668 papers
Deze collectie verdiept zich in kwantumgassen, een fascinerend gebied waar fysici atomen koelen tot temperaturen dicht bij het absolute nulpunt. Bij deze extreme kou gedragen miljoenen atomen zich niet langer als individuele deeltjes, maar als één groot kwantumobject dat nieuwe eigenschappen onthult. Het onderzoek hierin helpt ons fundamentele vragen te beantwoorden over de aard van materie en kan leiden tot doorbraken in kwantumcomputers en ultrasensitieve sensors.
Elk artikel in deze sectie komt rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste bevindingen direct publiceren. Bij Gist.Science verwerken wij elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig. Wij bieden niet alleen een technische samenvatting voor specialisten, maar ook een heldere, begrijpelijke uitleg voor iedereen die geïnteresseerd is in de toekomst van de fysica.
Hieronder vindt u de meest recente publicaties over kwantumgassen, inclusief onze samenvattingen om de kern van het onderzoek snel te doorgronden.
In dit artikel wordt de integraalvergelijking voor de verstrooiingsamplitude van drie deeltjes afgeleid en opgelost voor separabele potentialen, waarbij wordt aangetoond dat bij eindige interactielengte geen renormalisatie nodig is en een nieuwe schalingswet voor elastische verstrooiing wordt geformuleerd.
Dit artikel toont aan dat de niet-Gaussische spinstroomfluctuaties in de quantum XXZ-spinketen met gemak-as anisotropie kunnen worden beschreven door een exacte, geneste Gaussische verdeling die voortkomt uit ballistische macroscopische fluctuatietheorie en een universeel hydrodynamisch mechanisme deelt met single-file systemen.
Dit artikel introduceert de symplectische kwantum-geometrische tensor voor bosonische Bogoliubov-quasipartikels, die zowel de symplectische Berry-kromming als een symplectische kwantum-metriek omvat, en beschrijft hoe deze geometrische eigenschappen experimenteel kunnen worden gemeten via excitatiesnelheden en hoe ze gerelateerd zijn aan een anormale snelheid.
Deze studie toont aan dat licht-materie-koppeling de interacties tussen dipolaire exciton-polaritonen in halfgeleiderbilagen, met name in vacuüm geplaatste overgangsmetaaldichalcogenide-bilagen, aanzienlijk versterkt, waardoor optimale omstandigheden worden gecreëerd voor sterke fotoncorrelaties.
In dit onderzoek wordt een niet-Hermitisch roostermodel onderzocht waarbij wordt aangetoond dat verschillende knoptopologieën leiden tot verschillende mate van verstrengeling in de grondtoestand, wat een nieuwe fysieke interpretatie biedt voor topologische classificaties in niet-Hermitische systemen.
In dit onderzoek worden thermodynamische grootheden van een sterk interagerend tweedimensionaal Fermi-gas met behulp van kwantum-Monte-Carlo-methode berekend, waardoor een pseudogap-regime wordt geïdentificeerd waarin paringscorrelaties boven de kritieke temperatuur voor superfluïditeit blijven bestaan.
Dit artikel presenteert een exacte oplossing van de quantumkinetische vergelijking voor een zwak interagerend Fermi-gas die overgaat van het gedegenereerde Fermi-vloeistofregime naar het klassieke Boltzmann-gas, waarbij gebruik wordt gemaakt van orthogonale polynomen voor een nauwkeurige berekening van transportcoëfficiënten en een dramatisch falen van de relaxatietijdsbenadering bij lage temperaturen wordt aangetoond.
Deze paper introduceert een familie van oplosbare veeldeeltjesystemen met onderscheidbare deeltjes, waarbij de interacties worden bepaald door de burenmatrix van een graaf en de grondtoestand een gegeneraliseerde Jastrow-golffunctie is die leidt tot een ouderhamiltoniaan met zowel twee- als drie-deeltjesinteracties.
In dit artikel rapporteren de auteurs de waarneming van een interactie-geïnduceerde, gecontroleerde vervorming van het Fermi-oppervlak in een diep ontaard Fermi-gas van ultrakoude -moleculen, waarbij gebruik wordt gemaakt van dubbele microgolf-scherming om inelastische verliezen te onderdrukken en de interactiepotentiaal continu te tunen van axiale naar biaxiale symmetrie.
Dit artikel toont aan dat het mogelijk is om twee ruimtelijk gescheiden exciton-polariton condensaten in een gestationaire verstrengelde toestand te brengen door ze te pompen met verstrengelde fotonparen, ondanks de aanwezigheid van ruis en lekkage, en schat de daarvoor benodigde flux en de levensduur van de verstrengeling na het stoppen van de pomp.