745 papers
In het wereldje van de gecondenseerde materie vormen supergeleiders een van de meest fascinerende verschijnselen. Het gaat hier om materialen die elektriciteit zonder enige weerstand kunnen geleiden, vaak bij temperaturen die we in het dagelijks leven als extreem koud zouden ervaren. Deze studies zoeken naar de onderliggende mechanismen die dit mogelijk maken en dromen van toepassingen die onze energievoorziening en technologie voor altijd kunnen veranderen.
Gist.Science volgt elk nieuw voorpublicatie in dit specifieke veld op arXiv, de belangrijkste bron voor wetenschappelijke preprints. Voor elke publicatie die verschijnt, leveren wij zowel een technische samenvatting voor experts als een heldere uitleg in gewone taal, zodat de complexiteit toegankelijk wordt voor iedereen met een interesse in de natuurkunde.
Hieronder vindt u de meest recente papers uit het domein van supergeleiding, direct verwerkt en klaar om te lezen.
Deze studie toont aan dat een nauwkeurige controle van het zuurstofgehalte in LaNiO niet alleen de fasezuiverheid verbetert door ondergroei-structuren te onderdrukken, maar ook direct de bovenste kritieke veldsterkte beïnvloedt, waardoor een uitgebreid fasediagram van supergeleidende eigenschappen wordt vastgesteld dat essentieel is voor het begrijpen van het mechanisme van hoge--supergeleiding in Ruddlesden-Popper-nickelaten.
Dit artikel onderzoekt supergeleiding in gewrongen WSe-bilagen door twee theoretische kaders te vergelijken—een conventioneel negatief -Hubbard-model dat een isotroop -golf-gat oplevert en een sterk gecorreleerd ---model dat onconventionele symmetrieën toestaat—om hun consistentie met recente experimentele waarnemingen te evalueren.
Deze studie rapporteert de waarneming van supergeleiding in zware p-gedoteerde germanium puntcontacten, gekenmerkt door een kritieke temperatuur van 6 K, een kritiek magnetisch veld van 1 T en een abnormaal grote supergeleidende gapverhouding, terwijl de afwezigheid van dergelijke effecten in vergelijkbaar gedoteerd n-type germanium wordt opgemerkt.
Dit artikel introduceert een nieuwe klasse van topologische koppelingsordes die worden gekenmerkt door half-integer monopoolladingen en door Berry-fase afgedwongen symmetrie, welke voortkomen uit het koppelen van Fermi-oppervlakken met Chern-getallen die verschillen met een oneven geheel getal en unieke kenmerken vertonen zoals enkele gap-nodes, niet-triviale oppervlaktetoestanden en gefractionaliseerde superfluïde snelheidsrelaties.
Dit artikel toont aan dat het koppelen van itinerante elektronen aan niet-collineaire, gefrustreerde spin-texturen anisotrope Josephson-koppelingen tussen triplet-supergeleidende -vectoren induceert, wat leidt tot ruimtelijk variërende koppelingsordes, anormale vortices en een Josephson-diode-effect.
Dit artikel toont aan dat gefrustreerde spin-texturen anisotrope, ruimtelijk inhomogene tripletkoppeling en een Josephson-diode-effect in supergeleiders induceren door het genereren van -vector-afhankelijke koppelingen die inversie- en tijdomkeersymmetrieën breken, wat onderscheidend is voor mechanismen die gedreven worden door spin-baan-koppeling.
Deze studie toont aan dat puntcontactmetingen op trigonaal PtBi2 met zowel normale als ferromagnetische tips de supergeleidende kritische temperatuur tot 8 K en de kritische magnetische veldsterkte aanzienlijk verhogen, waarschijnlijk door rek-effecten, wat wijst op het potentieel van het materiaal om topologische supergeleiding bij meer toegankelijke temperaturen te realiseren.
Dit artikel maakt gebruik van een niet-perturbatief tweedimensionaal Yukawa-SYK-model om een microscopische beschrijving te geven van quantum-kritische incoherente metalen, waarbij succesvol hun ongebruikelijke transporteigenschappen worden verklaard, zoals niet-Boltzmann-resistiviteit en schendingen van fundamentele fysische grenzen.
Dit artikel vestigt een verenigd geometrisch raamwerk voor de grootte van Cooper-paren op basis van het kwadrupoolmoment, en onthult dat Berry-kromming—voorheen over het hoofd gezien—een fundamentele bijdrage levert die, samen met de kwantummetriek, een geometrische ondergrens stelt aan de paren-grootte en de grote coherentielengtes verklaart die worden waargenomen in vlakke-bandsupergeleiders zoals rhomboëdrisch grafiet.
Dit artikel toont aan dat nul-energie Majorana-vlakke banden in topologische supergeleiders de spontane opkomst van niet-uniforme supergeleidende toestanden drijven, namelijk paren-dichtheidsgolven en fasekristallen, die de vrije energie van het systeem verlagen door de vlakke band te openen en verschillende temperatuurafhankelijke stabiliteitsregimes vertonen.