2593 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel stelt een methode voor om de kwantumorigine van oerfluctuaties tijdens inflatie te testen door via een Bell-ongelijkheid de verstrengeling van gravitonen af te leiden uit correlaties in de scalaire krommingstoren.
Dit artikel toont aan dat een effectieve eerste-orde faseovergang in Kerr-EMRI-systemen, hoewel deze de detecteerbaarheid van het signaal niet significant beïnvloedt, wel leidt tot aanzienlijke cumulatieve faseverschillen die de nauwkeurigheid van de inferentie van LISA-data bedreigen en daarom een directe integratie van dergelijke overgangssectoren in golfvormmodellen vereisen.
In deze studie wordt een gevoelige narrowband-zoektocht uitgevoerd naar continue zwaartekrachtgolven van 34 bekende pulsars met data van de eerste twee delen van de vierde LIGO-Virgo-KAGRA-observatieronde, waarbij geen signalen worden gevonden maar voor twintig pulsars de bovenlimieten voor de golfamplitude onder de theoretische spin-down-limiet worden vastgesteld.
Dit paper toont aan dat het relatiële waarneembare in de vorm van een "dressed operator" de algebraïsche structuur van de achtergrond onthult, waarbij kwasi-de Sitter-ruimte, door het breken van isometrieën, wordt beschreven door een Type II-von Neumann-algebra in tegenstelling tot de Type II-algebra van de Sitter-ruimte.
Dit artikel classificeert modellen van niet-gekwantiseerde zwaartekracht en toont aan dat er een meetbaar minimaal ruisniveau moet worden geïntroduceerd om entanglement te voorkomen, waardoor het meten van ruis onder deze drempel een bewijs zou vormen dat de zwaartekracht kwantummechanisch is.
Dit artikel presenteert een unificerend raamwerk voor het construeren van statische, sferisch-symmetrische wormgaten op basis van niet-commutatieve meetkunde, waarbij het gebruik van een roodverschuivingsfunctie en quasi-de Sitter- of Chaplygin-achtige toestandsvergelijkingen zorgt voor reguliere, horizonvrije oplossingen met gecontroleerde, ruimtelijk gelokaliseerde exotische materie.
Dit onderzoek concludeert dat hoewel late-tijd dynamische donkere energie de huidige data goed beschrijft, de introductie van nieuwe vroege-fysica om de Hubble-spanning op te lossen, leidt tot onverenigbare eisen aan de materiedichtheid en de noodzaak van een phantom-overgang verzwakt, waardoor de betrouwbaarheid van deze modellen voor het verklaren van de SH0ES-metingen in twijfel wordt getrokken.
Dit artikel onderzoekt het Brout-Englert-Higgs-mechanisme en toont aan dat de interactie van Higgs-velden met massaloze gauge-velden, vóór het breken van de symmetrie, leidt tot de productie van deeltjes met een negatief kwadraat van de massa.
In dit artikel wordt een op perturbatietheorie gebaseerde pijplijn ontwikkeld en gevalideerd met EZMocks om het volledige vorm-spectrum van de Symmetron-modificatie van de zwaartekracht te modelleren, waarbij wordt aangetoond dat deze een vergelijkbaar gedrag vertoont als het Hu-Sawicki F6-model en geschikt is voor inferentie van kosmologische parameters met echte data.
Dit artikel stelt een theoretisch experimenteel schema voor met kwantumelektroneninterferometrie om post-Newtoniaanse zwaartekrachteffecten, zoals frame-dragging rond een roterende massa, te detecteren en te onderzoeken of deze kunnen leiden tot zwaartekracht-geïnduceerde verstrengeling, hoewel de voorspelde effecten momenteel te klein zijn voor detectie met huidige technologie.