37 papers
De endocrinologie onderzoekt hoe ons hormoonstelsel het lichaam reguleert, van suikerhuishouding tot groei en stemming. Omdat hormonen overal invloed op hebben, raakt dit vakgebied bijna elke levensfase, van de puberteit tot ouderdom. Op Gist.Science maken we de nieuwste inzichten hierover toegankelijk voor iedereen, zonder dat je een medische graad nodig hebt.
Alle artikelen in deze categorie komen direct van medRxiv, een platform waar onderzoekers hun bevindingen delen voordat ze officieel gepubliceerd zijn. Wij verwerken elk nieuw preprint dat in dit domein verschijnt, zodat je altijd de actuele stand van zaken kunt lezen in zowel begrijpelijk taalgebruik als in gedetailleerde technische samenvattingen.
Hieronder vind je de meest recente preprints binnen de endocrinologie, zorgvuldig samengevat om je direct op de hoogte te brengen van de laatste ontdekkingen.
Deze retrospectieve studie op basis van data van meer dan 103 miljoen vrouwen benadrukt dat pijn een veelvoorkomend en onderbelicht symptoom is bij polycysteus ovariumsyndroom (PCOS), waarbij de prevalentie en gezondheidsrisico's significant variëren per etnische groep en medicamenteuze behandeling leidt tot een afname van pijnklachten.
Onderzoek onder Britse Zuid-Aziaten toont aan dat het thalassaemie-trekje de HbA1c-waarden verstoort, wat leidt tot een verkeerde diagnose van diabetes type 2 en een vertekend beeld van complicatierisico's, waardoor alternatieve diagnostische methoden noodzakelijk zijn.
Deze gepreregistreerde levende systematische review en meta-analyse toont aan dat exogene oxytocine-administratie de eetlust en calorische inname significant vermindert bij specifieke patiëntgroepen zoals mensen met obesitas of type 2-diabetes, maar geen statistisch significant effect heeft bij gezonde proefpersonen, hoewel de huidige data nog te weinig gevoelig zijn om definitieve conclusies te trekken voor deze laatste groep.
Deze living systematic review en meta-analyse van 31 placebogecontroleerde trials concludeert dat semaglutide en tirzepatide geen verhoogd risico op acute pancreatitis met zich meebrengen ten opzichte van placebo.
Deze cross-sectionele studie in Noord-Nigeria toont aan dat dyslipidemie bij diabetespatiënten wijdverbreid is, vooral bij vrouwen, maar dat slechts een klein deel de behandelingsdoelen bereikt vanwege beperkte toegang tot medicatie en een gebrek aan strikte richtlijnconformiteit.
In deze grote cross-sectionele studie onder vrouwen met PCOS werd geconcludeerd dat schildklierauto-immuniteit niet geassocieerd is met een meer ernstig cardiometabool of androgeen fenotype, wat suggereert dat anti-TPO-positiviteit op zichzelf geen indicator is voor een metabool hoogrisicogroep binnen deze populatie.
Deze studie toont aan dat het Edmonton Obesity Staging System en het Lancet Commission Diagnostic Model voor obesiteit complementaire perspectieven bieden op de ernst van obesiteit, waarbij de ene methode zich richt op gevestigde ziekte en de andere op subklinische orgaandysfunctie, wat wijst op de noodzaak van geïntegreerde risicostratificatie.
Deze studie past een causaal mediatieframework toe op continue glucosemonitoring-data van T1DM-patiënten om aan te tonen dat de effecten van koolhydraten op de bloedsuiker significant variëren per maaltijdtijd en individuele respons, waarbij avondmaaltijden systematische ondercompensatie door insuline onthullen die door traditionele gemiddelde analyses wordt gemist.
Deze cross-sectionele NHANES-studie toont aan dat nierstenen onafhankelijk geassocieerd zijn met een lagere botdichtheid in de heup, waarbij het calcium-fosforverhouding een significante bemiddelende rol speelt, vooral bij jongere personen en diegenen zonder chronische nieraandoeningen.
Deze studie voorspelt dat na het vervallen van de octrooien in 2026 generieke semaglutide tegen aanzienlijk lagere kosten beschikbaar kan komen in 160 landen, wat de toegang tot deze medicijnen voor obesitas en type 2-diabetes wereldwijd kan vergroten, hoewel apparatuurkosten en secundaire octrooien nog steeds uitdagingen vormen.