482 papers
Deze studie introduceert een statistisch rigoureuze Bayesiaanse aanpak die, door gebruik te maken van volledige spin-data van zwarte gaten zoals M33 X-7 en IRAS 09149-6206, de meest nauwkeurige beperkingen tot nu toe oplevert op de massa's en zelfinteracties van ultralichte bosonen.
Dit onderzoek gebruikt een tweevloeistofformalisme en Bayesiaanse analyse van waarnemingsdata om te tonen dat donkere materie-kernen neutronensterren compacter maken, waarbij vectorinteracties een sterkere invloed hebben dan scalarinteracties en kwadratische scalar-koppelingen toestaan dat meer donkere materie wordt opgenomen.
Uit een Bayesiaanse analyse met behulp van DESI-DR2 en supernova-data blijkt dat de standaard Bekenstein-Hawking-entropie en het CDM-model sterk de voorkeur krijgen boven generalisaties binnen de Gravity-Thermodynamica-benadering, waarbij de drie-parameter-versie van het entropiemodel de waargenomen donkere energie het beste beschrijft.
Dit artikel toont aan dat derde-generatie grondgebonden gravitatiegolf-detectors, zoals de Einstein Telescope en Cosmic Explorer, met behulp van Bayesiaanse modelselectie effectief het lensing-effect van 'naakte' primordiale zwarte gaten kan onderscheiden van dat van 'geklede' primordiale zwarte gaten die omgeven zijn door donkere materie.
Dit artikel onderzoekt de correlatie tussen kwantumatput en de Hawking-temperatuur in een ringvormig Bose-Einstein-condensaat met analoge zwarte- en witte-gatenhorizonten, waarbij wordt aangetoond dat de atput toeneemt met de temperatuur totdat terugkoppelingseffecten de geldigheid van de Bogoliubov-benadering in gevaar brengen.
Deze studie onderzoekt hoe herhaalde gravitatiegolven van compacte objecten in zeer excentrische banen rond superzware zwarte gaten, bekend als "peeps", bijdragen aan het verwarrende achtergrondruis van LISA, waarbij de resultaten variëren van een verwaarloosbare toename van het ruisniveau tot een detecteerbaar signaal dat andere bronnen kan verdoezelen, afhankelijk van de aangenomen populatie en vormingskansen.
Dit onderzoek gebruikt de derde data-release van de Parkes Pulsar Timing Array om te zoeken naar zwaartekrachtsgolven van het supermassieve zwarte-gatenbinair 3C 66B, waarbij geen bevestiging werd gevonden maar wel nieuwe bovengrenzen voor de chirp-massa werden vastgesteld en een nieuwe methode voor het combineren van elektromagnetische en zwaartekrachtsgolven-data werd voorgesteld.
Dit artikel leidt de vergelijkingen voor fotonoppervlakken in sferische symmetrie af voor de meest algemene dynamische setting, herformuleert de voorwaarde als een niet-autonoom dynamisch systeem, en toont aan dat het fotonoppervlak in een model van gravitationele ineenstorting van een stoffige wolk uniek uitbreidt als een nulpervlak dat de singulier in het LTB-model bedekt.
Dit artikel presenteert een stelling die de voorwaarden formuleert waaraan de metriekfuncties van statische, sferisch symmetrische zwarte gaten moeten voldoen om eindige kromminginvarianten en een hoge mate van differentieerbaarheid in het oorsprongspunt te garanderen.
Dit artikel breidt een geometrie-eerst-benadering van het Standaardmodel uit tot spontane symmetriebreking en Yukawa-koppeling, waarbij het aantoont dat ladingskwantisatie een puur geometrisch gevolg is van tensorconstructies en dat een symmetrie-eerst-account alleen onder strikte voorwaarden een echt geometrisch tegenhanger heeft.
Dit onderzoek concludeert dat Tsallis-cosmologie binnen horizonthermodynamica en holografische scenario's alleen een levensvatbare kosmologie oplevert in de extensieve limiet (), waarbij zelfs kleine afwijkingen leiden tot pathologisch gedrag dat in strijd is met waarnemingen zoals BBN en CMB.
Dit artikel bespreekt de aanhoudende debatten over de omvang en snelheid van waargenomen bulkflows in het heelal, die soms de voorspellingen van het standaard ΛCDM-model overschrijden en een mogelijke invloed hebben op de structuurvorming en waarnemingen.
Dit artikel toont aan dat het laden van het stabiele fotonboloppervlak in de Mannheim-Kazanas-metriek van Weyl-conforme zwaartekracht leidt tot een invariante oppervlakte en bij een kritieke drempelwaarde een extreem horizon met een AdSS-geometrie genereert die volledig onafhankelijk is van de kosmologische kromming.
Dit artikel toont aan dat de lading van een Reissner-Nordström-black hole niet volledig tot nul kan dalen via een eindig aantal iteraties van het elektrische Penrose-proces, wat een analogie vormt voor de thermodynamische derde wet.
Dit artikel berekent en analyseert het spectrum van stochastische zwaartekrachtsgolven die tijdens het herverwarmingsstadium van het vroege heelal worden gegenereerd door het verval van het inflatonveld in paren van massieve spin-3/2-deeltjes met graviton-emissie, en toont aan dat deze golven waardevolle inzichten kunnen bieden in de microscopische fysica van de inflatie.
Dit artikel toont aan dat het thermische spectrum van Hawking-straling in de zwaartekracht het directe dubbelkoppel-dual is van een thermisch kleurladingsspectrum in de onderliggende niet-abelse Yang-Mills-theorie, waarbij de straling in de kleureigenwaarde thermisch is in plaats van in energie.
Deze paper stelt een nieuwe wereldbladtheorie voor entanglement-entropie in het AdS/CFT-kader voor, waarbij de Einstein-vergelijkingen worden afgeleid en een verenigd beeld wordt geschetst dat bit threads, de Susskind-Uglum-vermoeden, open-gesloten snaardualiteit en ER=EPR koppelt aan een kwantisatie van het Ryu-Takayanagi-oppervlak.
De auteurs presenteren een volledig numeriek raamwerk op basis van achterwaartse straaltracering om de hyperschaduw (de driedimensionale generalisatie van de zwarte-gat-schaduw) in vijfdimensionale ruimtetijden te berekenen en te visualiseren, waarbij ze de invloed van waarnemerspositie en spin op Schwarzschild-Tangherlini- en Myers-Perry-geometrieën analyseren en de weg effenen voor studies van exotischere objecten zoals zwarte ringen.
Dit artikel onderzoekt de stabiliteit van de Sitter- en Minkowski-ruimtetijden in holografische semi-klassieke zwaartekracht voor dimensies en identificeert dimensie-afhankelijke stabiliteitsdrempels die worden bepaald door de parameter .
Dit artikel beschrijft een dedicated zoektocht naar een stochastisch gravitatiegolfachtergrond met meervoudige piekstructuren in de LIGO-Virgo-KAGRA O1-O4a datasets, waarbij geen statistisch significant bewijs werd gevonden maar wel nieuwe beperkingen werden gesteld die de basis vormen voor toekomstige gerichte zoektochten.