79 papers
Dit artikel beschrijft een experiment met een mesoscopisch Fermi-gas in een holte waarin een niet-monotoon gedrag van de superradiante drempel wordt waargenomen als functie van de dichtheid, veroorzaakt door een wisselwerking tussen Fermi-druk en Pauli-blokkering, wat leidt tot een geordende fase met spin-dichtheidsgolf-karakter.
Deze studie toont aan dat het gebruik van quantum Monte Carlo-simulaties op Rydberg-atoomarrays in een optische resonator leidt tot de ontdekking van een nieuwe 'superradiante klok-fase' die de fragiele orde-by-disorder-fase vervangt, veroorzaakt door de competitie tussen drievoudige en zessvoudige kloktermen en de koppeling aan niet-lokale ringuitwisselingsinteracties.
Dit artikel bewijst dat analoge kwantumsimulatoren met globale besturing universeel zijn voor kwantumberekening, introduceert een direct optimalisatiekader voor de synthese van complexe interacties, en valideert experimenteel de realisatie van topologische dynamica en effectieve meerdeeltjesinteracties op Rydberg-atoomarrays.
In dit artikel wordt een twee-parameter Chern-Simons-Schrödinger-energiefunctional afgeleid voor een gas van wisselwerkende abelse anyonen, die de niet-lineaire Landau-niveaus beschrijft en laat zien hoe tegen-roterende vortexen de stabiliteit van het gas tegen ineenstorting vergroten.
Dit artikel introduceert een differentiële techniek voor vector-magnetische sensing met koude-atoomwolken in kwadrupoolvallen, waarbij het verplaatsen van het valcentrum door een extern homogeen veld wordt gemeten via absorptiebeeldvorming om gemeenschappelijke storingen te elimineren en een resolutie op het niveau van milligauss te bereiken.
Deze paper introduceert een volledig digitaal protocol dat lokale projectieve metingen en unitaire feedback gebruikt om de grondtoestanden van frustratievrije, gaploze kwantumsystemen in polynomiale tijd voor te bereiden, waarbij de transiënte kooldynamica de universele kritieke eigenschappen van het systeem blootlegt.
Dit paper lost de schijnbare tegenstrijdigheid tussen Kubo's lineaire responsformalisme en energiebehoud in Hamiltoniaanse systemen op door aan te tonen dat de geometrie van de ruimte van vervormingsperturbaties contacttermen introduceert die de elasticiteitsmodi corrigeren, wat wordt geïllustreerd met een tweedimensionaal elektronengas in een magnetisch veld.
Deze paper ontwikkelt een effectieve veldtheorie voor de kwantisatie van oppervlakteoscillaties (ripplons) in zelfgebonden superfluïde druppels, waarbij de stabiliteit en het energieniveau van deze modi worden bepaald door de verhouding tussen oppervlaktespanning en bulk-compressibiliteit.
Deze paper stelt een quantum-simulatieschema voor met ultrakoude atomen in optische roosters om het Emery-model te realiseren, waardoor de drie-band-fysica van cupraten en nikkelaten op schalen kan worden onderzocht die voor huidige numerieke methoden te uitdagend zijn.
Dit onderzoek toont aan dat een lokale verstrooiingsbarrière in een één-dimensionale Bose-gas integrabiliteit doorbreekt en ongebruikelijke kwantumchaos bij lage energieën induceert via diffractieprocessen, wat in strijd is met de traditionele verwachting dat chaos pas bij hoge energieën optreedt.
Dit artikel demonstreert hoe Lee-Huang-Yang-correcties voor ultrakoude Bose-gassen op een natuurlijke manier kunnen worden geïntegreerd in de afgeknotte Wigner-benadering zonder effectieve energitermen, waardoor kwantumeffecten en correlaties beter kunnen worden bestudeerd dan met de uitgebreide Gross-Pitaevskii-vergelijking.
Deze studie biedt een microscopische verklaring voor de recent experimenteel waargenomen pseudogap in unitaire Fermi-gassen door kwantitatieve vergelijking van spectraal data met theoretische berekeningen op basis van een geavanceerde koppelingsfluctuatietheorie, wat het paren als oorsprong van het pseudogap bevestigt.
In dit werk wordt onderzocht hoe een magnetisch veld de overgang van een nieuw tomografisch transportregime naar conventionele regimes in tweedimensionale Fermi-liquids beïnvloedt, waarbij wordt aangetoond dat bij een kritisch veld een van de twee transversale collectieve modi verdwijnt en de overige modus steeds meer hydrodynamisch wordt.
In dit onderzoek wordt de Bose-glasfase in een tweedimensionaal rooster met ultrakoude atomen direct waargenomen door middel van kwantum-gasmicroscopie, waarbij lokale deeltjesfluctuaties en kortafstands-fasecoherentie worden gemeten om de overgang naar een niet-ergodische toestand te bevestigen.
Deze paper presenteert een veelzijdig en experimenteel haalbaar dissipatief protocol dat, door gebruik te maken van collectieve vervalprocessen en lokale Hamiltoniaanse termen in cavity QED-sets, robuuste Heisenberg-gelimiteerde kwantensensoren en symmetrie-geschermde topologische veeldeeltjestoestanden (zoals de AKLT-toestand) realiseert.
Dit artikel beschrijft hoe dual-species atoomarrays met een gebroken in-vlak symmetrie door intrinsieke polariseerbaarheidsverschillen een polarisatie-selectieve, subradiante respons vertonen, waarmee schaalbare kwantumlichtmodulatoren worden gerealiseerd.
Dit artikel presenteert de eerste exacte microscopische afleiding van de M-Wright-functie voor geïntegreerde stroomfluctuaties in een kwantumveeldeeltjessysteem, specifiek voor een eendimensionaal Fermi-Hubbard-model met oneindig sterke afstotende interacties.
Dit artikel toont aan dat in een open systeem met zwakke tijd-omkeersymmetrie en zonder magnetisch veld, interacties met bosonische vrijheidsgraden en een externe reservoir kunnen leiden tot een niet-gekwantiseerde Hall-conductiviteit door een tijd-omkeerbrekende zelfenergie, waarbij golf-functie-renormalisatie essentieel is en een massaterm onvoldoende is.
Deze paper introduceert een eenvoudig model van hardcore-bosonen op een -flux ladder dat exacte quantum scars vertoont, welke experimenteel realiseerbaar zijn op diverse kwantum-simulatieplatforms en geschikt zijn voor het benchmarken van coherentie en het onderzoeken van niet-ergodische dynamica.
Deze studie biedt een algemeen raamwerk voor het kwantum-Mpemba-effect in gesloten veeldeeltjessystemen door te tonen dat het onderdrukken van de overlap tussen de initiële toestand en de dominante Ruelle-Pollicott-resonanties de relaxatie versnelt, waarbij een nieuw type effect wordt ontdekt dat voortkomt uit volledige breking van translatiesymmetrie.