3285 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel stelt een uitbreiding van de kwantummechanica voor waarin Newtoniaanse tijd wordt vervangen door een kwantumslang, wat leidt tot een gegeneraliseerde evolutievergelijking voor de dichtheidsmatrix met correcties die worden begrensd door de precisie van atoomklokken.
Dit artikel onderzoekt een holografisch zwart brane-model in een effectieve veldtheorie met een niet-minimale -koppeling, waarbij wordt aangetoond dat deze interactie leidt tot schendingen van de DC-geleidings- en KSS-schuifviscositeitsgrenzen, afhankelijk van het teken van de koppelingsparameter.
Dit paper introduceert DeepRed, een deep learning-pipeline die gebruikmaakt van geavanceerde computer vision-architecturen om de roodverschuiving van sterrenstelsels en zwaartekrachtslenzen nauwkeuriger te schatten dan bestaande methoden op zowel gesimuleerde als echte astronomische datasets.
Dit artikel toont aan dat het gedrag van gyroscoop-precessie een robuust middel vormt om Kerr-Newman-kale singulariteiten van zwarte gaten te onderscheiden, aangezien de precessiefrequentie bij zwarte gaten divergeert bij de horizon, terwijl deze bij kale singulariteiten overal eindig blijft behalve op de ring-singulariteit.
Dit artikel presenteert numerieke bewijzen voor het bestaan van periodieke, stationaire en axiale symmetrische oplossingen met meerdere identieke, tegengesteld roterende zwarte gaten zonder struts, waarbij de afstand tussen de horizons geen beperking oplegt in tegenstelling tot statische configuraties.
Dit artikel toont aan dat het uitbreiden van het Stefan-probleem voor het bevriezen van meren met opwaartse convectie leidt tot een evolutievergelijking voor de ijsdikte die structureel analoog is aan de Friedmann-vergelijkingen in de kosmologie, waarbij convectieve warmtetransport effecten genereert die overeenkomen met een kosmologische constante en een exotische energievorm met een toestandsparameter .
Dit artikel toont aan dat de Lagrangiaan van een Nambu-Goto -brane voldoet aan de identiteit , wat leidt tot de conclusie dat in -zwaartekracht de eigenmassa van kosmische snaren en gesloten -branen kan evolueren over kosmologische tijdschalen, in tegenstelling tot wat in de algemene relativiteitstheorie het geval is.
Dit artikel stelt dat het inbouwen van gravitationele terugkoppeling in holografische modellen vereist dat exacte naar benaderende kwantumfoutcorrectiecodes wordt overgeschakeld, waarbij een specifieke vorm van niet-lokale 'magic' in de Choi-toestand de koppeling tussen materie en geometrie regelt via een nieuwe entropiedecompositie die het gedrag van kwantumextremale oppervlakken nabootst.
Dit artikel introduceert een efficiënt raamwerk voor het berekenen van extreme-mass-ratio inspirals met een roterende secundaire component door gebruik te maken van analytische oplossingen en flux-balance wetten om de effecten van spin op de zwaartekrachtsgolven tot de eerste post-adiabatische orde nauwkeurig te modelleren.
Deze studie gebruikt geavanceerde analysemethoden op Planck-gegevens om het 'unparticle'-scenario te testen, waarbij geen bewijs voor nieuwe fysica wordt gevonden en de eerste CMB-beperkingen worden vastgesteld, hoewel waarden van de schaaldimension dicht bij halve getallen een veelbelovende toekomstige ontdekingskanaal blijven.