506 papers
Dit artikel presenteert een analyse van de drie-deeltjes eindtoestand-interacties in vervalprocessen, waarbij het Khuri-Treiman-formalisme wordt gebruikt om nauwkeurig de poolstructuren van de resonanties en te extraheren en vast te stellen dat deze voortkomen uit een ingevoerde kale toestand.
Dit artikel presenteert voorspellingen van het relativistische fluxbuismodel voor de massa's van geëxciteerde charmed-mesonen en dubbelgecharmeerde baryonen, waarbij het model de gevestigde toestanden goed beschrijft maar afwijkt voor anomalieën zoals en , en tegelijkertijd spectroscopische toewijzingen biedt voor recent waargenomen resonanties.
Dit onderzoek toont aan dat het gebruik van een deel van de protonenbundel van de Electron-Ion Collider (EIC) voor een dubbele-basislijn-neutrinostraal naar SNOLAB en SURF de gevoeligheid voor leptonische CP-schending aanzienlijk kan vergroten door het benutten van meerdere oscillatiemaxima.
Dit artikel introduceert een uitgebreide Casas-Ibarra-parametrisatie die een uniek en universeel raamwerk biedt voor het beschrijven van alle Majorana-neutrinomassamodellen, waarbij het zowel analytische berekeningen als numerieke scans vereenvoudigt en een gestructureerde classificatie mogelijk maakt die leidt tot nieuwe varianten van het Scotogenic-model.
Deze studie toont aan dat een complex singlet-extensie van het Standaardmodel een eerste-orde elektroweak fase-overgang kan veroorzaken die primordiale zwarte gaten vormt, en dat dit specifieke parametergebied gelijktijdig waarneembare gravitatiegolven en afwijkingen in de Higgs-koppelingssterkte voorspelt, waardoor een robuust multimessengerscenario voor toekomstige detectie ontstaat.
Dit artikel bewijst met behulp van combinatorische methoden de covariantie van op-shell verstrooiingsamplitudes en leidt een expliciete gesloten formule af voor boomniveau-verstrooiingsfuncties met willekeurig veel externe poten, zonder afhankelijk te zijn van specifieke Lagrangian-formuleringen.
Dit artikel berekent en analyseert het spectrum van stochastische zwaartekrachtsgolven die tijdens het herverwarmingsstadium van het vroege heelal worden gegenereerd door het verval van het inflatonveld in paren van massieve spin-3/2-deeltjes met graviton-emissie, en toont aan dat deze golven waardevolle inzichten kunnen bieden in de microscopische fysica van de inflatie.
Dit artikel presenteert een analyse van een supersymmetrisch SO(10)-model dat de waargenomen baryon-asymmetrie verklaart via niet-thermische leptogenese, waarbij voorspellingen worden gedaan voor neutrino-massa's, de CP-schending in de PMNS-matrix en de inflaton-massa die consistent zijn met recente JUNO-metingen.
Deze paper presenteert een nieuwe berekening van de volledige niet-lokale bijdrage aan het verval die rekening houdt met de hoge correlatie tussen de onzekerheden van de lokale Voloshin-term en de niet-lokale term, wat een aanzienlijke impact heeft op de geschatte grootte van deze bijdrage.
Dit theoretische onderzoek concludeert dat diep gebonden -atoomtoestanden met smalle breedtes bestaan en dat de -reactie op lichte kernen een geschikt middel is om deze toestanden via discrete pieken in het spectrum waar te nemen en inzicht te krijgen in de -kerninteractie.
Deze studie ontwikkelt een strikt, niet-perturbatief raamwerk om de invloed van spiegelbirefringentie en polarisatiefouten op de gevoeligheid van zoektochten naar axion-achtige donkere materie in optische resonatoren te kwantificeren, waarbij wordt aangetoond dat misalignatie-effecten kunnen worden geminimaliseerd en dat birefringentie een extra resonantiepiek veroorzaakt in het hoge-massa-regime.
Deze studie presenteert een generatief machine learning-kader op basis van denoising diffusion dat, getraind op synthetische data, de hadronische gravitationele vormfactoren van de proton op een modelonafhankelijke manier reconstrueert uit schaarse en ruwe data, waardoor robuuste schattingen van de chiraal lage-energie constanten en de nucleon D-term mogelijk worden.
Dit artikel toont aan dat schokgolven tijdens kerninstortings-supernova's en neutronenster-samensmeltingen, door abrupte dichtheids- en temperatuurstoornissen, de chirale plasma-instabiliteit en het chirale magnetische effect kunnen in stand houden ondanks de dempende werking van de elektronmassa, wat leidt tot sterke opwarming in een gemagnetiseerd medium.
Dit artikel onderzoekt het vervalpatroon van de als een -moleculaire toestand en concludeert dat, hoewel de huidige data deze toewijzing niet uitsluiten, verdere betrouwbare theoretische en experimentele analyses noodzakelijk zijn om de aard van dit deeltje volledig te onthullen.
Deze studie toont aan dat een Z3-symmetrisch 3-Higgs Doublet Model met twee inert scalair dubletten en donkere materie-kandidaten H1 en A1, geanalyseerd met geavanceerde machine learning-algoritmen, levensvatbare donkere materie-scenario's oplevert in twee specifieke massa-regimes terwijl het voldoet aan alle theoretische en experimentele beperkingen.
Deze paper generaliseert de jet-transportcoëfficiënt tot een Lorentz-covariante diffusietensor om jet-momentumverbreding in niet-evenwichtsmedia te beschrijven, en toont aan dat niet-evenwichtscorrecties deze verbreding afhankelijk van de initiële verdelingsfunctie zowel kunnen versterken als verzwakken.
Dit artikel onderzoekt een minimaal raamwerk voor quark-lepton unificatie op het multi-TeV-schaal, waarbij neutrino-massa's via het inverse seesaw-mechanisme worden gegenereerd, en benadrukt dat de komende -conversie-experimenten bij Fermilab cruciaal zijn om deze theorie te testen binnen de huidige experimentele beperkingen.
Dit artikel beschrijft een scenario waarin het spontane breken van leidt tot de vorming van zware GUT-monopolen en kwasi-stabiele kosmische snaren, waarvan de instorting een waarneembare dichtheid van monopolen en hoge-frequentie zwaartekrachtsgolven in het Hz-kHz-bereik genereert.
Dit artikel presenteert een geünificeerd, parameterzuinig raamwerk dat de spectra van zware tetraquarks en pentaquarks voorspelt door een op baryonen gekalibreerde quark-diquark-effectieve-massaanpak te gebruiken zonder sectordienende parameters.
Dit onderzoek toont aan dat het meenemen van excentriciteit in de modellering van massieve zwarte gatenparen voor LISA de parameterbepaling en het aantal bruikbare 'bright sirens' aanzienlijk verbetert, wat leidt tot veel nauwkeurigere kosmologische metingen, zoals een vermindering van de onzekerheid in de Hubble-constante met ongeveer 47%.