2693 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel demonstreert analytisch dat de temporele correlaties die voortvloeien uit foton-gravitonconversie in een magnetisch veld de Leggett-Garg-ongelijkheid schenden, waarmee het een nieuwe methode biedt om de kwantumaard van zwaartekracht te onderzoeken.
Dit artikel onderzoekt hoe gekantelde externe magnetische velden interageren met het interne Blandford-Znajek-veld van een zwart gat om de magnetische flux op de horizon te onderdrukken en de deeltjesversnelling te moduleren, waarbij wordt onthuld dat terwijl axiale velden jets volledig kunnen smoren, gekantelde configuraties persistente uitstromingen toestaan met ontsnappingsfracties die gemaximaliseerd worden bij niet-nul hoeken, wat een mechanisme biedt voor jet-onderdrukking in systemen zoals Sgr A*.
Dit artikel onderzoekt hoe de expansie van een Friedmann-Robertson-Walker-universum, specifiek in machtswet- en de Sitter-scenario's, de getrouwheid van kwantumteleportatie tussen comobiele waarnemers beïnvloedt door de degradatie van kwantumcorrelaties te analyseren via veldentheoretische methoden en Bogoliubov-transformaties.
Dit artikel stelt een perturbatief renormaliseerbaar Quantum GraviElectro Dynamica (QGED) raamwerk voor gebaseerd op BRST-kwantisatie, waarmee wordt aangetoond dat gravitationele koppeling experimenteel gemeten en berekend kan worden op de één-lus orde, waardoor het onderscheid wordt gemaakt met niet-renormaliseerbare kwantumalgemene relativiteitstheorie.
Dit artikel onderzoekt de Carrolliaanse limiet van vierdimensionale kwadratische zwaartekracht, waarbij vier niet-equivalente theorieën worden geïdentificeerd die de Carrolliaanse limiet van de algemene relativiteitstheorie met extrinsieke krommingstermen modificeren, en deze worden geclassificeerd op basis van hun tachyonvrije eigenschappen en equivalentie aan specifieke gravitationele modellen op leidende en volgende orden.
Dit artikel stelt een Schrödingervergelijking voor die expliciete Bogoliubov-transformaties incorporeert om de unitaire evolutie van een lineair Klein-Gordon-veld op een Hilbert-bundel over gekromde ruimtetijd te beschrijven, waarbij wordt aangetoond dat dergelijke dynamica unitair is mits een specifieke tensor op de canonieke faseruimte voldoet aan de Hilbert-Schmidt-voorwaarde.
Dit artikel vestigt de equivalentie van diverse methoden voor het afleiden van Galileïsche en Carrolliaanse gravitationele limieten, wat de constructie van een generiek algoritme mogelijk maakt om elke eindorde metrietheorie van de zwaartekracht uit te breiden naar deze niet-Lorentziaanse regimes en de voorwaarden identificeert waaronder dergelijke theorieën de Algemene Relativiteitstheorie in beide limieten simultaan modificeren.
Dit artikel ontwikkelt een methode om een een-parameter familie van globaal gedefinieerde Love-symmetriegeneratoren voor roterende zwarte gaten in willekeurige dimensies te construeren door de nabij-horizon Klein-Gordon-operator te matchen met een -Casimir, een raamwerk dat succesvol bekende 4D- en 5D-gevallen herstelt en de scheidbaarheid van de massieve scalaire golfvergelijking in gegeneraliseerde Lense-Thirring-ruimtetijdën demonstreert met behulp van zowel Myers-Perry- als Painlevé-Gullstrand-coördinaten.