1587 papers
De auteurs pleiten voor een strengere test voor codes die viskeuze hydrodynamica oplossen, namelijk een versie met niet-uniforme dichtheid van het Gaussische snelheidsscheringstestprobleem, die de correcte berekening van viskeuze spannings- en snelheidstensors, evenals fluxen en brontermen, verifieert.
Dit artikel, dat als hoofdstuk 23 in de *Review of Particle Physics 2026* verschijnt, biedt eind 2025 een beknopt overzicht van het huidige begrip van kosmologische inflatie, variërend van scalair veldcosmologie en oorspronkelijke verstoringen tot modelvergelijkingen, beperkingen op herverhitting, uitbreidingen voorbij enkel-veldinflatie, initiële voorwaarden en toekomstige detectiemethoden.
Het artikel voorspelt dat een netwerk van derde-generatie zwaartekrachtgolfobservatoria, bestaande uit Cosmic Explorer en Einstein Telescope, binnen één jaar door de analyse van de luidste binaire neutronenster-samensmeltingen de straal van neutronensterren met een precisie van ongeveer 200 meter (en tot 75 meter rond 1,4-1,6 zonsmassa's) kan bepalen, wat een tienmaal betere beperking oplevert dan huidige waarnemingen.
Deze paper introduceert een agnostische methode voor het detecteren van leven op exoplaneten die, door middel van een agent-based model, correlaties tussen planeetkenmerken en ruimtelijke locaties analyseert om zo robuuste biosignaturen te identificeren die voortvloeien uit panspermia en terraforming zonder afhankelijk te zijn van specifieke single-planet 'smoking-gun' signalen.
Deze paper introduceert de Krommingsmapping-methode om de rol van magnetische krachten in de sterformatie te kwantificeren en past deze toe op Orion A, waaruit blijkt dat deze krachten het lage-dichtheidsgas kunnen ondersteunen maar onvoldoende zijn om de dichte gebieden tegen ineenstorting te beschermen.
Dit hoofdstuk biedt een overzicht van de fysica van botsende neutronensterren en zwarte gaten, met een nadruk op de cruciale rol van neutrino's bij het bepalen van de waarneembare signalen en de nucleosynthese van zware elementen.
Dit hoofdstuk beschrijft hoe planetaire nevels, die ontstaan uit de uitgestoten materie van sterren met een lage tot intermediaire massa, fungeren als waardevolle laboratoria voor studies in de astrofysica, astrochemie en astromineralogie.
Dit artikel introduceert EllipSect, een gebruiksvriendelijke Python-tool die samenwerkt met GALFIT 3 om publicatiekwaliteit visualisaties en niet-parametrische metingen te genereren voor de kwantitatieve analyse van oppervlaktehelderheidsmodellen.
Dit artikel analyseert in het PHANGS-ALMA-project de relatie tussen sterrenvormingsefficiëntie en moleculair gas op wolkniveau in 67 sterrenstelsels, waarbij wordt geconstateerd dat gasdichtheid een sleutelrol speelt maar dat de resultaten sterk afhankelijk zijn van de gebruikte CO-naar-H2-conversiefactor.
Dit artikel onderzoekt hoe collectief microlensing door sterren in een lensende sterrenstelsel, gecombineerd met plasma-verstrooiing, golf-optische interferentiepatronen in de spanning van gelenseerde Fast Radio Bursts kan veroorzaken die het mogelijk maken dergelijke gebeurtenissen te identificeren zelfs wanneer slechts één beeld wordt waargenomen.
Dit paper introduceert ARCANE, het eerste framework voor vroege detectie van interplanetaire coronale massa-uitbarstingen in streaming zonnewinddata, dat met succes machine learning toepast om operationele beperkingen te overwinnen en real-time waarschuwingen mogelijk te maken zonder volledige observatie van de gebeurtenis.
Dit artikel ontwikkelt een synergetische analyseframework dat Pulsar Timing Arrays en Pulsar Polarization Arrays combineert via een Bayesiaanse benadering om ultralichte axion-achtige donkere materie te detecteren, waarbij zowel gravitationele als niet-gravitationele effecten worden onderzocht en de complexiteit van niet-Gaussische timing-signalen wordt aangepakt.
Dit artikel presenteert SpiralMap, een Python-bibliotheek die gebruikers in staat stelt om de 2D-traces van negen verschillende modellen van de spiraalvormige armen van de Melkweg te extraheren en te visualiseren in zowel heliocentrische als galactocentrische coördinatenstelsels.
Deze studie rapporteert de tweede grondgebaseerde detectie van de extreem lage dichtheid exoplaneet HIP 41378 f, waarmee de TTV-oplossing wordt verfijnd, nieuwe transittijden worden voorspeld en de rol van planeet d als dominante perturbator in het systeem wordt onderstreept.
Dit onderzoek suggereert dat de eROSITA- en Fermi-bellen in de Melkweg het resultaat zijn van twee opeenvolgende periodes van AGN-jets uit het galactische centrum, waarbij drie-dimensionale magnetohydrodynamische simulaties aantonen dat deze jets de waargenomen morfologie en multi-golflengte-eigenschappen van beide structuren verklaren.
Deze review bespreekt de recente exponentiële toename in de identificatie van rode superreuzen in de Melkweg en nabije sterrenstelsels, waarbij de vooruitgang in selectiemethoden, de groei van spectroscopische datasets en nieuwe inzichten in hun evolutie, variabiliteit en binariteit worden geanalyseerd om ons begrip van de eindfasen van massieve sterren te verdiepen.
Dit onderzoek toont aan dat roterende Populatie III-sterren met effectieve temperaturen van ongeveer $2\times 10^5\lambda$ 1640 emissielijn kunnen produceren zonder extreme massa's, terwijl hun impact op het 21-cm-signaal van de kosmische dageraad over het algemeen bescheiden blijft, tenzij de vormingsefficiëntie van deze sterren zeer hoog is.
Dit onderzoek toont aan dat de thermische geleidbaarheid in niet-convectieve lagen en de aanwezigheid van compositiesgradiënten de thermische evolutie en de afgeleide straal van Neptunus-achtige planeten aanzienlijk beïnvloeden, waardoor de huidige theoretische onzekerheden groter zijn dan de waargenomen waarden.
Deze studie combineert simulaties van fuzzy donkere materie met een onzekerheidsbewust machine learning-kader, getraind op waarnemingen van het neutrale waterstofgehalte () uit JWST-data, om te concluderen dat modellen met een massa van ongeveer $10^{-22}\,\mathrm{eV}0.04$ het beste overeenkomen met de huidige waarnemingen.
Op basis van archiefbeelden van de Hubble-ruimtetelescoop presenteert dit artikel een voorlopige baan voor de maan van dwergplaneet (136472) Makemake, met een omlooptijd van ongeveer 18 dagen en een bijna rand-op-beweging die de mogelijkheid van wederzijdse gebeurtenissen suggereert.