1406 papers
Deze studie concludeert dat scherpe-polariteitsomkeerlijnen in delta-zonnevlekken zelden het gevolg zijn van een enkele opkomende geknikte fluxkoord, maar in plaats daarvan vrijwel altijd ontstaan door het samenvoegen van meerdere magnetische gebieden die door convectieve neerwaartse stromingen tegen elkaar worden gedrukt.
De studie concludeert dat de single-fluid benadering voor Alfvén-golven in de deels geïoniseerde lagere zonne-atmosfeer over het algemeen zeer nauwkeurige resultaten oplevert vergeleken met een multi-fluid model, met slechts marginale afwijkingen in energietransport en verwarming die beperkte praktische gevolgen hebben.
Dit artikel onderzoekt niet-minimaal gekoppelde inflatie binnen de effectieve theorie van Loop Quantum Cosmologie met inverse-volumecorrecties, en concludeert dat het model compatibel is met huidige waarnemingen en dat de niet-minimale koppeling de kans op voldoende inflatie aanzienlijk vergroot ten opzichte van het minimaal gekoppelde geval.
Deze paper verdedigt de robuustheid en noodzaak van het excursie-setformalisme voor het afleiden van de massa-verdeling van primordiale zwarte gaten door aan te tonen dat de gerapporteerde problemen met gekleurd ruis en bewegend barrières voortkomen uit een verkeerde bemonsteringsmethode, en dat het cloud-in-cloud-effect essentieel blijft voor brede vermogensspectra.
Deze studie introduceert een globaal hoogresolutie hydrologisch model dat de dynamiek van oppervlaktewater op Mars simuleert door topografische depressies en overstromingsregels te gebruiken, waardoor de vorming en uitbreiding van meren en een noordelijke oceaan afhankelijk van het totale wateraanbod en verdampingsraten kan worden onderzocht.
Dit onderzoek toont aan dat de metaliciteit in het interstellaire medium van de Seyfert-2-galaxie Mrk 573 op schalen van ongeveer 20 tot 1000 parsec wordt verrijkt door metalen die vanuit de kern worden getransporteerd via AGN-geïnduceerde winden, uitstromingen of jets, in plaats van door stervorming.
Dit artikel beschrijft hoe tweedimensionele deeltjes-in-cel-simulaties aantonen dat zelf gegenereerde uit het vlak gerichte magnetische velden in fluxkabels tijdens magnetische herverbinding ontstaan door de Weibel-instabiliteit bij afwezigheid van een gidsveld, of door een circulair stroomlusmechanisme bij aanwezigheid van een sterk gidsveld, en hoe deze velden elektronen verstrooien en hun temperatuur-anisotropie verminderen.
Dit onderzoek analyseert zes jaar aan meetgegevens van kosmische muonen bij Ny-Ålesund (Svalbard) om de invloed van seizoensgebonden temperatuurschommelingen op de muonflux te kwantificeren en te vergelijken met metingen op lagere breedtegraden.
Dit artikel toont aan dat golfoptische effecten in sterk gelenseerde zwaartekrachtsgolven, veroorzaakt door donkere-materiesubhalo's in het massa-bereik van $10^410^7\,M_{\odot}$, waarneembare amplitude- en fasevervormingen in het LISA-band kunnen veroorzaken, waardoor een nieuw, complementair venster op subgalactische donkere-materiestructuur wordt geopend.
De auteurs presenteren een nieuwe methode voor de tomografische reconstructie van de gemiddelde elektronendruk en de dichtheid van de sterrenvorming tot een roodverschuiving van ongeveer 1 door gelijktijdig het thermisch Sunyaev-Zeldovich-effect en de kosmische infraroodachtergrond te modelleren, waarbij ze vaststellen dat hun resultaten over het algemeen overeenkomen met hydrodynamische simulaties, maar een lagere gasdruk bij lage roodverschuivingen tonen.
Dit artikel introduceert een hiërarchisch raamwerk en een gevoeligheidsfactor om de kosmologische beperkingen van sterke lensing te optimaliseren, waarbij wordt aangetoond dat het modelleren van de evolutie van lensmassaprofielen essentieel is om aanzienlijke bias in parameters zoals te voorkomen en nauwkeurige beperkingen op de kosmologische expansie te verkrijgen met LSST-gegevens.
Dit artikel presenteert een alternatieve BAO-meting met het Lyman-alfa-bos uit de DESI DR2-data via Legendre-multipolen, wat een positief-definiërende covariantiematrix mogelijk maakt zonder gladmaking en resulteert in consistente resultaten met de basismeting, zij het met iets verminderde beperkende kracht voor de BAO-schaal.
Dit artikel presenteert nabij-infraroodspectroscopische waarnemingen van de eruptie van de recurrente nova RS Ophiuchi in 2021, waarbij zowel de rusttoestand voor de uitbarsting als de dynamische fase tijdens en na de eruptie worden geanalyseerd, inclusief schattingen van de temperatuur van het coronaal gas en mogelijke veranderingen in het spectraaltype van de secundaire ster.
Deze studie introduceert een nieuw raamwerk voor het analyseren van zonnevortexen als interactieve netwerken, waarbij community-detectie wordt gebruikt om specifieke rollen te identificeren die correleren met langere levensduur en grotere dynamische invloed op de bovenste zonneatmosfeer, wat wijst op een versterkt mechanisme voor golfexcitatie.
Hoewel methanol een cruciale prebiotische molecule is, is er in de waterrijke protoplanetaire schijf rond HL Tau geen methanol aangetroffen, wat waarschijnlijk wordt veroorzaakt door optisch dikke stof die de emissie verbergt en resulteert in een methanol-waterverhouding die aanzienlijk lager is dan bij andere jonge sterren en kometen.
Dit artikel presenteert een geautomatiseerd framework dat gebruikmaakt van de ALeRCE-broker en ZTF-alerts om optische tegenhangers van gravitatiegolf-superevents tijdens de O4a- en O4b-runs van LIGO-Virgo-KAGRA te identificeren, waarbij een veelbelovende kandidaat werd gevonden die consistent is met een Bowen-fluorescentieflits in een actieve galactische kern.
Dit onderzoek toont aan dat de gemiddelde relatie tussen zwarte gaten en sterrenstelsels bij hoge roodverschuivingen (–6) al vergelijkbaar is met die in het lokale heelal, maar dat de aanzienlijk grotere spreiding wijst op een grotere diversiteit in groeigeschiedenissen die wordt gedreven door bursty accretie en vertraagde feedback.
Dit artikel presenteert een nieuwe, op computersimulaties gebaseerde raster van Stark-verbrede profielen voor 13 neutrale heliumlijnen in het optische bereik, die dient om bestaande semi-analytische modellen te corrigeren en de bepaling van fysische parameters voor heliumrijke sterren, zoals DB-witte dwergen, te verbeteren.
Deze studie presenteert een nieuwe methode voor het genereren van synthetische sterabsorptielijnen die uitsluitend granulatierichting isoleren, waarmee wordt aangetoond dat hoewel lijnvormdiagnostiek in theorie convectieve verschuivingen kan traceren, de effectiviteit ervan bij typische signaal-ruisverhoudingen sterk beperkt blijft door ruis, wat de noodzaak benadrukt van robuustere diagnostische methoden.
In dit paper wordt SELDON voorgesteld, een interpreteerbaar continu-tijd variatie-encodermodel dat diepe ODE-netwerken combineert om de overstroming van onregelmatige supernova-lichtkrommen van de Vera C. Rubin Observatory efficiënt te verwerken en fysisch betekenisvolle parameters te voorspellen voor het prioriteren van vervolgonderzoek.