3300 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit onderzoek analyseert de generatie en voortplanting van zwaartekrachtsgolven in een minimaal gravitationeel SME-model, waarbij Lorentz-schendingen zich uitsluitend manifesteren als een faseverschuiving in het golfvormsignaal door een gewijzigde vertraagde tijd, terwijl de amplitude en polarisatiestructuur behouden blijven.
Deze studie rapporteert de eerste directe meting van een positieve periodeafgeleide in quasi-periodieke uitbarstingen van ZTF19acnskyy, waarbij geconstateerd wordt dat geen van de bestaande modellen deze waarneming volledig kan verklaren.
Dit artikel introduceert een theorie van fermionische 3D-zwaartekracht die wordt gekoppeld aan fermionische 2D-CFT's, waarbij de spectrale statistieken uit de zwaartekrachtspadintegraal consistent blijken te zijn met anomalie-classificaties en een nieuw RMT₂-raamwerk dat fermionische spectra ondersteunt.
Dit artikel biedt een theoretisch raamwerk voor het opsporen van niet-Gaussische eigenschappen in het gravitatiegolfachtergrondsignaal van Pulsar Timing Arrays door de vier-punt correlator te berekenen en een gemarginaliseerde waarschijnlijkheidsfunctie voor parameterbepaling af te leiden.
Dit artikel past de puntdeeltjes-EFT-benadering toe om dynamische getijdenliefdegetallen voor niet-roterende compacte sterren, inclusief neutronensterren met donkere materie, systematisch te berekenen door verstrooiingsamplitudes uit de theorie van zwarte gatenverstoren te koppelen aan EFT-resultaten.
Dit artikel onderzoekt de vroege fase van opwarmen in een inflaton-spectator axion-SU(2)-systeem met zowel axion-gauge als gravitationele Chern-Simons-koppelingen, waarbij numerieke simulaties aantonen dat de gravitationele term een chirale versterking van het tensorvermogensspectrum induceert die kan leiden tot waarneembare kenmerken in het huidige stochastische gravitatiegolfenspectrum.
In deze studie worden synthetische afbeeldingen van het zwarte gat Sgr A* gegenereerd met een schijfmodel en vergeleken met EHT-observaties, waarbij de auteurs concluderen dat een bijna rand-op configuratie beter overeenkomt met bepaalde EHT-beelden dan de door de samenwerking voorkeur gegeven interpretatie.
In dit artikel berekenen de auteurs de vacuümverwachtingswaarde van de spannings-energietensor van een scalair veld op een productruimtetijd met een tijdsafhankelijke compacte dimensie en passen ze de adiabatische regularisatie aan om analytische uitdrukkingen te verkrijgen die consistent zijn met bekende Casimir-bijdragen en resultaten voor FLRW-ruimtetijden.
Deze paper introduceert een geoptimaliseerde versie van de hogere-orde WKB-code voor het berekenen van quasinormale modi en grijsheidsfactoren, die door het gebruik van een Taylorreeks rond het potentiaalmaximum in plaats van volledige analytische uitdrukkingen de rekentijd aanzienlijk verkort zonder nauwkeurigheid te verliezen.
Dit artikel onderzoekt de thermodynamica en informatieherwinning van Schwarzschild-AdS-black holes in Cotton-graviteit, waarbij het aantoont dat de Cotton-parameter de fase-overgangen en het gedrag van de Page-curve beïnvloedt, terwijl de toepassing van het eilandformulier de unitariteit herstelt door de entropie van Hawking-straling te laten satureren.