47 papers
Deze cross-sectionele studie in Noord-Nigeria toont aan dat dyslipidemie bij diabetespatiënten wijdverbreid is, vooral bij vrouwen, maar dat slechts een klein deel de behandelingsdoelen bereikt vanwege beperkte toegang tot medicatie en een gebrek aan strikte richtlijnconformiteit.
Deze studie schat dat ongeveer 39,7% van de volwassenen in Australia, oftewel 7,8 miljoen mensen, in aanmerking komt voor GLP-1-receptoragonisten voor chronisch gewichtsbeheer en cardiovasculaire preventie volgens TGA-goedgekeurde indicaties.
Deze studie toont aan dat 68Ga-NODAGA-exendin-4 PET-CT-scans een betrouwbare biomarker vormen voor de bètacelmassa, die zowel type 1-diabetespatiënten met een afwezigheid van bètacellen kan onderscheiden van obese personen met een robuuste bètacelfunctie, als dat deze massa in de laatste groep sterk correleert met de functionele bètacelrespons.
In deze grote cross-sectionele studie onder vrouwen met PCOS werd geconcludeerd dat schildklierauto-immuniteit niet geassocieerd is met een meer ernstig cardiometabool of androgeen fenotype, wat suggereert dat anti-TPO-positiviteit op zichzelf geen indicator is voor een metabool hoogrisicogroep binnen deze populatie.
Deze studie toont aan dat het Edmonton Obesity Staging System en het Lancet Commission Diagnostic Model voor obesiteit complementaire perspectieven bieden op de ernst van obesiteit, waarbij de ene methode zich richt op gevestigde ziekte en de andere op subklinische orgaandysfunctie, wat wijst op de noodzaak van geïntegreerde risicostratificatie.
Deze grote validatiestudie toont aan dat een model dat op basis van slechts 20 seconden spraaktype 2-diabetes kan voorspellen, klinisch bruikbare resultaten levert en een waardevolle aanvulling kan zijn op bestaande screeningsmethoden.
Deze studie past een causaal mediatieframework toe op continue glucosemonitoring-data van T1DM-patiënten om aan te tonen dat de effecten van koolhydraten op de bloedsuiker significant variëren per maaltijdtijd en individuele respons, waarbij avondmaaltijden systematische ondercompensatie door insuline onthullen die door traditionele gemiddelde analyses wordt gemist.
Deze cross-sectionele NHANES-studie toont aan dat nierstenen onafhankelijk geassocieerd zijn met een lagere botdichtheid in de heup, waarbij het calcium-fosforverhouding een significante bemiddelende rol speelt, vooral bij jongere personen en diegenen zonder chronische nieraandoeningen.
Deze pilotstudie toont aan dat DiaBuddy, een mobiele beslissingsondersteuningsapp voor kinderen met type 1-diabetes, in preklinische tests aanzienlijk nauwkeuriger is dan familieadvies en in een klinische proef leidde tot een significante verbetering van de HbA1c-waarden en de kwaliteit van leven.
Een open-label cluster-gewijze gerandomiseerde pilotstudie in het platteland van India toont aan dat een multifactoriële levensstijlinterventie, uitgevoerd door patiënt-peers met ondersteuning van zorgverleners en technologie, na drie maanden leidde tot een significante verbetering van de diabetescontrole, hoewel remissie slechts bij een klein deel van de deelnemers werd bereikt.
Deze studie voorspelt dat na het vervallen van de octrooien in 2026 generieke semaglutide tegen aanzienlijk lagere kosten beschikbaar kan komen in 160 landen, wat de toegang tot deze medicijnen voor obesitas en type 2-diabetes wereldwijd kan vergroten, hoewel apparatuurkosten en secundaire octrooien nog steeds uitdagingen vormen.
In een grote cohortstudie onder jonge vrouwen met PCOS identificeerde een datagedreven analyse twee reproduceerbare endocrien-metabole fenotypen, waaronder een subgroep met kenmerken van schildklier- en auto-immuunafwijkingen die geassocieerd is met een verhoogd risico op een atherogeen lipidenprofiel.
Deze studie bevestigt dat de Diabetes Diet Adherence Scale (D-DAS) een betrouwbaar en valide instrument is voor het meten van dieetadherentie bij patiënten met type 2-diabetes in India, waarbij ongeveer 68% van de deelnemers de voorgeschreven eetplannen volgde.
Deze studie toont aan dat SPARC, een eiwit dat door orbitale fibroblasten wordt geproduceerd en waarvan de serumspiegels correleren met de activiteit van de ziekte, een veelbelovende biomarker is voor actieve thyroid eye disease (TED).
Deze studie analyseert de metabole verschillen bij patiënten met de ziekte van Cushing, waarbij wordt vastgesteld dat obesitas de mate van invloed op leverenzymen en bloeddruk significant beïnvloedt, wat onderstreept dat de obesitasstatus cruciaal is voor het beoordelen van de ziekte-impact.
Deze prospectieve observatiestudie toont aan dat de Adipo-B-index, een nieuwe maatstaf die insulineresistentie en bètacelfunctie combineert, een superieure indicator is voor de systemische metabole status en therapeutische respons bij diabetes type 2 dan de traditionele Adipo-IR, en zich leent voor precisiebehandeling.
Deze studie toont aan dat zowel een aangepast traditioneel Japans dieet als de DPP-4-remmer alogliptin bij drug-naïeve patiënten met type 2-diabetes een paradoxale stijging van urinezuur veroorzaken die correleert met verbeterde bètacelfunctie, wat suggereert dat urinezuur een dynamische biomarker is voor metabole aanpassing in plaats van verslechtering.
Deze studie identificeert circulerende microRNA's miR-150-5p en miR-375-3p in plasma als niet-invasieve biomerkers die de leeftijdsgebonden endotypes van net gediagnosticeerde type 1-diabetes onderscheiden en inzicht geven in de onderliggende immuun- en bètacelbiologie.
In een real-world studie onder GLP-1RA-gebruikers werd een significant verband gevonden tussen een hogere betrokkenheid bij een ademhaling-gebaseerd metabolisch meetapparaat en een groter gewichtsverlies over een periode van 24 weken.
Dit artikel introduceert en valideert de Cortisol Sine Score (CSS), een nieuwe, modelvrije scalair maatstaf die de dagelijkse cortisolcyclus effectief samenvat tot één interpreteerbare waarde, waarmee complexe circadiane analyses worden vereenvoudigd voor gebruik in klinische workflows, machine learning en grote epidemiologische studies.