3256 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit paper presenteert een super-renormaliseerbare en unitaire theorie van quantumzwaartekracht op fractale ruimtetijden die de oneindigheden van de standaard kwantumveldtheorie oplost, en bespreekt mogelijke tests via zwarte gaten en zwaartekrachtsgolven.
Dit artikel waarschuwt dat mis-specified ruismodellen en de beperkte hoeveelheid quasi-onafhankelijke 'scrambles' bij pulsartimingarrays de betrouwbaarheid van nanohertz-gravitationele golfdetecties kunnen ondermijnen, en bespreekt methoden om de achtergrondschatting te verbeteren of te herformuleren.
Dit artikel stelt dat de pijl van de tijd in het vroege heelal vereist dat het universum is ontstaan uit een toestand van negatieve entropie, vergelijkbaar met een Dirac-zee, in plaats van uit een traditionele Oerknal.
Dit paper presenteert een nieuwe klasse van inflatoire oplossingen die, ondanks gecontroleerde lokale schendingen van de null-energy-voorwaarde, glad, niet-singulier en geodetisch compleet zijn voor alle tijd, waardoor een eeuwigdurend universum mogelijk is zonder beginnende singulariteit.
Dit artikel analyseert of de stimulatie van de absorptie van een enkel graviton door een massieve kwantumresonator, gekoppeld aan LIGO-gegevens, bewijs levert voor de kwantisatie van de zwaartekracht en schetst vijf experimentele tests om dit te verifiëren.
Deze studie bevestigt met behulp van nauwkeurige numerieke relativiteitssimulaties dat late-tijdstaarten in gravitatiegolven van samensmeltende zwarte gaten, versterkt door excentriciteit, sterk overeenkomen met perturbatieve voorspellingen en potentieel waarneembaar zijn.
Dit artikel herleidt de niet-commutatieve en niet-associatieve eigenschappen van snelheidsadditie in de speciale relativiteitstheorie en introduceert een alternatieve geometrische definitie van relatieve snelheid gebaseerd op de boost-link-stelling, waarbij ook een vergelijking met de Galileïsche ruimtetijd wordt gemaakt.
Dit onderzoek toont aan dat het gebruik van uitgebreide ruismodellen in pulsartiming-analyses, zelfs als deze conservatief zijn en ruisbronnen bevatten die niet in de data aanwezig zijn, geen vertekening veroorzaakt bij het schatten van de parameters van het nanohertz-gravitationele-golvenachtergrondsignaal, waardoor nauwkeurige en betrouwbare conclusies over de oorsprong ervan mogelijk blijven.
Dit artikel toont aan dat de groep van tijdsoriëntatiebehoudende isometrieën van niet-compacte Lorentz-variëteiten zonder waarnemerhorizonten correct op de ruimtetijd werkt, wat leidt tot het bestaan van een invariant Cauchy-temporeel functie en een specifieke decompositie van de isometriegroep.
Dit onderzoek toont aan dat ineenstortende binairsystemen in een actief galactisch kern (AGN) door herhaalde interacties met de schijf hun baaninclinatie en semi-grote as verliezen, waarbij excentriciteit complex evolueert maar uiteindelijk tot cirkelvorming leidt, met significante gevolgen voor de interpretatie van LISA-bronnen.