3256 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit paper introduceert QTAM (Q-Transform Amplitude Modulation), een volledig omkeerbare en lineaire implementatie van de Constant-Q Transform die door het modelleren van het signaal als een complexe envelop lossless data-compressie mogelijk maakt, waardoor robuuste signaalontrapping en ontwarren van overlappende transienten in gravitatiegolfobservaties binnen lage-latency-tijdslimieten kan worden uitgevoerd.
De studie concludeert dat superradiantie bij roterende primordiale zwarte gaten doorgaans de bijdrage aan donkere straling () onderdrukt door het onttrekken van hoekmomentum aan de Hawking-straling, hoewel zwaartekrachtsgolven van de resulterende bosonwolken dit verlies slechts gedeeltelijk kunnen compenseren wanneer de tijdschalen voor superradiantie en verdamping vergelijkbaar zijn.
Dit artikel leidt een asymptotische expansie af voor niet-diagonale coherente-staatmatrixelementen van niet-polynomiale operatoren in gauge-theorieën, waarbij een stationair-faseanalyse wordt gecombineerd met een operator-benadering van de Taylor-rest om nauwkeurigere semiclassical benaderingen voor volum- en flux-operatoren in de Lus Quantum Gravity te verkrijgen dan de standaard diagonale expansie.
Dit artikel presenteert een numeriek algoritme om de kwantumactie van de volum operator in Loop Quantum Gravity te berekenen, waarmee wordt aangetoond dat de maximale eigenwaarden in het semiclassische regime convergeren naar het klassieke polyedrische volume en dat de relatieve volumemagnitudes voor onregelmatige geometrieën in het diepe kwantumregime kunnen variëren.
Dit artikel vult de kloof in de microscopische oorsprong van de Page-curve op door aan te tonen dat de fase-ruimtestaten die onderscheidbaar zijn via Hamiltoniaanse oppervlakladingen over het bifurcatievlak, de vrijheidsgraden leveren die verantwoordelijk zijn voor de Wald-entropie van zwarte gaten.
Dit artikel stelt dat het tweede aspect van het kosmologische constant-probleem kan worden opgelost binnen het kader van unimodulaire zwaartekracht door een 4-dimensionale ruimtetijd te beschouwen als een brane in een bulk met een dimensie D = 2(2n + 1) en een handtekening-omkeringssymmetrie op te leggen.
Dit artikel toont aan hoe men uit de variatie van Einstein-AdS-graviteit met Kountertermen in oneven dimensies holografische informatie over conformale anomalieën kan halen, waardoor een aanzienlijk deel van de Weyl-anomalie voor elke oneven dimensie kan worden afgeleid.
Dit artikel onderzoekt de golfvormdegeneratie tussen quasi-cirkelvormige binaries en Lagrange-driehoeksystemen tot 0,5PN-orde en toont aan dat hoewel er een degeneratie bestaat die leidt tot een hoge overlap voor stabiele systemen, de unieke degeneratie op 0,5PN-orde alleen optreedt bij instabiele configuraties.
Dit artikel beschrijft hoe de auteur door het middelen van ongeveer één miljoen synthetische gravitatiegolf-signalen van samensmeltende compacte objecten een rustgevend, laagfrequent rummen creëert dat de "universele harmonie" voorstelt.
Dit artikel toont aan dat onimodulaire zwaartekracht, door de invoering van een dynamische kosmologische term , exacte doorgangbare wormgaten mogelijk maakt die volledig worden ondersteund door een fanta-scalarveld en lineaire Maxwell-elektrodynamica, waardoor de noodzaak voor complexe niet-lineaire elektrodynamica in de algemene relativiteitstheorie wordt omzeild.