web te analyseren en bevestigt dat deze dimensie een gevoelige diagnostische tool is die varieert met sterrenstelseltype en roodverschuiving.
Deze studie combineert multi-golflengte-observaties om te tonen dat de AGN-aangedreven uitstroom in het dwerg-seyfertstelsel NGC 4395 een gelaagde structuur heeft waarbij koud moleculair gas een veel grotere uitstroomsnelheid heeft dan de geïoniseerde fasen, wat suggereert dat voornamelijk het laag-geïoniseerde gas een significante invloed heeft op het omringende interstellair medium.