41 papers
De endocrinologie onderzoekt hoe ons hormoonstelsel het lichaam reguleert, van suikerhuishouding tot groei en stemming. Omdat hormonen overal invloed op hebben, raakt dit vakgebied bijna elke levensfase, van de puberteit tot ouderdom. Op Gist.Science maken we de nieuwste inzichten hierover toegankelijk voor iedereen, zonder dat je een medische graad nodig hebt.
Alle artikelen in deze categorie komen direct van medRxiv, een platform waar onderzoekers hun bevindingen delen voordat ze officieel gepubliceerd zijn. Wij verwerken elk nieuw preprint dat in dit domein verschijnt, zodat je altijd de actuele stand van zaken kunt lezen in zowel begrijpelijk taalgebruik als in gedetailleerde technische samenvattingen.
Hieronder vind je de meest recente preprints binnen de endocrinologie, zorgvuldig samengevat om je direct op de hoogte te brengen van de laatste ontdekkingen.
Deze prospectieve observatiestudie toont aan dat de Adipo-B-index, een nieuwe maatstaf die insulineresistentie en bètacelfunctie combineert, een superieure indicator is voor de systemische metabole status en therapeutische respons bij diabetes type 2 dan de traditionele Adipo-IR, en zich leent voor precisiebehandeling.
In een real-world studie onder GLP-1RA-gebruikers werd een significant verband gevonden tussen een hogere betrokkenheid bij een ademhaling-gebaseerd metabolisch meetapparaat en een groter gewichtsverlies over een periode van 24 weken.
Deze studie concludeert dat het aanpassen van de HbA1c-drempel voor dysglykemie aan de leeftijd of het gebruik van een hogere drempel (≥6,0%) bij volwassenen de risicofracturatie voor de progressie van type 1-diabetes nauwkeuriger maakt door de leeftijdsgebonden variatie in HbA1c-waarden te compenseren.
Deze audit van 185 Britse sportbonden onthult dat slechts een zeer klein aantal bonden (2%) beschikt over specifieke beleidsrichtlijnen voor sporters met diabetes, wat wijst op een kritiek gebrek aan inclusief beleid dat ook geldt voor andere chronische aandoeningen zoals astma, epilepsie en allergieën.
Deze cross-sectionele studie onder jonge vrouwen met PCOS toont aan dat androgeenverwante biomarkers onafhankelijk geassocieerd zijn met bepaalde CBC-afgeleide ontstekingsindices, met name RDW en PLR, terwijl de relatie met NLR deels wordt verklaard door gedeelde metabole correlaten.
Deze longitudinale proteogenomische studie van 458 deelnemers onthult dat prediabetes en type 2-diabetes fasen zijn van één continuüm, waarbij specifieke plasma-eiwitten en genetische varianten de progressie via mechanismen zoals vetverdeling en insulineresistentie aandrijven.
Deze studie maakt gebruik van geïntegreerde miRNA-mRNA-profilering van menselijk visceraal vetweefsel om specifieke ontregelde regulatoire netwerken en kandidaat-biomarkers te identificeren die de pathologische overgang van obesitas naar diabetes type 2 aansturen.
Deze studie toont aan dat een commercieel beschikbare IA-2 ELISA effectief de radiobinding assay kan vervangen voor het berekenen van progressie-waarschijnlijkheidsscores, wat nauwkeurige risicostratificatie van kinderen in een vroeg stadium van type 1 diabetes naar klinische ziekte mogelijk maakt.
De COSMOS-DIGITAL haalbaarheidsstudie toont aan dat volledig gedecentraliseerde klinische studies die gebruikmaken van online patiëntengemeenschappen succesvol individuen kunnen werven die anti-obesitasmedicatie gebruiken en hoge voltooiingspercentages kunnen behalen voor zelfbloedonderzoek thuis en digitale enquêtes, waardoor deze aanpak wordt gevalideerd voor het vastleggen van praktijkervaringen met behandelingen.
In een real-world analyse van meer dan 4.000 patiënten behield de meerderheid een stabiel gewicht of bleef zij gewicht verliezen tot wel een jaar na hun laatste GLP-1RA-recept, waarbij bewegingsbegeleiding werd geïdentificeerd als een significante factor geassocieerd met duurzame gewichtsverlies.