506 papers
Dit artikel onderzoekt hoe de variatie van de Weinberg-hoek, die de Fermi-koppelingsconstante beïnvloedt via stralingscorrecties, de initiële neutronenabundantie tijdens de Big-Bang-nucleosynthese en de levensduur van het neutron bepaalt.
Dit artikel biedt een overzicht van radiatieve vervalprocessen van hadronische moleculen, waarbij het de verwarring in de literatuur aanpakt en benadrukt dat de juiste interpretatie afhankelijk is van de hiërarchie van schaalniveaus en het gebruik van een daarop afgestemde theoretische aanpak.
Dit artikel presenteert geüpdatete inclusieve doorsneden voor de elektzwakke productie van Higgs-bosonparen bij LHC-energieën, berekend tot N³LO QCD+NLO EW voor vectorbosonfusie en NNLO QCD voor associatieve productie, zowel in het Standaardmodel als voor anomale waarden van de trilineaire Higgs-zelfkoppeling.
Dit artikel toont aan dat de combinatie van ESSnuSB's superbundel-neutrino's met atmosferische neutrino's de resolutie voor de leptone CP-fase verbetert en de degeneraties door de massa-ordening oplost.
Dit artikel toont aan dat de Serreau-Tissier-replika-sector in Yang-Mills-theorieën dynamisch een Gribov-Zwanziger-type horizonfunctie kan genereren via replikabreking, wat leidt tot een lokale BRST-invariante formulering met een gluonpropagator van het RGZ-decoupling-type.
Deze studie presenteert de eerste berekeningen voor drievoudig gepolariseerde -processen bij de LHC, waarbij wordt vastgesteld dat het drievoudig longitudinale signaal extreem klein is (1,4%) en daarom zeer moeilijk te meten zal zijn.
Dit artikel presenteert voorspellingen voor de verstrooiing en femtoscopische correlatiefuncties van de en systemen, waarbij wordt aangetoond dat hoewel de sterke interactie modelverschillen toont, de toevoeging van repulsieve Coulomb-effecten de gevoeligheid van de correlatiefuncties voor deze onderliggende dynamica aanzienlijk vermindert.
In dit artikel wordt een nieuwe methodologie voorgesteld voor de directe detectie van zwaar donkere materie door gebruik te maken van intense foton- of muonbundels, waarbij met name een toekomstige muoncollider als Higgs-fabriek veelbelovende detectiemogelijkheden biedt voor zware WIMPZilla-deeltjes.
Dit onderzoek toont aan dat de lading-zwakke vormfactor in Ca en Zr gevoelig is voor de isovector spin-baaninteractie, terwijl Pb en Ni dit niet zijn, wat suggereert dat toekomstige metingen aan deze specifieke kernen de isovector spin-baansterkte en de symmetrie-energieslope onderscheiden kunnen construeren.
De Extended Twisted Mass Collaboration presenteert een update van de berekening van de bijdrage van de hadronische vacuümpolarisatie aan het anomale magnetische moment van het muon in isoQCD, gebaseerd op vijf rooster-ensemble's met Wilson-clover-twisted-mass-quarks.
Dit artikel kwantificeert het vermogen van LISA om afwijkingen van de Algemene Relativiteitstheorie te testen door middel van niet-tensoriële polarisaties en tensoriële modificaties in zwaartekrachtsgolven van massieve zwarte gatenparen, waarbij gebruik wordt gemaakt van het Parametrized Post-Einsteinian-formalisme om precieze beperkingen af te leiden voor vier alternatieve zwaartekrachtstheorieën.
Dit artikel presenteert een numerieke berekening van de twee-lus QCD-correxties voor de productie van bij de LHC, waarbij zware-quark-boxlussen worden meegenomen en een geavanceerde Monte Carlo-integratietechniek wordt gebruikt om infrarood-, ultraviolette en drempel-singulariteiten lokaal te subtraheren.
Dit artikel presenteert een numerieke evaluatie van de twee-lus QCD-matrixelementen voor en met zware top- en bottom-quarks, waarbij axiale koppelingen direct in vier dimensies worden berekend door singulierheden in de lusimpulsruimte te subtraheren en zo de complexiteit van in dimensionale regularisatie te omzeilen.
Deze paper leidt exacte, convergente representaties af voor meerlussen zonsondergang-Feynmanintegralen in twee dimensies voor willekeurige massaconfiguraties en alle lustrordes, die vrij zijn van complexe transcendentale functies en dienen als randvoorwaarde voor de systematische reconstructie van vierdimensionale integralen via dimensieschuifrelaties.
Deze studie toont aan dat axionachtige deeltjes in de buurt van de jet van M87 meetbare rotaties in de polarisatiehoek kunnen veroorzaken die door de Event Horizon Telescope kunnen worden onderscheiden van plasma-effecten, waardoor de jet een nieuw instrument wordt voor het opsporen van donkere materie.
Dit artikel bespreekt niet-perturbatieve unitariseringsmethoden, zoals de Inverse Amplitude-methode en N/D-benadering, die essentieel zijn om effectieve veldentheorieën buiten hun perturbatieve limieten te verlengen en fundamentele S-matrixprincipies te behouden, met een speciale nadruk op het potentieel van dispersieve frameworks zoals de Roy-vergelijkingen voor het beperken van het Standaardmodel en het interpreteren van colliderdata in het elektroweak sector.
Dit artikel toont aan dat, onder de aannames van analyticiteit en afwezigheid van massaloze singulariteiten, ultraviolette informatie zoals het teken van de beta-functie en de dynamische schaal in QED- en QCD-achtige theorieën kan worden gereconstrueerd uit lage-energie-expansiecoëfficiënten door middel van een inverse Laplace-transformatie en een gecontroleerde grofkorrelige procedure.
Hoewel verval van donkere materie de beperkingen op neutrino-massa's gebaseerd op achtergrond-evolutie-effectief kan opheffen, worden deze degeneraties door structurele groeimetrieken, zoals CMB-lensing, volledig doorbroken, wat leidt tot robuuste bovengrenzen voor de neutrino-massa.
Dit artikel introduceert geometrische ontwerpprincipes voor kwantummachinelearning die het ontwerp herformuleren van statereikbaarheid naar leerbaarheid, door aan te tonen dat data-afhankelijke instelbare unitaire transformaties nodig zijn voor adaptieve geometrische vervormingen die betere prestaties leveren met minder kwantumpoorten.
Deze studie stelt grenzen voor de Wilson-coëfficiënten van HEFT op basis van unitariteit en analyticiteit, waardoor een onderscheidend gebied wordt geïdentificeerd dat kan worden gebruikt om te bepalen of de verkeerde effectieve veldentheorie (HEFT in plaats van SMEFT) wordt toegepast in plaats van een pathologische UV-fysica.