3285 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel introduceert de Thermodynamische Split-conjecture, die stelt dat zwarte-gat- en kosmologische horizonthermodynamica fundamenteel verschillend zijn, en biedt een waarneembare test om deze theorie te falsificeren en een UV-completie van kosmologische entropie te ontwikkelen.
Dit artikel toont aan dat LIGO's bovengrens voor het gravitatiegolven-achtergrondsignaal het scenario uitsluit waarin Planck-ster-relikwieën als donkere materie ontstaan uit Gaussische initiële omstandigheden, waardoor alleen niet-Gaussische oorspronkelijke fluctuaties als vormingskanaal overblijven.
Dit artikel presenteert een holografische analyse van de stochastische dynamica van een zwaar deeltje in een sterk gekoppeld, bewegend plasma, waarbij de diffusiecoëfficiënten voor beweging parallel en loodrecht op de boostrichting worden berekend en in verband worden gebracht met chaotische observabelen zoals de vlinder-snelheid.
Deze studie onderzoekt hoe een niet-minimale koppeling van de Higgs-veld aan de zwaartekracht de dynamiek van de scalaron als donkere materie beïnvloedt, waarbij de interactie met het Higgs-veld de massa en overvloed van de scalaron bepaalt en leidt tot nieuwe beperkingen op de koppeling en massa via kosmologische en experimentele data.
Dit artikel presenteert een analytisch, relativistisch formalisme dat aantoont dat de koppelkrachten van een accretieschijf op een extreme-massaverhouding inspiratie rondom een roterend zwart gat aanzienlijk sterker kunnen zijn dan Newtonse benaderingen en zelfs van richting kunnen veranderen, wat de noodzaak onderstreept om relativistische effecten in dergelijke modellen op te nemen.
Dit onderzoek toont aan dat de schijnbare discrepantie tussen JWST-observaties van vroege, heldere sterrenstelsels en het standaard CDM-model kan worden opgelost door gebruik te maken van verfijnde modellen voor donkere materie-halo's die effecten zoals hoekmoment en dynamische wrijving meenemen, in plaats van nieuwe fysica te postuleren.
Dit artikel analyseert de gauge-afhankelijkheid van door scalair geïnduceerde zwaartekrachtsgolven veroorzaakt door isocurvatieperturbaties en toont aan dat alleen de projectie op de lumaal voortplantende, vrij oscillerende componenten leidt tot een fysisch betekenisvol, eindig en gauge-onafhankelijk spectrum.
Dit artikel onderzoekt de kosmologische gevolgen van de Thermodynamische Split-conjectuur, die stelt dat de thermodynamica van zwarte gaten en kosmologische horizonnen fundamenteel verschillend is, en laat zien hoe deze theorie niet alleen bestaande modellen voor vroege en late universumfysica kan aanpassen, maar ook kleine correcties biedt die de - en -spanningen in de waarnemingen kunnen helpen verklaren.
Dit onderzoek toont aan dat roterende harige zwarte gaten, die voornamelijk via superradiantie zijn gevormd en waarbij de massa van het scalair veld ondergeschikt is aan die van het zwarte gat, niet-lineair stabiel zijn op tijdschalen van , terwijl configuraties met een dominante scalair-veldmassa een snelle instabiliteit vertonen.
Dit artikel introduceert een algoritme om dubbel-zachte limieten en schaduw-gebaseerde operatorproductontwikkelingen (OPEs) in hemelse CFTs te berekenen door een correspondentie tussen de OPE en de ladingen-hoogspin-hoekhaakjes te benutten, wat resulteert in een algemene methode voor willekeurige spins in zowel zwaartekracht als Yang-Mills-theorie.