3151 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel toont aan dat in de dynamische Chern-Simons-graviteit de pariteit-onderbroken trispectrum van krommingsperturbaties volledig kan worden uitgedrukt als een kwadratische "double copy" van het lagere-orde bispectrum en het gravitonspectrum, wat aantoont dat deze observabelen in dit model niet onafhankelijk van elkaar zijn.
Dit artikel onderzoekt spectrale functionals voor Dirac- en Laplace-type operatoren op variëteiten met torsie, gedefinieerd via de Wodzicki-residue, en toont aan dat hun lokale dichtheden fundamentele meetkundige tensoren herwinnen en nieuwe chirale spectrale invarianten introduceren.
Dit artikel toont aan dat de één-lus graviton-padintegraal op voor elke factoriseert in een bulkdeel dat overeenkomt met de thermische partitiefunctie van een ideaal gravitongas in de Lorentzse Nariai-geometrie en een randfactor die de inverse is van de padintegraal over twee kopieën van verschuivings-symmetrische velden, wat aantoont dat graviton-randfuncties verder kijken dan de intrinsieke geometrie van de horizon.
Dit artikel bespreekt de Layzer-Irvine-vergelijking als een kosmische generalisatie van de viriaalstelling, met name in de context van interacties tussen donkere materie en donkere energie en alternatieve zwaartekrachtstheorieën, en schetst toekomstige onderzoekspaden.
Dit artikel onderzoekt de optische eigenschappen, inclusief schaduwen en fotonringen, van twee minimale Schwarzschild-deformaties (Kazakov-Solodukhin en Ghosh-Kumar) onder verschillende accretiemodellen en gebruikt Event Horizon Telescope-gegevens om hun parameters te beperken en ze van elkaar te onderscheiden.
Dit artikel onderzoekt het bestaan en de aard van fotonenbollen in statische, sferisch symmetrische zwarte gaten binnen de dRGT-massieve zwaartekracht, waarbij wordt aangetoond dat er naast het bekende geval met één bol ook regio's bestaan met twee of geen bollen, en dat deze verschillende configuraties worden gekenmerkt door hun topologische lading en stabiliteit.
Dit artikel analyseert een kosmologisch model met niet-minimale kromming-materiekoppeling en Weyl-connectie, waarbij de auteurs afgeleide veldvergelijkingen en scalar-perturbaties bespreken die extra krachten introduceren die donkere materie en energie nabootsen, terwijl ook nieuwe zwarte-gatoplossingen met een extra horizon worden gepresenteerd.
Deze studie introduceert een nieuwe post-collapse Lagrangiaanse verstoringstheorie in drie dimensies die, door gebruik te maken van hoge-orde theorie en de kenmerken van pancake-vorming, de niet-lineaire evolutie van materie na shell-crossing nauwkeurig beschrijft en valideert tegen simulaties.
Dit artikel onderzoekt hoe toekomstige experimenten met atoomklokken in omgevingen met verschillende massadichtheden, zoals vacuüm, water of osmium, kunnen worden gebruikt om de parameterruimte van het omgevingsafhankelijke dilatonmodel te beperken door de gravitationele roodverschuiving te meten.
Dit artikel generaliseert het covariante fase-ruimteformalisme naar semi-klassieke zwaartekracht door een semi-klassieke symplectische tweevorm te definiëren als de som van de gravitationele symplectische vorm en de Berry-kromming van de kwantumtoestand, en toont aan dat deze onafhankelijk is van het Cauchy-snede en voldoet aan een kwantumgeneralisatie van de Hollands-Iyer-Wald-identiteit.