3151 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel toont aan dat twee extra verborgen bewegingsconstanten, analoog aan de Carter- en Rüdiger-constanten, voor een geladen, roterend deeltje in een -veld alleen bestaan wanneer de Wilson-coëfficiënten die de multipoolstructuur van het deeltje beschrijven, overeenkomen met specifieke waarden die voortvloeien uit spin-exponentiatie van effectieve Compton-amplitudes tot tweede orde in de spin.
Dit artikel onderzoekt een polytropisch -kosmologisch model om de aard van donkere energie te analyseren en de -spanning op te lossen, waarbij het exacte oplossingen biedt en de parameters beperkt via Bayesiaanse statistiek en MCMC-sampling.
Dit onderzoek toont aan dat donkere materie rondom een roterend zwart gat pas significante uitbreidingen van de gebeurtenishorizon en de schaduw veroorzaakt boven een kritische massa, terwijl het bovendien zorgt dat de schaduw zelfs bij hoge rotatie nagenoeg rond blijft.
Dit artikel betoogt dat het concept van een kwantumtoestand in de kwantumveldentheorie op gekromde ruimtetijd (AQFTCS) geen fysische realiteit heeft, aangezien het ontbreken van een onderscheiden vacuümtoestand en Hilbertruimte het onmogelijk maakt om fysieke toestanden van fictieve te onderscheiden, en dat het concept bovendien in principe overbodig is voor de kwantumfysica.
Dit onderzoek toont aan dat Einstein-Skyrme Anti-de Sitter zwarte gaten, gekenmerkt door een unieke omkering van de periastroonprecessiefrequentie door de kosmologische constante, de waargenomen quasi-periodieke oscillaties in diverse astrofysische bronnen succesvol verklaren met een Skyrme-lading van ongeveer 0,6.
Dit onderzoek combineert WKB-berekeningen en tijdsdomeinevolutie om aan te tonen dat een toenemende massa van het scalair veld de demping van quasinormale modi rondom Einstein-Maxwell-dilaton zwarte gaten sterk onderdrukt, wat leidt tot het ontstaan van robuuste, langlevende quasi-resonanties die relevant zijn voor ringdown-spectroscopie in scalaire uitgebreide zwaartekrachtstheorieën.
Dit onderzoek analyseert de zwaartekrachtslenzing van massaloze deeltjes rondom een Kerr-Sen-black hole in een gemagnetiseerd plasma, waarbij de invloed van plasma-inhomogeniteit, rotatie en lading op de lichtafbuiging en fotonbanen wordt onderzocht om de waarnemingskenmerken van dergelijke zwarte gaten te verduidelijken.
Dit artikel onderzoekt de beweging van testdeeltjes en de uitgestraalde zwaartekrachtsgolven rond een magnetisch geladen zwart gat in een Hernquist-donkere-materiehalo, waarbij wordt vastgesteld dat de donkere materieparameters de stabiele banen en karakteristieke stralen vergroten terwijl de magnetische lading dit effect deels tegenwerkt.
Dit onderzoek toont aan dat het Hybrid -kosmologische model, hoewel het achtergrondgeschiedenis ononderscheidbaar maakt van CDM, door de toevoeging van roodverschuivingsruimte-stoornissen (RSD) een waarneembare onderdrukking van de effectieve zwaartekracht en een daaruit voortvloeiende inflatie van de clustering-amplitude voorspelt, wat het model tot een fysisch gefundeerd en falsifieerbaar alternatief maakt voor het standaardmodel.
Dit artikel onderzoekt equatoriale periodieke banen en hun gravitatiegolf-uitstraling rond Euler-Heisenberg-black holes omgeven door perfect vloeibaar donkere materie, waarbij wordt aangetoond dat donkere materie de stabiliteit en golfamplitude beïnvloedt, terwijl QED-correxties de hoge-frequentiecomponenten versterken.