745 papers
In het wereldje van de gecondenseerde materie vormen supergeleiders een van de meest fascinerende verschijnselen. Het gaat hier om materialen die elektriciteit zonder enige weerstand kunnen geleiden, vaak bij temperaturen die we in het dagelijks leven als extreem koud zouden ervaren. Deze studies zoeken naar de onderliggende mechanismen die dit mogelijk maken en dromen van toepassingen die onze energievoorziening en technologie voor altijd kunnen veranderen.
Gist.Science volgt elk nieuw voorpublicatie in dit specifieke veld op arXiv, de belangrijkste bron voor wetenschappelijke preprints. Voor elke publicatie die verschijnt, leveren wij zowel een technische samenvatting voor experts als een heldere uitleg in gewone taal, zodat de complexiteit toegankelijk wordt voor iedereen met een interesse in de natuurkunde.
Hieronder vindt u de meest recente papers uit het domein van supergeleiding, direct verwerkt en klaar om te lezen.
Dit artikel toont aan dat de Josephson-koppeling tussen supergeleiders via een ferromagnetische racetrack met een Bloch-domeinwand sterk kan worden gestuurd door de positie en oriëntatie van de wand, wat leidt tot unieke stroomverdelingen en schakelbare 0-π-overgangen die bruikbaar zijn voor leesmechanismen in racetrack-geheugen.
Deze studie rapporteert de groei van atomaire nikkelaat-superstructuren met omgevingsdruk-supraconductiviteit en onthult via ARPES dat de aanwezigheid van een specifieke dispersieve gat-achtige band () rond de Brillouin-zonehoek essentieel is voor het ontstaan van supraconductiviteit, terwijl de afwezigheid ervan in de niet-supraconductieve 1313-structuur leidt tot het ontbreken van dit fenomeen.
Dit artikel voorspelt dat supergeleider/antiferromagneet/supergeleider-heterostructuren ultrastrong koppeling tussen magnonen en fotonen bij terahertz-frequenties mogelijk maken, waarbij de koppeling en de eigenschappen van de resulterende magnon-polaritonen sterk kunnen worden afgestemd via een extern magnetisch veld en de supergeleider.
In deze studie wordt aangetoond dat 2D-array's van supergeleidende SQUID's kunnen fungeren als absolute magnetometers zonder fysieke variatie in de lusoppervlakten, door gebruik te maken van 'synthetische oppervlakteverdeling' via het selectief invoegen van Josephson-junctieloze supergeleidende lussen, wat de prestaties van deze kwantumsensoren aanzienlijk verbetert.
Deze studie demonstreert dat het kweken van NbO-films bij temperaturen boven de 1000 °C leidt tot superieure structurele en transporteigenschappen, waardoor een eenduidig beeld van de prototypische elektrische eigenschappen van dit materiaal wordt verkregen.
Dit onderzoek onthult hoe ozon-gedreven structuur- en oxidatie-aanpassing in epitaxiale LaNiO-dunne films de stabilisatie van supergeleiding beïnvloedt door de relatie tussen zuurstofstabiliteit, kristalstructuur en vervoereigenschappen te ontrafelen.
Dit onderzoek toont aan dat een hexagonale BP3-monolaag een stabiele, sterk gekoppelde multiband-supergeleider is met een overgangstemperatuur van 9,7 K, waarbij de supergeleidende eigenschappen worden gedreven door elektron-fonon-koppeling en orbitale hybridisatie.
Dit artikel introduceert een nieuwe fenomenologie voor cupraat-supergeleiders die een universele metaal toestand beschrijft, gekenmerkt door een fundamentele relatie tussen de kritische temperatuur en de nucleaire relaxatie van koper, en die de overgang naar een vreemde metaal toestand en de invloed van de pseudogap verklaart.
Deze studie toont aan dat PdTe2-mosaïekkristallen, in tegenstelling tot eerdere rapporten, type-II-supraleiders zijn met een volledig geseerde s-golf-symmetrie, waarbij de overgang van type-I naar type-II wordt veroorzaakt door disorder in het materiaal.
Deze studie toont aan dat uitgebreide verstrooiingspotentialen, zoals die veroorzaakt door chalcogeenvacatures, de paarbreking in onconventionele supergeleiders parametrisch onderdrukken ten opzichte van de transportverstrooiing, waardoor het bestaan van supergeleiding in materialen met hoge weerstand, zoals 4Hb-TaS, verklaard kan worden ondanks de beperkingen van de standaard Abrikosov-Gor'kov-theorie.