hep-ph

Sensitivity to New Physics Phenomena in Anomaly Detection: A Study of Untunable Hyperparameters

Dit artikel evalueert systematisch de gevoeligheid van vier semi-gesuperviseerde anomaliedetectiemethoden voor niet-afstembare hyperparameters in de zoektocht naar fysica buiten het standaardmodel en stelt een robuuste, niet-parametrische permutatietoets voor voor statistische beoordeling.

Can Gravitational Wave Data Shed Light on Dark Matter Particles ?

Door de Hawking-oppervlakte-stelling toe te passen, gevalideerd via zwaartekrachtgolfgegevens, als een consistentiecriterium voor correcties van het zwart gat-entropie, leidt deze studie beperkingen af op de spin-pariteit en het aantal deeltjessoorten buiten het standaardmodel die als donkere materie-kandidaten kunnen dienen.

Novel method to trace the dark matter density profile around supermassive black holes with AGN reverberation mapping

Dit artikel stelt een nieuwe methode voor en test deze met behulp van AGN-reverberatiemapping van meerdere emissielijnen om de dichtheidsprofielen van donkere materie rond supermassieve zwarte gaten te beperken, waarbij voorlopig bewijs wordt gevonden voor een universeel profiel met een steilheidsindex van $\gamma \sim 1,6$, terwijl tegelijkertijd de noodzaak voor verbeterde systematische onzekerheden in toekomstige campagnes wordt benadrukt.

Self-bound hybrid stars with strong phase transitions can relieve major compact star observation tensions

Deze studie stelt voor dat zelfgebonden hybride sterren, gekenmerkt door sterke faseovergangen en grote dichtheidsdiscontinuïteiten, gelijktijdig meerdere observationele spanningen met betrekking tot de massa's, radii en getijdenvervormbaarheden van diverse compacte objecten kunnen oplossen, waaronder anomale laagmassa-pulsars, de massieve GW190814-secundaire component en standaard NICER-metingen.

Glauber predictions for oxygen and neon collisions at energies available at the LHC

Dit artikel presenteert een bijgewerkte versie van de TGlauberMC Monte Carlo-code (v3.3) met verbeterde nucleaire dichtheidsprofielen en behandelingen van nucleon-substructuur om precieze voorspellingen te bieden voor initial-state observabelen en centraliteitsafhankelijke multipliciteit in aanstaande zuurstof-zuurstof, neon-neon en proton-zuurstof botsingen bij de LHC.

Searching the possibility of $a_0(1450)$ scalar state being a diquark structure via charmed meson semileptonic decays

Dit artikel onderzoekt de diquarkstructuurhypothese van de $a_0(1450)$ scalaire toestand door gebruik te maken van QCD licht-kegel somregels om overgangsformfactoren, vertakkingsfracties en hoekobservabelen voor de semileptonische vervallen $D \to a_0(1450)\ell\nu_\ell$ te berekenen, wat uiteindelijk vertakkingsfracties oplevert in de orde van grootte $10^{-6}$.

Fermi Geometry of the Higgs Sector

Perturbative QCD Prediction of the Hyperon EDM from CP-violating Dipole Interactions

Gesterkt door recente BESIII-metingen, presenteert dit artikel de eerste perturbatieve QCD-analyse van het elektrische dipoolmoment van het $\Lambda$-hyperon, waarbij een factorisatieformule wordt afgeleid die het verbindt met quarkdipoolinteracties en de unieke gevoeligheid ervan voor het chromoelektrische dipoolmoment van het strange-quark benadrukt als een complementaire sonde voor de neutron-EDM.

Strong CP and the QCD Axion: Lecture Notes via Effective Field Theory

Deze college-notities bieden een introductie op graduate-niveau tot het sterke CP-probleem en QCD-axionfysica vanuit een effectieve veldentheorie-perspectief, waarbij de constructie van chirale EFT, de afleiding van CP-ongelijke observabelen, generalisaties naar diverse gauge-theorieën, kritieken op alternatieve oplossingen en het standaard Peccei-Quinn-mechanisme worden behandeld.

Where Does Tracing of Cosmic Ray in Real Atmosphere Terminate?

Dit artikel onderzoekt realistische fysieke terminatiecriteria voor het terugtraject van kosmische straling in de atmosfeer, waarbij wordt aangetoond dat de vereenvoudigde scherpe grensbenadering vervangen moet worden door hoogteafhankelijke drempelwaarden (minimaal 50 km voor protonen en hoger voor zware kernen) die worden bepaald door de gecombineerde effecten van Bethe-Bloch energieverlies en harde verstrooiingsinteracties.