1849 papers
De categorie Cond-Mat — Mes-Hall op Gist.Science belicht het boeiende gebied van de mesoscopische fysica. Hier onderzoekers bestuderen materialen die groter zijn dan individuele atomen, maar kleiner dan de wereld die wij dagelijks zien. In deze microscopische schaal vertonen stoffen vaak verrassende nieuwe eigenschappen die niet voorspeld kunnen worden door enkel naar de deeltjes of het grote geheel te kijken.
Elk nieuw preprint in dit vakgebied komt rechtstreeks van arXiv. Ons team verwerkt deze publicaties direct na verschijning en levert voor elk artikel zowel een begrijpelijke samenvatting voor iedereen als een gedetailleerde technische analyse. Zo maken wij de complexe inzichten uit de theoretische fysica toegankelijk voor een breder publiek. Hieronder vindt u de meest recente bijdragen uit dit dynamische onderzoeksvel.
Dit artikel vestigt een canoniek formalisme gebaseerd op Dirac-haken om aan te tonen dat de kwantummetriek in impulsruimte correcties van de orde induceert op Liouvilles theorema en chirale kinetische theorie, waardoor de faseruimtedichtheid en energiestromen worden gewijzigd en een niet-lineaire uitbreiding van de theorie wordt geboden die consistent is met kwantumveldentheorie.
Deze studie toont aan dat puntcontactmetingen op trigonaal PtBi2 met zowel normale als ferromagnetische tips de supergeleidende kritische temperatuur tot 8 K en de kritische magnetische veldsterkte aanzienlijk verhogen, waarschijnlijk door rek-effecten, wat wijst op het potentieel van het materiaal om topologische supergeleiding bij meer toegankelijke temperaturen te realiseren.
Dit artikel stelt een theoretisch raamwerk voor om instelbare spin-splitsingen met oneven pariteit te induceren in veelvoorkomende collineaire altermagneten door deze te koppelen aan een statische, symmetrie-equivalente -oneven lusstroomorde die wordt gegenereerd via twee-kleurig lineair gepolariseerd licht of intrinsieke orde, waardoor er controleerbare spin-texturen met gemengde pariteit mogelijk worden voor geavanceerde spintronische toepassingen.
Dit artikel toont aan dat een enkel gelijkaardig Boltzmann-model, toegepast op een vijf-terminalenapparaat, onderscheid kan maken tussen ballistische, hydrodynamische, Ohmse en tomografische transportregimes en specifieke verstrooiingssnelheden kan extraheren zonder ruimtelijk opgeloste beeldvorming te vereisen.
Dit artikel vestigt een verenigd geometrisch raamwerk voor de grootte van Cooper-paren op basis van het kwadrupoolmoment, en onthult dat Berry-kromming—voorheen over het hoofd gezien—een fundamentele bijdrage levert die, samen met de kwantummetriek, een geometrische ondergrens stelt aan de paren-grootte en de grote coherentielengtes verklaart die worden waargenomen in vlakke-bandsupergeleiders zoals rhomboëdrisch grafiet.
Dit artikel toont aan dat het aanbrengen van een periodiek elektrostatisch potentiaal op halfgeleidende tweedimensionale overgangsmetaal-dichalkogeniden aanzienlijke valleiopspitting en selectieve dispersie in excitonen induceert, wat in twee dimensies ware Bose-condensatie en superfluïditeit mogelijk maakt door het creëren van een niet-gedegenereerde, lineair disperserende grondtoestand.
Dit artikel presenteert een adaptief, FPGA-gebaseerd "1-bit feedback"-protocol dat faseverliesfouten in supergeleidende qubits veroorzaakt door parasitaire twee-niveausysteem-defecten efficiënt mitigeert door discrete frequentieverschuivingen te schatten en te corrigeren met behulp van uitsluitend single-shot-metingen, waardoor gate-trouw met hoge bandbreedte wordt gestabiliseerd.
Dit artikel vestigt een verenigde Bloch-golf verstrooiingstheorie voor tijdsranden die topologische resonante transmissies onthult die worden bestuurd door een bulk-tijdsrand-correspondentie, en toont aan dat het aantal van deze perfecte transmissietoestanden gelijk is aan de sprong in bulk-topologische invarianten en een onderscheidende robuustheid vertoont afhankelijk van de ruimtelijke dimensionaliteit.
Dit artikel verzamelt unieke, vooruitstrevende perspectieven op toekomstige uitdagingen in de clusterwetenschap van sprekers tijdens de DEAMN-workshop 2025 die werd gehouden in het Majorana Centre in Erice.
Met behulp van moleculaire-dynamicasimulaties met een op machine learning gebaseerd potentiaal onthult deze studie dat de breukenergie van silica-glas onder de vertakkingsdrempel met maximaal 33% toeneemt door een combinatie van een stijgende intrinsieke oppervlakte-energiedichtheid en nanoschaal ruwheid, wat aantoont dat dynamische breuk een fundamenteel andere oppervlaktestructuur creëert in plaats van louter het schijnbare oppervlak te vergroten.