gr-qc

Study of dynamical systems and large-scale structure

Deze studie maakt gebruik van methoden uit de dynamische systemen om twee verschillende interactiemodellen te analyseren binnen een QCD-geïnspireerd donkere energie-raamwerk waarbij de dichtheid afhangt van de Hubble-parameter, waarmee wordt aangetoond dat deze modellen theoretisch levensvatbaar zijn aangezien ze de stralings-, materie- en donkere energie-gedomineerde tijdperken succesvol reproduceren door middel van specifieke stabiele, zadel- en instabiele vaste punten.

Photon-graviton polarization entanglement induced by a classical electromagnetic wave

Dit artikel toont aan dat de voortplanting van een klassieke elektromagnetische golf in de Minkowskiaanse ruimtetijd foton-graviton-paarproductie kan induceren, waarbij verstrengelde Bell-toestanden in de polarisatiebasis worden gegenereerd en potentiële wegen worden geboden voor het observeren van een dergelijke verstrengeling in zowel kunstmatige als natuurlijke scenario's.

Revisiting the energy-momentum squared gravity

Dit artikel heroverweegt energie-impuls gekwadrateerde zwaartekracht door de tweede afgeleiden van de materielagrangiaan en thermodynamische relaties te incorporeren, waarmee wordt aangetoond dat de resulterende scalaire-tensor Theorie lineaire stabiliteit ondersteunt en succesvol de evolutie van het Universum van materiedominantie naar de laat-tijd versnelde expansie beschrijft.

A Maximum Entropy Conjecture for Black Hole Mergers

Het artikel stelt een vermoeden voor dat de eindtoestand van een binaire zwart gat-fusie wordt bepaald door een thermodynamisch principe van entropiemaximalisatie, aangezien de entropie van een hypothetisch Kerr-zwart gat, afgeleid van de massa en het impulsmoment van de binaire fusie, piekt bij waarden die opvallend dicht bij het door numerieke relativiteit voorspelde restant liggen.

Chaos in the near-horizon dynamics of the dyonic $\rm{AdS_4}$-Reissner-Nordström black hole

Holographic Dark Energy as a Source for Wormholes in Modified Gravity

Dit artikel onderzoekt doorgankelijke wormhole-oplossingen in $f(\mathcal{R},\mathbb{T})$-zwaartekracht ondersteund door Rényi-, Moradpour- en Bekenstein–Hawking holografische donkere energie modellen, waarbij wordt aangetoond dat hoewel de resulterende vormfuncties aan geometrische doorgankelijkheidscriteria voldoen, de null energy condition onvermijdelijk wordt geschonden, hetgeen exotische materie of een effectieve exotische sector noodzakelijk maakt.

Nonlocal Corrections to Scalar Field Effective Action in de Sitter spacetime

Dit artikel maakt gebruik van de Schwinger-Keldysh-formalisme om de een-lus effectieve actie voor een scalair veld in de de Sitter-ruimtetijd af te leiden en te renormaliseren, waarbij wordt aangetoond dat niet-lokale kwantumcorrecties geheugen- en ruistermen introduceren die de infraroodvariantie van het veld onderdrukken in vergelijking met boom-niveau voorspellingen.

Relational de Sitter State Counting with an SU(3) Clock

Gesterkt door Maldacena's observator-centrische formulering, ontwikkelt dit artikel een relationeel toestandstel-telframework in de Euclidische de Sitter-ruimte waarbij een observator, gemodelleerd als een massieve wereldlijn met een SU(3)-klok, negatieve gravitationele modi elimineert en, via een Hamiltoniaanse restrictie, een reële en positieve microcanonische dichtheid oplevert die de kosmologische constante en fundamentele constanten koppelt aan SU(3)-confinement.

Causal spinfoam vertex for 4d Lorentzian quantum gravity

Dit artikel introduceert een nieuwe causale spinfoam-vertex voor 4D Lorentziaanse kwantumgravitatie die Toller-matrices gebruikt om causale data te coderen, waarbij wordt aangetoond dat deze formulering in de groot-spin-limiet alleen Lorentziaanse Regge-geometrieën met compatibele causale structuren selecteert, wat resulteert in een enkele Regge-actie-exponent en een nieuwe vorm van causale rigiditeit vestigt.

One loop photon-graviton mixing in an electromagnetic field: Part 3

Dit artikel maakt gebruik van de worldline-formalismen om een verenigde één-lusberekening van foton-graviton-menging in een elektromagnetisch veld te presenteren, waarbij een voorheen over het hoofd geziene tadpole-diagram wordt geïdentificeerd die bijdraagt aan de amplitude maar geen invloed heeft op magnetische dichroïsme, terwijl de analyse ook wordt uitgebreid om scalaire lussen en elektrische veldcomponenten te bevatten.