186 papers
Dit artikel presenteert een algemene methode voor kwantumtoestandstomografie en entanglementdetectie in zwakke vervalprocessen van massieve deeltjes, die wordt toegepast op Monte Carlo-simulaties van botsingen bij de LHC om Bell-ongelijkheidschending te onderzoeken.
Dit artikel weerlegt de aanname dat donkere vervalmodi zware neutrale leptonen (HNL's) kunnen beschermen tegen kosmologische beperkingen, en toont aan dat deze kanalen de stralingsdichtheid tijdens de oerkernfusie juist verhogen, waardoor de beperkingen op hun levensduur en menghoeken strenger worden.
Dit artikel presenteert de meest precieze resultaten tot nu toe van het NOvA-experiment, gebaseerd op tien jaar data, waarbij de oscillatieparameters van neutrino's nauwkeuriger zijn bepaald en een lichte voorkeur voor de normale massaordening wordt aangetoond.
Dit artikel gebruikt QCD-somregels om voor het eerst het spectrum van compacte hexaquark-toestanden in een triquark-antitriquark-configuratie te analyseren, waarbij twee -kandidaten worden geïdentificeerd die consistent zijn met de door BESIII waargenomen - en -toestanden, terwijl andere voorspellingen dienen als richtlijnen voor toekomstige experimenten.
Dit artikel introduceert een nieuwe methode op basis van PMT-golfvormen om de energie-depositie-vertex van muon showers in grote vloeibare scintillatordetectoren zoals JUNO te reconstrueren, waardoor de onderdrukking van kosmogene achtergronden wordt verbeterd.
Deze studie legt nieuwe, robuuste bovengrenzen op aan de levensduur van zware QCD-axionen (zo laag als 0,017 seconde voor massa's boven 300 MeV) door hun hadronische verval te analyseren tijdens de Big Bang-nucleosynthese, wat een scherpere beperking oplevert dan toekomstige CMB-metingen en nauwelijks afhankelijk is van onzekerheden in hadronische kruissecties of de initiële axionabundantie.
Dit paper toont aan dat hoge-energie deeltjesvervalen fungeren als informatief zwakke metingen van kwantumspin, waarbij kinematische parameters als continue wijzers dienen die deeltjesspin-herconstructie verbinden met de Aharonov-Vaidman-theorie van zwakke metingen.
Dit artikel onderzoekt de mogelijkheden om muon-fiel donkere materie, een kandidaat-explatie voor de galactische centrum-GeV-uitstoot, te detecteren bij een toekomstige 3 TeV muon-collider via een -even mediator, en concludeert dat deze machine een beslissende rol kan spelen in het testen van dit hypothese.
Dit artikel onderzoekt het potentieel van de Electron-Ion Collider om de zwakke lading-vormfactor van kernen over een continu bereik van impuls-overdrachten te meten, waardoor degeneraties in theoretische modellen van neutronendichtheid kunnen worden opgeheven ondanks een lagere precisie dan vaste-doelexperimenten.
Dit artikel voorspelt dat roterende zwarte gaten in de Melkweg, door superradiantie en zelfinteractie van lichte scalaire deeltjes, een waarneembare achtergrond van scalaire "sirenes" kunnen genereren die een nieuwe, onafhankelijke methode biedt om zowel deze deeltjes als de populatie van geïsoleerde zwarte gaten te detecteren.
Deze studie presenteert een uitgebreide analyse van zware baryonen binnen een quark-diquark effectieve massa-formalisme, waarbij twee scenario's voor quark-quark en quark-diquark interacties worden vergeleken om de massa's van en toestanden te voorspellen die uitstekend overeenkomen met experimentele en rooster-QCD-resultaten.
Dit artikel introduceert een nieuwe aanpak voor synchrotronstralingsvereffening bij de toekomstige FCC-hh, waarbij de bundelenergie tijdens een experiment wordt aangepast om de warmtebelasting te beperken en zo de geïntegreerde lichtkracht en het aantal zeldzame gebeurtenissen, zoals di-Higgs-productie, aanzienlijk te verhogen.
Dit artikel bespreekt de voordelen van exotische hadronen met een -quark voor het bestuderen van multiquark-fenomenen, reviewt de experimentele zoektochten hiernaar bij Belle, Belle II en LHCb, en evalueert de bijbehorende fenomenologische interpretaties.
Dit artikel gebruikt functionele QCD om de vriespunten van zware-ionenbotsingen te bepalen door theoretische susceptibiliteiten te vergelijken met experimentele cumulanten, wat leidt tot een voorspelling van de kurtosis die overeenkomt met de data en een piekstructuur nabij 5 GeV suggereert die wijst op het kritieke eindpunt van QCD.
Dit artikel presenteert het ontwerp en de prestatiekenmerken van de optische kalibratiesystemen voor het Pacific Ocean Neutrino Experiment (P-ONE), waaronder nieuwe lichtpulsdrivers op basis van galliumnitraat en zelfkalibrerende modules die een hoge emissie-intensiteit en een geoptimaliseerde isotropie van 1,00 ± 0,01 bereiken.
Dit artikel onderzoekt de substructuur van quark- en gluonjets in fotoproductie bij de Electron-Ion Collider (EIC) en toont aan dat het onderscheid tussen deze jettypen haalbaar is, wat een belangrijke basis vormt voor toekomstige QCD-studies.
Dit artikel presenteert nieuwe drempelmetingen voor de productie van J/ψ bij JLab en J-PARC die, in combinatie met eerdere GlueX-data en pQCD-verwachtingen, de J/ψ-proton verstrooiingslengte bevestigen en helpen het raadsel op te lossen van de trend in vector-meson-nucleon verstrooiingslengtes binnen het kader van de "jonge vector-meson"-hypothese.
De auteurs extraheren uit ATLAS-data van ultra-centrale Pb+Pb-collisies de geluidssnelheid in het kwark-gluonplasma, waarbij ze correcties toepassen voor detectiebias en hadronisatieruis, en vinden een waarde die perfect overeenkomt met berekeningen uit rooster-QCD.
Dit onderzoek toont aan dat simulatie-gebaseerde inferentie (SBI) een veelbelovende machinelearningtechniek is om de parameters van neutrino-interactiemodellen nauwkeuriger te schatten dan traditionele methoden, zoals aangetoond door de toepassing op GENIE- en NuWro-simulaties.
Dit paper ontwikkelt een theoretisch raamwerk op basis van de spin-dichtheidsmatrix om polarisatietransfer in de vervalrij te beschrijven, waarbij wordt aangetoond dat de polarisatie voor de dominante S-golf behouden blijft en dat de formalisme toepasbaar is op andere hadronische en electroweak processen.