1758 papers
Hep-Ex staat voor experimentele hoogenergetische fysica, een fascinerend vakgebied dat zich richt op het bestuderen van de kleinste bouwstenen van het universum door middel van enorme deeltjesversnellers. In deze categorie duiken we in onderzoek dat de fundamentele krachten en deeltjes onderzoekt die onze werkelijkheid vormen, vaak met behulp van gegevens uit de grootste experimenten ter wereld.
Op Gist.Science verzamelen we de nieuwste voorpublicaties van arXiv binnen dit domein en maken ze toegankelijk voor een breder publiek. Voor elk nieuw artikel uit deze lijst verwerken we de complexe inhoud tot zowel een begrijpelijke samenvatting in gewone taal als een gedetailleerde technische uitleg, zodat iedereen de betekenis van deze doorbraak kan volgen.
Hieronder vindt u de meest recente artikelen uit het veld van experimentele hoogenergetische fysica, klaar om te ontdekken.
Door 12 jaar aan IceCube-data te analyseren met verbeterde reconstructietechnieken, vestigt deze studie een 5,7 detectie van hoogenergetische neutrino-emissie vanuit het galactische vlak van de Melkweg, in het bijzonder het binnenste gebied, wat een belangrijke mijlpaal markeert voor de galactische multi-messenger astronomie.
Dit artikel toont aan dat een toekomstige multi-TeV muon collider ongekende gevoeligheid biedt voor geladen lepton-flavour-schendende vier-lepton-operatoren binnen de Standard Model Effective Field Theory, met geprojecteerde restricties op Wilson-coëfficiënten die tot een orde van grootte verder reiken dan de huidige limieten door middel van globale fits van hoekverdelingen bij verschillende energieën in het centrum-van-massa-systeem en bundelpolarisaties.
Dit artikel stelt een nieuw kosmologisch model voor met afkoelende QCD-axion donkere materie met een specifieke getalsdichtheid om een scenario met verdubbelde baryonen te realiseren dat de Hubble-spanning tussen de late-universum SH0ES- en de vroege-universum Planck-waarnemingen oplost.
Gebruikmakend van 138 fb aan proton-protonbotsingsdata bij 13 TeV verzameld door het CMS-experiment, presenteert dit artikel metingen van inclusieve en differentiële fiduciale doorsneden voor Higgsbosonproductie en verval naar vier leptonen, die alle consistent zijn met de voorspellingen van het Standaardmodel.
Met behulp van 2022 proton-proton botsingsgegevens bij = 13,6 TeV, overeenkomend met een geïntegreerde luminositeit van 34,7 fb, heeft de CMS Collaboration de inclusieve en differentiële Higgsboson productie-doorsneden in de vier-lepton eindtoestand gemeten, waarbij resultaten werden gevonden die consistent zijn met de voorspellingen van het Standaardmodel.
Dit artikel toont aan dat met Neganov-Trofimov-Luke (NTL) ondersteunde cryogene lichtdetectoren een signaal-ruisversterking van ongeveer 9 en een basisruis van ~10 eV bereiken, wat hun levensvatbaarheid voor achtergrondreductie in toekomstige experimenten voor neutrinovrije dubbelbèta-verval, zoals CUPID, valideert.
Dit artikel beschrijft het ontwerp, de constructie en de validatie van een negensectoren tellend muon-vetosysteem voor het CROSS-experiment in het Canfranc ondergrondse laboratorium, waarmee het vermogen wordt aangetoond om de door muonen geïnduceerde achtergrond in het gebied van belang te reduceren tot een acceptabel niveau voor zoektochten naar neutrinovrije dubbelbètaverval, ondanks een dode tijd van 18%.
Dit artikel stelt een nieuwe massieve, optisch zwevende kwantumsensor (MOLeQuTE) voor en analyseert deze, ontworpen om zwakke oscillerende krachten van ultralichte donkere materie te detecteren, waarbij het potentieel wordt aangetoond om te opereren op de standaard kwantumlimiet en de bestaande gevoeligheidsgrenzen voor vector B-L donkere materie aanzienlijk te verbeteren.
Met behulp van 138 fb aan 13 TeV proton-proton botsingsdata presenteert het CMS-experiment de eerste directe test van composiet Higgs-modellen en de eerste off-shell beperking op de Higgs zelfkoppeling, terwijl het de strakste modelonafhankelijke limieten biedt op licht-quark Yukawa-koppelingen en een precieze meting geeft van de Higgs-bosonbreedte van 5,1 MeV.
Dit artikel toont aan dat gezamenlijke model- en data-schaalwetten die zijn aangepast op kleine transformer-modellen, de prestaties van veel grotere fundamentele modellen voor de deeltjesfysica accuraat kunnen voorspellen vóór de training, wat de vertaling van rekenbudgetten naar verwachte natuurkundige resultaten mogelijk maakt en de aanpak valideert tegenover state-of-the-art benchmarks.