413 papers
Deze studie identificeert via het IPCC-risicoframewerk klimaatrisico-hotspots voor pelagische visserij, met name in Zuidoost-Azië, West-Afrika en de westelijke Stille Oceaan, waar landen met een lage aanpassingscapaciteit disproportioneel worden getroffen door afnemende visbestanden en waar gebiedsgebonden maatregelen zoals mariene beschermde gebieden essentieel zijn voor risicobeperking.
Dit onderzoek toont aan dat twee bedreigde, sympatrische vleesetende planten in de zuidelijke Appalachen ondanks hun overlappende verspreiding verschillende klimaatnichen bezetten, wat leidt tot sterk uiteenlopende behoeften voor het behoud en voorspelt dat de habitat van *Sarracenia rubra* ssp. *jonesii* in de toekomst sterk zal veranderen terwijl die van *S. purpurea* var. *montana* relatief stabiel blijft.
Dit onderzoek documenteert de succesvolle lange termijn herstel van de kritiek bedreigde Sino-Mongoolse bever in China door beschermingsinspanningen, maar waarschuwt dat het huidige geschikte klimaat voor deze soort naar verwachting volledig zal verdwijnen tegen de jaren 2050, wat dringende adaptieve beheerstrategieën vereist.
Dit onderzoek toont aan dat Zostera noltei-bossen in de Baai van Arcachon de methaanemissies en de diversiteit van methanotrofe bacteriën in mariene sedimenten verhogen, waarbij een hoge diversiteit aan methanotrofen een cruciale rol speelt bij het mitigeren van deze emissies binnen de blauwe koolstofcyclus.
De studie toont aan dat invasieve kwagga-mossels schadelijke cyanobacterie-bloeiën in de zomer alleen kunnen onderdrukken bij temperaturen onder een kritieke drempel, wat betekent dat opwarming van het klimaat de bloei zal bevorderen door de filtratiecapaciteit van de mossels te verminderen.
Dit onderzoek toont aan dat hogere-orde interacties en dichtheidsafhankelijke feedback, zoals infectie-attenuatie bij hoge virale dichtheden, essentieel zijn voor het stabiliseren van de co-existentie van bacteriën en bacteriofagen in complexe gemeenschappen, wat vaak wordt gemist in modellen die zich beperken tot paarsgewijze interacties.
Deze studie toont aan dat binnen de wijdverspreide C4-gras *Themeda triandra* twee verschillende hydraulische strategieën zijn gekoppeld aan het klimaat van oorsprong: planten uit drogere klimaten vertonen een conservatieve watergebruikstrategie met vroegtijdige stomata-sluiting, terwijl planten uit warmere klimaten zich aanpassen aan hoge verdamping door een hogere weerstand tegen embolie en een efficiëntere hydrauliek.
Onderzoek toont aan dat de invasieve slak *Rumina decollata* zich succesvol heeft gevestigd in Argentinië door middel van meerdere introducties vanuit het Middellandse Zeegebied en het bezit van voortplantingstraiten zoals zelfbevruchting, ondanks een lage mitochondriële diversiteit.
Dit onderzoek toont aan dat winteropwarming de samenstelling van het darmmicrobioom van de muurhagedis verandert en dysbiose veroorzaakt, waarbij constante temperaturen meer negatieve effecten hebben dan fluctuerende temperaturen, wat aantoont dat de winterperiode een cruciale maar vaak over het hoofd geziene factor is in de impact van klimaatverandering op gastheer-microbioom-dynamiek.
Hoewel de abiotische omstandigheden, de vegetatie en de prokaryoten in een veenland na een brand snel herstelden, vertoonden de schimmengemeenschappen een langzamere en langdurigere hersteltraject, wat leidt tot een tijdelijke ontkoppeling tussen de boven- en ondergrondse ecosystemen.
Deze studie toont aan dat satellietbeelden een kosteneffectieve methode bieden om de afname van beverdammen op Michipicoten-eiland te meten, wat een directe gevolg is van een drastische beverpopulatie-afname veroorzaakt door wolven, en dat deze technologie onderscheid kan maken tussen door klimaat en door predatie veroorzaakte veranderingen.
Dit onderzoek toont aan dat het begraven van de parasitoïde *Istocheta aldrichi* in de bodem, het optimaliseren van koudeblootstelling en het beheersen van temperatuur en voeding de overwintering, uitkomst en levensduur van deze biologische bestrijder van de Japanse kever aanzienlijk verbetert.
Deze studie concludeert dat eDNA-bemonstering een effectieve methode is voor het monitoren van zoetwatermossels binnen het huidige visuele surveyvenster, hoewel de detectie-efficiëntie wordt beïnvloed door seizoensgebonden factoren zoals begraving en hoge afvoer, waardoor de timing van bemonstering lokaal moet worden afgestemd op omgevingscondities.
Dit onderzoek toont aan dat het detecteren van mannelijk mitochondriaal eDNA in het water een veelbelovende, niet-invasieve methode is om de seizoensgebonden voortplantingsfenologie van zoetwatermosselen te monitoren, hoewel interpretatie vereist dat rekening wordt gehouden met factoren zoals sporadische detectie en beperkingen in referentiedatabases.
Deze studie toont aan dat de vestiging van waterplanten de belangrijkste lokale factor is die de snelle toename van de diversiteit aan Cladocera-soorten in de eerste drie jaar na de aanleg van nieuwe vijverlandschappen bevordert.
Dit onderzoek schat voor het eerst de jachtmortaliteit van drie Europese eendensoorten in door het gebruik van beloningsringen om de rapportagekans te kwantificeren, wat aantoont dat de jachtdruk in de eerste maanden na ringen hoog is maar in latere jaren afneemt.
Deze studie toont aan dat klimaatverandering de transmissieperiode van het West-Nijlvirus in New York met gemiddeld 20 dagen heeft verlengd, wat leidt tot een hogere prevalentie bij zowel muggen als mensen en een verhoogd ziekterisico.
Dit artikel beschrijft het ontwerp, de validatie en een haalbaarheidsstudie van ALANizer, een kosteneffectieve en schaalbare tool voor het introduceren en monitoren van kunstmatig licht 's nachts om de impact op ecosystemen en arthropoden te onderzoeken.
Dit onderzoek toont aan dat in een gemengd bos de ruimtelijke en temporele patronen van bodemademhaling niet alleen worden bepaald door bodemtemperatuur en -vochtigheid, maar ook sterk worden beïnvloed door atmosferische dampdruk en de verdeling van boomsoorten, waarbij loofbomen in de zomer hogere emissies vertonen dan naaldbomen.
Dit onderzoek in de hyper-aride Namib-woestijn toont aan dat wegen en omheiningen de bewegingen en huisgebieden van ongeslachte dieren aanzienlijk beperken, waarbij springbokken en gemsbokken minder succesvol zijn in het oversteken van barrières dan Hartmanns-bergzebra's, wat de urgentie benadrukt om specifieke obstakels aan te passen om de habitatconnectiviteit te herstellen.