1442 papers
Hep-Ex staat voor experimentele hoogenergetische fysica, een fascinerend vakgebied dat zich richt op het bestuderen van de kleinste bouwstenen van het universum door middel van enorme deeltjesversnellers. In deze categorie duiken we in onderzoek dat de fundamentele krachten en deeltjes onderzoekt die onze werkelijkheid vormen, vaak met behulp van gegevens uit de grootste experimenten ter wereld.
Op Gist.Science verzamelen we de nieuwste voorpublicaties van arXiv binnen dit domein en maken ze toegankelijk voor een breder publiek. Voor elk nieuw artikel uit deze lijst verwerken we de complexe inhoud tot zowel een begrijpelijke samenvatting in gewone taal als een gedetailleerde technische uitleg, zodat iedereen de betekenis van deze doorbraak kan volgen.
Hieronder vindt u de meest recente artikelen uit het veld van experimentele hoogenergetische fysica, klaar om te ontdekken.
Dit artikel stelt een modelonafhankelijke zoekstrategie voor donkere fotonen voor die gebruikmaakt van verschillen in spectrale vorm bij de productie van fotonen uit -vervallen, en toont via GEANT4-simulaties aan dat een protonenbundel van 1 GeV met wolfraamfolies een tot nu toe onontgonnen parameter ruimte voor donkere fotonen met voornamelijk onzichtbare vervallen kan onderzoeken.
Dit artikel maakt gebruik van lichtkegel-somregels met bijdragen van draaiing 6 om de vertakkingsfractie van het verval te berekenen, en bepaalt aldus het toegestane massabereik voor het donkere antibaryon dat consistent is met -mesogenese-beperkingen uit experimentele data van BaBar en Belle.
Dit artikel toont aan dat zowel zero-latency filtering als een nieuwe "inpainting"-techniek met succes massieve zwarte-gatbinaire samensmeltingen kunnen identificeren in realistische LISA-datasets, zelfs in aanwezigheid van datahiaten en overlappende signalen, waardoor kritieke pre-samensmelting hemellocalisatie voor multi-messenger waarnemingen mogelijk wordt.
Dit artikel presenteert een exhaustieve simulatiestroom die TCAD, Allpix Squared en SPICE integreert om de prestaties van monolithische actieve pixelsensoren (MAPS), inclusief lekstromen en bestralingseffecten, nauwkeurig te voorspellen, en valideert deze methodologie aan de hand van metingen van de Belle II TJ-Monopix2-sensor.
Het ATLAS-experiment analyseerde 140 fb aan 13 TeV- en 56 fb aan 13,6 TeV-proton-protonbotsingsdata op zoek naar chargino's en neutralino's die via -pariteit-schendende koppelingen vervallen in Higgs-bosonen en leptonen, waarbij geen bewijs voor nieuwe fysica werd gevonden en uitsluitingslimieten op chargino- en neutralino-massa's tot 1100 GeV werden vastgesteld op een betrouwbaarheidsniveau van 95%.
Met behulp van COMPASS-data uit 2016–2017 van muonverstrooiing op een vloeibare waterstofdoelwit, worden in deze studie amplitude van azimutale modulaties in ongepolariseerde semi-inclusief diep-inelastische verstrooiing geëxtraheerd, waarbij een nieuwe achtergrondaftrekmethode voor diffractieve vectormesonen wordt toegepast om resultaten te presenteren die kwalitatief overeenkomen met eerdere bevindingen op isoscalaire doelen.
Dit artikel generaliseert het concept van een "beam-dump plafond" dat de gevoeligheidsverbeteringen voor snel vervallende mediators in traditionele experimenten beperkt, en betoogt dat compacte, korte-basislijn tafel-experimenten de optimale oplossing zijn om toegang te krijgen tot deze eerder onbereikbare parameterruimte.
Dit artikel toont aan dat het opnemen van tijdsinformatie in LHC-zoektochten naar nieuwe fysica, specifiek interacties die ultralichte donkere materie en quarks betreffen, de gevoeligheid kan verhogen met tot een factor twee in vergelijking met traditionele methoden die uitgaan van tijdsonafhankelijke signalen.
Dit artikel stelt een nieuw ultra-breedbandig axion-donkere-materie-experiment voor dat gebruikmaakt van een dc-SQUID die wordt bediend op een flux-sweet spot met lock-in-modulatie om een ongekende gevoeligheid voor axion-foton-koppeling te bereiken over een massabereik dat meer dan 15 ordes van grootte beslaat.
Met behulp van 20,3 fb⁻¹ aan data van de BESIII-detector presenteert deze studie de eerste amplitudeanalyse van het verval , waarbij de vertakkingsverhouding wordt gemeten en een relatieve vertakkingsverhouding voor versus wordt bepaald die aanzienlijk lager is dan eerdere wereldgemiddelden maar consistent is met isospin-verwachtingen.