2649 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel breidt de thermodynamiek van zwarte gaten uit door lading en rotatie te integreren, waarbij met behulp van de Gouy-Stodola-stelling wordt aangetoond dat de eerste wet van de thermodynamika geldig blijft en dat lading bijdraagt aan de entropie en het totale impulsmoment.
Dit artikel ontwikkelt een semiklassische theorie voor Einstein-Cartan-gravitatie met torsie en een niet-minimaal gekoppelde Klein-Gordon-veld, waarbij via Hadamard-renormalisatie goed gedefinieerde verwachtingswaarden voor energie-impuls en spin-dichtheid worden verkregen en de conformale anomalie in aanwezigheid van torsie wordt geanalyseerd.
Dit artikel bestudeert de voortplanting van massaloze spin-1 velden in een Lorentz-schending wormgat in (2+1)-dimensies, waarbij wordt aangetoond dat de geometrie fungeert als een inhomogeen optisch medium met een frequentieafhankelijke brekingsindex en een wiskundige equivalentie met helicoidale oppervlakken en getwiste grafenaanalen.
Deze studie introduceert een golfgeleider-achtige modaal beschrijving om randeffecten van vacuümbuizen in de optische modellering van 3G-gravitatiegolf-detectors te analyseren en concludeert dat deze effecten in dicht gebaffelde caviteiten verwaarloosbaar zijn, waardoor bestaande FFT-gebaseerde ontwerptools geldig blijven.
Dit artikel toont aan dat het LCDM-model van kosmologie binnen de algemene relativiteitstheorie op natuurlijke wijze ontstaat uit een dynamische breuk van de symmetrie tussen energie en impuls, waardoor de fijne afstemming- en toevalsproblemen worden opgelost zonder beroep te doen op exotische velden.
Dit artikel toont aan dat de richting van aankomst van een gravitatiegolf kan worden bepaald door correlaties tussen kwadrupoolmomenten van pulsartiming, met een verwachte hoge resolutie bij de komst van het Square Kilometer Array.
Dit artikel introduceert een nieuwe zwaartekrachtstheorie die specifiek koppelt aan donkere materie, leidt de lineaire perturbaties af, en een multi-probe raamwerk ontwikkelt om afwijkingen van de algemene relativiteitstheorie in de groei van structuren en lensing te diagnosticeren.
Dit artikel toont aan dat de specifieke dimensionale schaling in de 4D Einstein-Gauss-Bonnet-graviteit een noodzakelijk gevolg is van kwantumveldtheoretische renormalisatie van graviton-zelfenergiecorrecties in een gekromde achtergrond, waarbij de resulterende divergenties de invoering van kwadratische krommingscountertermen vereisen.
Deze studie presenteert een exacte analytische oplossing voor een roterende Morris-Thorne-wormgat, ondersteund door een anisotrope vloeistof, waarbij de causale structuur, de schaduw en de multipoolmomenten worden geanalyseerd om een stabiel, causaal correct en doorwaadbare ruimtetijd te beschrijven die verschilt van de Kerr-metriek.
In dit artikel wordt aangetoond dat, hoewel effectieve veldtheorie-correcties op de zwaartekracht extreme getijdenkrachten nabij de horizon van bijna-extreme oorspronkelijke zwarte gaten veroorzaken, het overlevingspercentage van deze donkere-materiekandidaten vergelijkbaar blijft met de algemene relativiteitstheorie en deze getijden-effecten in de toekomst meetbaar zouden kunnen zijn met zwaartekrachtgolfdetectoren.