453 papers
Dit artikel toont aan dat negatieve dilatonhaar in een roterend Einstein-Maxwell-Dilaton-Axion-zwart gat de energie-extractie via het Penrose-proces en superradiantie aanzienlijk versterkt en het reservoir voor rotatie-energie vergroot ten opzichte van het Kerr-model, terwijl de divergentie van de botsingsenergie bij de horizon behouden blijft.
Dit artikel beschrijft hoe de unitaire irreducibele representaties van asymptotische symmetriegroepen universele infraroodkenmerken van QED en zwaartekracht coderen en onderzoekt supermomentum-eigentoestanden als alternatief voor de traditionele aangeklede-toestandenbenadering om een infrarood-uiteindelijke S-matrix te definiëren.
Dit artikel toont aan dat het opleggen van klassieke energiecondities, met name de sterkste beperkingen op het NNLO-niveau, de ruimte van fysisch toelaatbare supertranslaties binnen de BMS-groep aanzienlijk beperkt, hoewel deze sector in principe oneindig dimensionaal blijft.
Deze studie toont aan dat de uitkomst van samensmeltingen van bosonische donkere-materiekernen wordt bepaald door de sterkte van hun zelfinteractie en de aanwezigheid van een ideaal gas, waarbij afstotende interactie massabehoud bevordert en aantrekking massaverlies veroorzaakt, terwijl solitonische kernen zich in alle onderzochte scenario's als robuust blijken.
Dit artikel toont aan dat meetkundige observabelen, zoals lengte, gemeten door verschillende waarnemers in de Minkowski-ruimtetijd, generiek niet Poisson-commuteren, wat belangrijke inzichten biedt voor de zoektocht naar een fundamentele schaal in de kwantumzwaartekracht.
Dit onderzoek toont aan dat machinelearning-algoritmen, met name XGBoost, effectief kunnen worden ingezet om de verschillende soorten compacte sterrenresten-binairsystemen in de LISA-data te onderscheiden, waarbij ze vooral presteren bij het identificeren van dubbele witte dwergen en zware systemen, hoewel neutronenster-witte dwerg-systemen vanwege hun sterke overlap met dubbele witte dwergen moeilijker te classificeren blijven.
Dit artikel beschrijft een covariante kwantisatie van type II superdeeltjes in de spinor bewegende frame-formulering, wat leidt tot de ontdekking van een verborgen -symmetrie in lineaire 10D superzwaartekracht en een verenigde beschrijving van superamplitudes voor zowel type IIA als type IIB theorieën.
Het paper concludeert dat de vorming van een Schwarzschild-zwart gat geen continu proces is, maar een discontinuïteit in de ruimtetijd vereist die wijst op de noodzaak van een niet-continu, mogelijk gekwantiseerd raamwerk om gravitationele singulariteiten te beschrijven.
Dit artikel presenteert een strikte formulering van de kwantumsingulier-vrije 'Big Bounce' voor een gesloten isotroop heelal met een zelfinteragerend scalair veld, waarbij wordt aangetoond dat de Wheeler-DeWitt-theorie twee scenario's onderscheidt: een LQC-achtig model dat een regularisatie vereist en een ekpyrotisch model dat singulier-vrij is zonder extra correcties.
De auteurs presenteren een hybride quantum-klassiek algoritme voor het simuleren van real-time dynamica in interactieve kwantumveldtheorieën gekoppeld aan klassieke velden, waarmee ze de zelfconsistente semiclassical backreactie, zoals in kosmologische scalar-tensortheorieën, effectief kunnen benaderen en valideren.
De auteurs wijzen in deze commentaar op fouten in de derde-orde correcties voor het slow-roll-spectrum van Ballardini et al., die het gevolg zijn van het verkeerd evalueren van driedimensionale integralen door eerst te Taylor-ontwikkelen in plaats van de integraal te benaderen, wat wordt bevestigd door numerieke Monte-Carlo-integratie die overeenkomt met hun oorspronkelijke analytische resultaten.
Dit artikel construeert een brede klasse van asymptotisch AdS-black holes in dimensies die een echte BKL-dynamica vertonen in hun interieurs, gekenmerkt door chaotische billijkbeweging in een simplex, nieuwe patronen van Kasner-epochen en era's voor , en een holografische thermische -functie die deze dynamica monitort.
Dit artikel breidt de bestaande resultaten over het 'peeling'-gedrag van scalaire velden op Kerr-ruimtetijden uit naar Dirac-velden, waarbij met behulp van Penrose-conforme compactificatie en geometrische energie-estimaten wordt aangetoond dat onder optimale beginvoorwaarden dezelfde regulariteit over de null-achtige oneindigheid wordt bereikt als in de Minkowski-ruimte, geldig voor alle waarden van de hoekmomentum inclusief snelle Kerr-metrieken.
In dit artikel bewijzen de auteurs het peeling-gedrag voor tensoriële golfvergelijkingen op Schwarzschild-ruimtetijd door een combinatie van conformale compactificatie en vectorveldtechnieken toe te passen, waardoor optimale beginvoorwaarden worden vastgesteld die dit gedrag van alle orde garanderen.
Deze paper stelt een algemeen schema voor om bulk-geometrische grootheden in een statische AdS-ruimte te reconstrueren door het tellen van de doorsneden met een continu netwerk van PEE-draden, waarbij de dichtheid van deze draden exact de holografische entanglement-entropie volgens de Ryu-Takayanagi-formule oplevert.
Dit artikel toont aan dat zwarte gaten omgeven door dunne accretieschijven aanzienlijke getijden-deformabiliteit vertonen, wat de detectie van getijden Love-nummers met toekomstige gravitatiegolfobservatoria mogelijk maakt en tegelijkertijd een uitdaging vormt voor tests van gemodificeerde zwaartekracht.
Dit artikel presenteert een systematische benadering van relationele dynamiek met periodieke klokken in zowel klassieke als kwantumtheorieën, waarbij het de equivalentie tussen verschillende kwantumformuleringen aantoont, de beperkingen van de oorspronkelijke Page-Wootters-definitie voor systemen met een continu energiespectrum oplost, en uitlegt hoe periodieke evolutie ten opzichte van een periodieke klok consistent kan corresponderen met monotoon gedrag ten opzichte van een niet-periodieke klok.
Dit artikel vertaalt de huidige grenzen voor de koppelingssterkte van axion-achtige deeltjes aan fotonen naar het Randall-Sundrum-model, waarbij wordt aangetoond dat deze beperkingen het hiërarchieprobleem niet oplossen tenzij het deeltje zwaar is (mₐ ≳ 0,1 GeV) en het gauge-veld zich in de bulk bevindt.
Dit onderzoek toont aan dat de toevoeging van een negatieve kosmologische constante (AdS-vacuüm) aan het donkere-energiemodel, gebaseerd op recente waarnemingen van DESI, DESY5 en CMB, een theoretisch onderbouwd mechanisme biedt dat een eindige levensduur van het heelal impliceert en de parameter ruimte voor donkere energie verrijkt.
Dit onderzoek toont aan dat voor nauwkeurige parameterbepaling van ringdown-signalen van zware zwarte gaten in de LISA-band, afhankelijk van het signaal-ruisverhouding, ten minste 3 tot 10 overmoden nodig zijn om systematische vertekeningen door onvolledige golfvormmodellen te voorkomen.