848 papers
In het wereldje van de gecondenseerde materie vormen supergeleiders een van de meest fascinerende verschijnselen. Het gaat hier om materialen die elektriciteit zonder enige weerstand kunnen geleiden, vaak bij temperaturen die we in het dagelijks leven als extreem koud zouden ervaren. Deze studies zoeken naar de onderliggende mechanismen die dit mogelijk maken en dromen van toepassingen die onze energievoorziening en technologie voor altijd kunnen veranderen.
Gist.Science volgt elk nieuw voorpublicatie in dit specifieke veld op arXiv, de belangrijkste bron voor wetenschappelijke preprints. Voor elke publicatie die verschijnt, leveren wij zowel een technische samenvatting voor experts als een heldere uitleg in gewone taal, zodat de complexiteit toegankelijk wordt voor iedereen met een interesse in de natuurkunde.
Hieronder vindt u de meest recente papers uit het domein van supergeleiding, direct verwerkt en klaar om te lezen.
Deze studie ontwikkelt een Landau-theorie die de waargenomen paardichtheidsmodulatie in Fe(Te,Se)-flitsen verklaart als een gevolg van oppervlakte-glijspiegelsymmetriebreking die nematiciteit stabiliseert, wat impliceert dat de supergeleidende koppeling lokaal is rond ijzeratomen en voorspelt dat een magnetisch veld deze modulatie bij lage velden versterkt en bij hoge velden leidt tot een terugkerende tripletfase.
Dit artikel presenteert een geavanceerd model voor microgolf-SQUID-multiplexers dat de invloed van uitleesvermogen en inhomogeniteiten in Josephson-juncties nauwkeurig beschrijft, waardoor de overeenstemming met experimentele data aanzienlijk verbetert en optimalisatie buiten het eerdere parameterbereik mogelijk wordt.
Deze studie presenteert een eenvoudige en directe methode om een supergeleidende tweedimensionale elektronengas op KTaO3(111) te fabriceren via Mg-gemedieerde oppervlaktereductie, waardoor spectroscopische toegang tot de onderliggende elektronische structuur mogelijk wordt zonder de noodzaak van dikke cap-lagen.
Dit artikel gebruikt het sulfosal Murunskite als brug om de elektronische eigenschappen van cupraten en pnictiden te vergelijken, waarbij wordt betoogd dat hoewel de mechanismen voor supergeleiding verschillen (lokaliserende gaten versus magnetische correlaties), een vergelijkbaar scenario voor supergeleiding in beide materialen plausibel is.
Deze studie experimenteel onderzoekt de Josephson-dioden- en spinventiel-effecten op het oppervlak van altermagnetisch CrSb door het combineren van spin-gepolariseerde topologische oppervlaktoestanden met altermagnetische spin-splitsing, waarbij ook FFLO-achtig gedrag wordt waargenomen.
Dit onderzoek onthult een hiërarchische structuur in bilayer-nickelaat LaNiO waarbij de supergeleidende correlaties primair worden gedreven door de splitsing van Ni -orbitalen, terwijl orbitale hybridisatie deze correlaties herverdeelt naar de -kanaal, wat leidt tot een robuuste -toestand die verschillende theoretische scenario's verenigt.
De auteurs hebben de kubische superhydride BaSiH₈ bij hoge druk gesynthetiseerd en aangetoond dat deze verbinding na decompressie tot omgevingsdruk stabiel blijft, terwijl deze bij lagere drukken overgangseigenschappen vertoont zoals zwakke lokalisatie en persistente fotogeleiding.
Onder invloed van in-plane uniaxiale spanning vertoont de LaBaCuO-verbinding met een doping van 1/8, die normaal gesproken een sterk onderdrukte supergeleidende overgangstemperatuur heeft door staaforde, een enorme toename van tot 37 K, wat aantoont dat het onderdrukken van de statische staaforde essentieel is voor het bereiken van optimale supergeleiding terwijl de koppelingssterkte behouden blijft.
Dit artikel toont aan dat kwantuminterferentie in uitgebreide supergeleidende interfaces de verwachte bias-symmetrie van het transport doorbreekt, waardoor een nieuwe interferometrische methode ontstaat om niet-lokale interface-fysica en supergeleidende energieschalen te onderzoeken.
Deze studie biedt een verenigd theoretisch kader voor het experimenteel beheersen van de kritische temperatuur (T) van bilayer-nickelaat LaNiO door middel van een sterk-koppelings -model, dat de waargenomen effecten van druk, vervorming, zeldzame-aarde-substitutie en dotering kwalitatief reproduceert en suggereert dat elektronendotering of verdere compressieve spanning de T verder kan verhogen.