3202 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit onderzoek gebruikt de modelonafhankelijke GLANCE-pijplijn om de vals-positieve detectie van gravitatiegolvlenzing door astrophysische coincidenties te kwantificeren, waarbij wordt vastgesteld dat ongeveer 0,01% van de ongeleende binair-zwarte-gatparen onterecht als geleend wordt geclassificeerd bij een signaal-ruisverhouding van 1,5.
Dit artikel herinterpreteert het cirkelvormige Unruh-effect door aan te tonen dat het verval van uniform roterende deeltjes kan worden beschreven als de emissie van negatieve-energie kwanta zonder de noodzaak van een thermisch bad, wat impliceert dat dergelijke deeltjes in principe niet stabiel kunnen zijn.
In dit artikel worden niet-singuliere, harige zwarte gaten met een goed gedefinieerde waarnemingshorizon en materie die voldoet aan de zwakke energieconditie geconstrueerd via de methode van gravitationele ontkoppeling, waarbij de oplossingen voortkomen uit een vervorming van het Minkowski-vacuüm die kan leiden tot de Schwarzschild- of Kerr-metriek.
Deze paper introduceert eerste-orde niet-commutatieve correcties voor algemene niet-lineaire elektrodynamica in de Einstein-theorie en berekent de resulterende perturbatieve correcties voor statische, sferisch symmetrische dyonische zwarte gaten.
Dit artikel onderzoekt numeriek de drempel van gravitationele ineenstorting in sferisch symmetrische ruimtetijden met geladen materie, waarbij wordt aangetoond dat de kritieke oplossing overgaat van stationaire, horizonloze schillen naar een extremale zwarte gat, wat een mogelijk pad biedt tot het vormen van een extremale roterende zwarte gat.
Dit artikel toont aan dat zowel adiabatische regularisatie als het glad maken van de overgang van inflatie naar stralingsdominatie noodzakelijk zijn om de onfysisieke -stijging in het vermogensspectrum van primaire zwaartekrachtgolven bij hoge frequenties te onderdrukken en een goed gedefinieerd spectrum te verkrijgen.
Dit artikel toont aan dat de schaalgedragingen van Synge's wereldfunctie en de van Vleck-determinant bij een singulier punt fundamenteel verschillen van die bij een regulier punt, waardoor nieuwe inzichten worden verkregen in zowel de klassieke als kwantumstructuur van ruimtetijdsingulariteiten.
Met behulp van de rekenkracht van Einstein@Home hebben onderzoekers de diepste zoektocht tot nu toe uitgevoerd naar continue zwaartekrachtgolven van drie neutronensterren in supernovaresiduen, waarbij ze de strengste beperkingen hebben gesteld op hun ellipticiteit en korstanisotropie en slechts één overlevende kandidaat hebben geïdentificeerd die verder onderzoek vereist.
Dit artikel presenteert een gedetailleerde analyse van de schijf-padintegraal van tijdachtige Liouvilletheorie als een hanteerbaar kwantumkosmologisch model, waarbij een-loop golfvectoren worden berekend en een conjectuur voor alle-lus uitdrukkingen wordt geformuleerd om een welgedefinieerd inproduct op de ruimte van Euclidische geschiedenissen te construeren.
Dit artikel introduceert een nieuw inflatiemodel in de metriek-affiene zwaartekracht waarbij een niet-minimale koppeling van de inflaton aan de Holst-invariant, mits deze een steek nulpunt heeft, leidt tot een quasi-poolgedrag dat ongeacht de oorspronkelijke potentiaal een exponentieel plateau en Starobinsky-achtige voorspellingen genereert.