439 papers
Deze studie analyseert de asymmetrische getijdenperturbaties op de banen van LARES 2 en LAGEOS, identificeert significante getijdencomponenten en evalueert het cumulatieve effect van minder belangrijke componenten om de precisie van satellietdynamische modellen te verbeteren voor geofysische en fundamentele fysica-onderzoek.
Dit artikel toont aan dat tijdsafhankelijke snaarcompactificaties een bounces kosmologie in de lagere dimensies kunnen realiseren door de Null Energy Condition te schenden in de Einstein-ruimte, terwijl de Null Energy Condition in de hogere dimensies behouden blijft als vereiste van de wereldvlaksymmetrie.
Dit artikel introduceert een exacte Debye-reeksontleding voor elastische verstrooiing aan compacte, horizonloze objecten in gekromde ruimtetijd, waardoor de verstrooiingsmatrix kan worden gescheiden in directe oppervlaktereflectie en interieurbijdragen die worden geanalyseerd via Regge-Debye-polen in het complexe hoekmomentumvlak.
Dit artikel onderzoekt de waarnemingskenmerken van een Schwarzschild-zwarte gat omgeven door een donkere-materiehalo, waarbij de dynamiek van deeltjes, de zwakke zwaartekrachtslenzing in plasma en de zwarte-gat-schaduw worden geanalyseerd om parameters te beperken met Event Horizon Telescope-gegevens.
Dit onderzoek analyseert de thermodynamische en optische eigenschappen van geladen zwarte gaten omgeven door een wolk van snaren in bumblebee-graviteit, waarbij de invloed van Lorentz-schending op deze systemen en opwaartse periheliumprecessie wordt onderzocht om nieuwe fysica buiten de Algemene Relativiteitstheorie te testen.
Dit artikel onderzoekt singuliere lokale ijktransformaties in geometrodynamica die, via nieuwe tetraden voor niet-nul elektromagnetische velden, een directe link leggen tussen de elektromagnetische ijkgroep en tetradtransformaties op orthogonale eigenrichtingsvlakken van de Einstein-Maxwell-spannings-energietensor, met name gericht op het in kaart brengen van transformaties die tijdachtige en ruimtelijke vectoren afbeelden op de snijlijn van het lokale lichtkegel en het vlak.
Dit artikel presenteert een geometrisch raamwerk waarin zowel de metriek als torsie dynamisch voortvloeien uit spinorstromen via een massief veld, wat leidt tot een propagerende torsie en een unieke interactie waarbij spinloze deeltjes indirect gevoelig zijn voor spinstromen via de emergente geometrie.
Dit artikel introduceert nieuwe puntsgewijze ongelijkheden die een hiërarchie vaststellen tussen kromminginvarianten in ruimtetijden van verschillende Petrov- en Segre-types, waarbij wordt aangetoond hoe hogere-orde invarianten algebraïsch worden beheerst door lagere-orde invarianten zoals de Kretschmann-scalar.
Dit artikel presenteert een sterke-afbuigingsexpansie voor de afbuigingshoek van lichtstralen in de buurt van een gedegenereerde fotonbol in asymptotisch vlakke, statische en sferisch symmetrische ruimtetijden, waarbij een unieke leidende machtsregelterm wordt afgeleid die de divergentie isoleert en een lokale factor onthult die invariante representaties toelaat via de elektrische component van de Weyl-tensor.
Dit artikel introduceert een nauwkeurige benaderingsmethode waarbij afwijkingen in scalair quasinormale modi worden gebruikt om ringdown-tests voor zwarte gaten buiten de algemene relativiteitstheorie te verruimen, en toont aan dat deze huidige ringdown-beperkingen vergelijkbaar met of strenger zijn dan die van zwarte-gaatschaduw-observaties.
Dit artikel introduceert een nieuwe symplectische structuur en behoudswaarden bij ruimtelijke oneindigheid die de BMS-algebra uitbreiden met log-supertranslaties, waardoor nieuwe behouden ladingen en centrale uitbreidingen worden ontdekt die nieuwe fysieke informatie onthullen.
Deze studie analyseert LVK-observaties van binair zwarte gaten en concludeert dat het beste model een combinatie omvat van eerste-generatie zwarte gaten, hiërarchische samensmeltingen en mogelijk oorspronkelijke zwarte gaten, waarbij de hiërarchische populatie een aanzienlijk statistisch voorkeur geniet.
Dit artikel toont aan dat de zelfgelijkende structuur van de fotonring van een Kerr-black hole ook in de fase-ruimte bestaat en dat, hoewel bijna-gebonden stralen in de Kerr-geometrie niet chaotisch zijn, vervormingen van deze geometrie wel leiden tot het ontstaan van chaos en een fractale fase-ruimtestructuur, vooral in de buurt van sterk resonante gebonden banen.
Dit artikel toont aan dat een kwantum-anomalie tijdens de renormalisatie de golf functie van het de Sitter-ruimtetijd een imaginaire component geeft die door unitariteit en schaalafhankelijkheid volledig wordt bepaald, wat leidt tot een oneindige reeks relaties tussen correlatoren van massaloze velden.
Deze studie toont aan dat extreme-mass-ratio inspirals rondom bosonsterren, beïnvloed door dynamische wrijving en scalair stralingsverlies, gravitatiegolfsignalen kunnen produceren die sterk lijken op die van zwarte gaten, waardoor toekomstige ruimtedetectoren zoals LISA deze 'chirp-nabootsers' kunnen onderscheiden via meetbare faseverschillen.
Dit onderzoek toont aan dat de aanwezigheid van gesynchroniseerd scalair haar rond Kerr-black holes de orbitale structuur en het waarnemingsbeeld van dunne accretieschijven aanzienlijk beïnvloedt, waardoor deze schijven dienen als robuuste diagnostische middelen om tensor-multiscalaire zwaartekrachttheorieën te testen met toekomstige waarnemingen van zwarte gaten.
Dit artikel onderzoekt de botsing van zwarte gaten met een extreem groot massaverschil in Einstein-scalar-Gauss-Bonnet-gravitatie en concludeert dat de duur van de samensmelting doorgaans langer is dan in de algemene relativiteitstheorie, behalve bij een specifieke exponentiële koppelingsfunctie waarbij deze duur bij sterke koppeling korter kan worden.
Dit artikel onderzoekt hoe laagfrequente gravitatiegolven die gekoppeld zijn aan elektromagnetische golven in materiële media, zoals zeldzame gassen en koud magnetiseerd plasma, testmassa's beïnvloeden en laat zien dat onder specifieke voorwaarden de amplitude van deze gekoppelde golven vergelijkbaar kan worden met die van transversale gravitatiegolven van externe astrofysische bronnen.
In dit werk wordt een exacte oplossing voor een zwart gat omgeven door perfecte vloeibare donkere materie in Eddington-inspired Born-Infeld-graviteit afgeleid, waarbij de invloed van de modelparameters op de gebeurtenishorizon en stabiele cirkelvormige banen wordt onderzocht.
Dit onderzoek analyseert de dynamiek van accretie rond een geladen zwart gat in een perfect vloeibare donkere materie-omgeving, waarbij EHT-observaties van M87* worden gebruikt om parameters te beperken en te tonen dat hoewel de lokale straling lager is, de totale stralingsrendement en luminositeit hoger zijn dan bij een Schwarzschild-zwart gat.