499 papers
Deze studie breidt het gradiënt-expansieformalisme uit naar massieve vectorvelden om de niet-lineaire productie van donkere materie tijdens inflatie te analyseren, waarbij wordt aangetoond dat de combinatie van kinematische en axion-achtige koppelingen aan het inflaton veld bepaalt of de transversale of longitudinale polarisatie de dominante bijdrage levert aan de energiedichtheid.
Dit artikel onderzoekt hoe donkere dipoolstraling van excentrische supermassieve zwarte gatenparen de inspiratie kan versnellen en het lage-frequentie spectrum van het stochastic gravitatiegolvenachtergrond beïnvloedt, waarbij een Bayesiaanse analyse met pulsartimingarray-data aangeeft dat dit het lage-frequentie spectrum kan veranderen, hoewel het het laatste-parsec-probleem niet volledig oplost.
Dit artikel introduceert het algoritme anyPUB om op systematische wijze perturbatieve unitariteitsgrenzen af te leiden voor willekeurige modellen, waarbij de methode voor het eerst wordt toegepast om deze grenzen voor het Pati-Salam-model te bepalen.
In dit werk worden de elektromagnetische eigenschappen, met name de magnetische momenten en M1-stralingsverval, van de voorspelde -moleculaire pentaquarks systematisch onderzocht binnen het raamwerk van het constituent-quarkmodel om inzicht te krijgen in hun interne structuur en kwantumgetallen.
Dit artikel combineert niet-lineaire theorie met frame-per-frame videoanalyse van de 2020 Beiroet-explosie om de overeenstemming tussen waarnemingen en de Landau-Whitham-formule voor de dikte van de overdruklaag te bevestigen.
In deze brief presenteren de auteurs een verbeterde, modelonafhankelijke berekening van stralingscorrecties voor -verval, waarbij voor het eerst structuurafhankelijke effecten worden meegenomen die leiden tot significante wijzigingen in de evaluatie van de hadronische vacuümpolarisatie-bijdrage aan het anomalie magnetisch moment van het muon.
Het artikel introduceert NuFast-Earth, een snel en flexibel C++-algoritme dat nauwkeurige neutrino-oscillatiekansen berekent door de Aarde voor atmosferische, zonne- en supernovaneutrino's, met name geschikt voor toekomstige experimenten zoals DUNE en HyperK.
Dit artikel toont aan dat een minimaal uitgebreid Georgi-Machacek-model de LHC-excessen bij 95 GeV en 152 GeV, samen met de Higgs-signaal bij 125 GeV, succesvol kan verklaren via vier specifieke kenmerken en voorspelt dat toekomstige experimenten aan de HL-LHC en bij -colliders deze uitbreiding kunnen testen.
Deze studie analyseert het covariantiespectrum van de zwarte-gat-röntgenbinaire MAXI J1820+070 en onthult dat variabiliteit op korte tijdschalen afkomstig is van een verheven, centraal gelegen Comptoniserend gebied dat wordt verlicht door koelere schijfphotons, terwijl variabiliteit op lange tijdschalen uit een groter gebied komt met een hogere elektronentemperatuur, wat de waargenomen daling in coherentie boven 30 keV verklaart.
Dit artikel introduceert een analytische emulator, gebaseerd op machine learning, die de baryon-dichtheidsverdeling binnen een fuzzy donkere materie-soliton voorspelt op basis van de FDM-dichtheid en het totale potentiaal, waarmee de vorming van de soliton met een fractie fout van minder dan 0,04 nauwkeurig wordt gesimuleerd.
De auteurs berekenen alle planaire drie-lus Feynman-integralen die nodig zijn voor de N3LO QCD-correxties bij de productie van twee vectorbosonen op hadroncolliders, door een basis van pure masterintegralen te construeren en deze op te lossen via differentiaalvergelijkingen en gegeneraliseerde machtreeksen.
Deze studie verbetert de theoretische voorspellingen voor zeldzame Z-boson-vervallen naar zware vector-quarkonia en leptonparen door alle relevante Feynman-diagrammen te analyseren, wat aantoont dat het fragmentatieproces voor charmonium dominant is terwijl voor bottomonium andere diagrammen de vertakkingsverhoudingen met 4% tot 9% verhogen, en bevestigt dat de voorwaartse-achterwaartse asymmetrie in het Standaardmodel nul is, waardoor deze processen waardevol zijn voor toekomstige tests van het Standaardmodel en diens uitbreidingen.
Dit artikel presenteert de eerste volledige berekening op volgorde NLO van de impactfactoren voor de hadroproductie van , en quarkoniumtoestanden binnen het BFKL-formalisme, waarbij de recente virtuele correcties worden aangevuld met reële emissie-bijdragen die leiden tot een volledige cancelatie van zachte divergenties en een consistente collineaire factorisatie.
In dit werk wordt met behulp van een effectieve Lagrangiaan-aanpak de productie van hoge-spin - en -mesonen () in -reacties onderzocht, waarbij het model succesvol wordt gecalibreerd aan de hand van bestaande data voor de -toestanden en vervolgens voorspellingen worden gedaan voor de productiekruisdoorsneden van hun spin-partners die waarneembaar zijn in toekomstige experimenten.
Dit artikel onderzoekt een model waarin portal-materievelden koppelingen tussen het donkere foton en de W-boson genereren, wat leidt tot een beperkte LHC-productie van W-boson plus donker foton, maar aanzienlijk hogere productierates voor de portal-materiestaten zelf die mogelijk al door bestaande LHC-zoekopdrachten worden beperkt.
Dit artikel beschrijft de implementatie en openbaarmaking van een module voor zelfinteragerende donkere materie in de kosmologische simulatiecode OpenGadget3, die elastische verstrooiing voor diverse doorsneden en twee-speciesmodellen mogelijk maakt en wordt gevalideerd via tests en prestatieanalyses.
Deze studie onderzoekt het Stodolsky-effect binnen het kader van gegeneraliseerde neutrino-interacties voor zowel Dirac- als Majorana-neutrino's, en concludeert dat naast het Standaardmodel alleen niet-standaard en tensor-interacties bijdragen, wat gevolgen heeft voor de detectie van de kosmische neutrino-achtergrond.
Dit artikel onderzoekt de productie van globale vortexen in 2+1 dimensies via numerieke verstrooiingsexperimenten waarbij een kwantumveld fungeert als mediator tussen een verstrooier en het vortexveld, en toont aan dat de vortexproductie extreem gevoelig is voor initiële parameters en een chaotisch gedrag vertoont met geïsoleerde productiegebieden.
Dit artikel presenteert de eerste succesvolle toepassing van diepe neurale netwerken op continue-golf NMR-metingen voor gepolariseerde targets, wat leidt tot een aanzienlijke vermindering van meetonzekerheden en een verbeterde nauwkeurigheid voor experimenten in de kern- en deeltjesfysica.
In dit artikel worden grenzen aan de axion-foton-koppeling vastgesteld door gebruik te maken van tijdsopgeloste optische polarisatiemetingen van de Krab-pulsar, waarmee het potentieel van deze methode voor het opsporen van axionen wordt aangetoond.