1442 papers
Hep-Ex staat voor experimentele hoogenergetische fysica, een fascinerend vakgebied dat zich richt op het bestuderen van de kleinste bouwstenen van het universum door middel van enorme deeltjesversnellers. In deze categorie duiken we in onderzoek dat de fundamentele krachten en deeltjes onderzoekt die onze werkelijkheid vormen, vaak met behulp van gegevens uit de grootste experimenten ter wereld.
Op Gist.Science verzamelen we de nieuwste voorpublicaties van arXiv binnen dit domein en maken ze toegankelijk voor een breder publiek. Voor elk nieuw artikel uit deze lijst verwerken we de complexe inhoud tot zowel een begrijpelijke samenvatting in gewone taal als een gedetailleerde technische uitleg, zodat iedereen de betekenis van deze doorbraak kan volgen.
Hieronder vindt u de meest recente artikelen uit het veld van experimentele hoogenergetische fysica, klaar om te ontdekken.
Dit artikel beschrijft in detail de algoritmen en softwareconfiguratie die worden gebruikt voor de reconstructie van geladen deeltjes en primaire vertices in de Inner Detector van ATLAS, en toont aan dat deze een hoge efficiëntie, resolutie en lage rates van verkeerde reconstructie vertonen wanneer ze worden toegepast op zowel Run 2- als vroege Run 3-data onder omstandigheden met hoge pile-up.
Met behulp van LHCb-data uit proton-protonbotsingen verzameld tussen 2011 en 2018, rapporteert het artikel bewijs voor het verval met een significantie van en bepaalt de vertakkingsfractie ervan op .
Dit artikel betoogt dat, hoewel smaak een conceptueel onvolledig aspect van het Standaardmodel blijft, het DUNE-experiment een krachtig, systematisch kader biedt om de grenzen van de huidige drie-smaakbeschrijving te toetsen en naar kleine afwijkingen te zoeken via zijn unieke combinatie van precieze oscillatiemetingen, nabijdetectorcapaciteiten en de DUNE-PRISM-strategie.
Dit artikel presenteert een uitgebreide fenomenologische analyse van nieuwe hoogprecisie COHERENT-gegevens voor CENS op germanium om bijgewerkte parameters van het Standaardmodel en de kernfysica te extraheren, waaronder de zwakke mengingshoek en de neutronenstraal van germanium, terwijl tegelijkertijd niet-standaard neutrino-interacties worden beperkt door middel van een globale gecombineerde analyse met andere experimentele datasets.
Met behulp van een nieuw op machine learning gebaseerd algoritme voor smaaktagging op CMS-data van proton-protonbotsingen bij 13 TeV hebben onderzoekers voor het eerst bewijs gevonden voor door mixing veroorzaakte CP-schending in B J/-vervallen door een zwakke fase te meten die met 3,2 standaardafwijkingen afwijkt van nul.
Het MicroBooNE-experiment voerde een inclusieve zoektocht uit naar anormale productie van enkele fotonen om de lage-energieruimte van MiniBooNE te onderzoeken, waarbij overall overeenstemming met voorspellingen werd gevonden, maar een gelokaliseerde excess van ongeveer 2σ significantie werd waargenomen in gebeurtenissen zonder zichtbare protonen en met stortingsenergieën onder de 600 MeV.
Met behulp van 338 pb aan proton-protonbotsingsdata met lage pile-up bij TeV, verzameld door de ATLAS-detector in 2017 en 2018, presenteert dit artikel de eerste meting van de volledige set hoekcoëfficiënten van het W-boson en differentieel doorsneden als functie van de transversale impuls in de volledige lepton-faseruimte, waarbij overeenstemming wordt getoond met theoretische voorspellingen die QCD-correcties tot en met orde bevatten.
Dit artikel introduceert een modelonafhankelijk kader met behulp van openbare Belle II-data om het -vervalkanaal te herinterpreteren, waarbij het wordt gevestigd als een dubbele sonde voor nieuwe fysica die de sterkste huidige limiet oplevert op het vertakkingspercentage van en axion-kwarkkoppelingen beperkt.
Dit artikel identificeert een tot nu toe over het hoofd geziene Wess-Zumino-Witten-structuur binnen de formulering van vectormesonen met verborgen lokale symmetrie die leidt tot de topologische kwantisatie van hun anomalie-koppelingen, waardoor het succes van vector-meson-dominantie wordt verklaard en een testbaar onderscheid wordt geboden tussen ijk- en materie-veldbeschrijvingen via precisie-metingen van de -vormfactoren.
Dit artikel toont aan dat het Minimal Flavor Violation-raamwerk met één donkere materie-multiplet weliswaar natuurlijk óf het -óór het -overschot dat bij Belle II en NA62 is waargenomen kan verklaren, maar niet beide anomalieën tegelijkertijd kan verklaren, waardoor de specifieke beperkingen en toetsbaarheid van gemodelleerde donkere materie-modellen worden benadrukt.