487 papers
Dit artikel presenteert een algemene methode voor kwantumtoestandstomografie en entanglementdetectie in zwakke vervalprocessen van massieve deeltjes, die wordt toegepast op Monte Carlo-simulaties van botsingen bij de LHC om Bell-ongelijkheidschending te onderzoeken.
Dit artikel toont aan dat zware vector-donkere materie op TeV-schaal efficiënt niet-thermisch kan worden geproduceerd door de expansie van relativistische bubbelwanden tijdens een eerste-orde faseovergang, waarbij deze mechanismen een nieuw wrijvingsgedrag veroorzaken en een waarneembaar signaal kunnen leveren voor toekomstige zwaartekrachtsgolf-detectoren.
Deze studie toont aan dat multi-lichaams annihilatie van ultralichte donkere materie in niet-thermische scenario's een significant fotoneffect kan veroorzaken in het vroege heelal, waardoor bestaande grenzen voor de koppelingen van deze materie met meerdere ordes van grootte strenger worden.
Dit artikel weerlegt de aanname dat donkere vervalmodi zware neutrale leptonen (HNL's) kunnen beschermen tegen kosmologische beperkingen, en toont aan dat deze kanalen de stralingsdichtheid tijdens de oerkernfusie juist verhogen, waardoor de beperkingen op hun levensduur en menghoeken strenger worden.
Dit artikel gebruikt QCD-somregels om voor het eerst het spectrum van compacte hexaquark-toestanden in een triquark-antitriquark-configuratie te analyseren, waarbij twee -kandidaten worden geïdentificeerd die consistent zijn met de door BESIII waargenomen - en -toestanden, terwijl andere voorspellingen dienen als richtlijnen voor toekomstige experimenten.
Dit artikel toont aan dat als het opwarmingsproces na de inflatie wordt veroorzaakt door thermische dissipatie-effecten, dit unieke kenmerken in het spectrum van oorspronkelijke zwaartekrachtsgolven achterlaat, wat een nieuwe manier biedt om de fysica van dit proces observationeel te onderzoeken.
Dit artikel herbeoordeelt de onzekerheid in de theoretische voorspelling van de hyperfijne splitsing van de grondtoestand van muonium en vergelijkt deze met de besprekingen in de twee meest recente CODATA-aanpassingen van fundamentele fysische constanten.
Dit artikel presenteert een dispersieve aanpak die, gebruikmakend van Khuri-Treitan-oplossingen voor -verval, de vormfactoren voor de radiatieve vervalmodi met slechts twee vrije parameters beschrijft en zo de experimentele energieafhankelijkheid reproduceert terwijl de tekens van de vormfactoren en het onbekende -deel van de -amplitude worden bepaald.
Dit artikel onderzoekt de realisatie van spontane CP-schending in twee verschillende supersymmetrische scenario's om het sterke CP-probleem op te lossen, waarbij het eerst de stabilisatie van CP-schending in de exacte SUSY-grens analyseert en vervolgens een model presenteert waarin CP bij een intermediaire schaal wordt gebroken, wat leidt tot lichte scalaire deeltjes.
Deze studie legt nieuwe, robuuste bovengrenzen op aan de levensduur van zware QCD-axionen (zo laag als 0,017 seconde voor massa's boven 300 MeV) door hun hadronische verval te analyseren tijdens de Big Bang-nucleosynthese, wat een scherpere beperking oplevert dan toekomstige CMB-metingen en nauwelijks afhankelijk is van onzekerheden in hadronische kruissecties of de initiële axionabundantie.
Deze paper bewijst wiskundig dat bij eindige temperatuur de oplossingen met de laagste actie voor een brede klasse van scalaire potentialen noodzakelijkerwijs -symmetrisch en monotoon zijn, waarmee de wiskundige basis wordt gelegd voor de symmetrie-aannames in studies van thermisch vacuümverval en kosmologische faseovergangen.
Dit artikel toont aan dat ruimtemetingen in de buurt van de Aarde, zoals die van LAGEOS-2 en een toekomstige Sagnac-opstelling met atoomklokken, strikte grenzen stellen aan afgeschermde donkere energie-modellen en nieuwe parametergebieden uitsluiten die eerder als toegestaan werden beschouwd.
Dit paper toont aan dat hoge-energie deeltjesvervalen fungeren als informatief zwakke metingen van kwantumspin, waarbij kinematische parameters als continue wijzers dienen die deeltjesspin-herconstructie verbinden met de Aharonov-Vaidman-theorie van zwakke metingen.
Dit artikel onderzoekt de mogelijkheden om muon-fiel donkere materie, een kandidaat-explatie voor de galactische centrum-GeV-uitstoot, te detecteren bij een toekomstige 3 TeV muon-collider via een -even mediator, en concludeert dat deze machine een beslissende rol kan spelen in het testen van dit hypothese.
Dit artikel presenteert een geünificeerde exacte oplossing van de Boltzmann-vergelijking voor een boost-invariant conformaal gas op een -achtergrond, die alle constante-kromming foliaties omvat en de bekende Bjorken- en Gubser-stromingen reproduceert terwijl het een nieuw analytisch resultaat, de 'Grozdanov-stroming', oplevert voor de hyperbolische foliatie.
Dit artikel onderzoekt het potentieel van de Electron-Ion Collider om de zwakke lading-vormfactor van kernen over een continu bereik van impuls-overdrachten te meten, waardoor degeneraties in theoretische modellen van neutronendichtheid kunnen worden opgeheven ondanks een lagere precisie dan vaste-doelexperimenten.
Dit artikel presenteert een studie naar de massaspectra en massaverschillen van zware hadronen met één of meer bottom-quarks, berekend met behulp van MILC's HISQ roosterconfiguraties en een combinatie van NRQCD, anisotrope Clover en -verbeterde Wilson-Clover acties voor respectievelijk bottom-, charm- en lichte quarks.
Dit artikel presenteert een expliciete rephasings-transformatie die willekeurige unitaire matrices omzet in de Kobayashi-Maskawa-parametrisatie, waarbij CP-schending wordt geanalyseerd via de argumenten van matrixelementen en Majorana-fasen worden uitgedrukt als fermionspecifieke relatieve fasen.
Deze studie toont aan dat het High-Luminosity LHC in het kader van het 2HDM Type-I model met een geïntegreerde luminositeit van 4000 fb⁻¹ een 5σ-significantie kan bereiken voor de ontdekking van een uitgebreid Higgs-sectoren via multi-top-quark gebeurtenissen, zelfs in het geval van een gedegenereerd massaspectrum van 500 GeV.
Dit artikel weerlegt de algemene veronderstelling dat boomdiagram-amplitudes voor één min-heliciteit gluon en meerdere plus-heliciteit gluonen nul zijn, en toont aan dat deze niet-nul waarden aannemen voor specifieke 'half-collineaire' configuraties in Klein-ruimte of voor gecomplexificeerde impulsen, waarbij een gesloten uitdrukking wordt afgeleid die consistent is met Weinbergs zachte stelling.