530 papers
In dit artikel wordt Schwinger's variatieprincipe toegepast op de Einstein-Cartan-actie voor het zwaartekrachtsveld om kwantumcommutatierelaties tussen de metriek en de torsietensor af te leiden.
Dit artikel presenteert een algemene methode voor kwantumtoestandstomografie en entanglementdetectie in zwakke vervalprocessen van massieve deeltjes, die wordt toegepast op Monte Carlo-simulaties van botsingen bij de LHC om Bell-ongelijkheidschending te onderzoeken.
Dit artikel presenteert een nieuwe machine learning-methode die gradiëntafdaaltechnieken op Grassmanniaanse variëteiten combineert met Donaldson's algoritme om efficiënte benaderingen van Calabi-Yau-metrieken te verkrijgen, waarbij de auteurs de prestaties testen op de Dwork-familie van driedimensionale variëteiten en de opkomst van niet-triviale lokale minima in de moduli-ruimte observeren.
Dit artikel bewijst een -dualiteit voor de superalgebra door de duale van de werking van te identificeren als de symplectische mirabolische ruimte, en formuleert daarbij een globaal conjectuur over de categorische theta-correspondentie.
Dit artikel toont aan dat één-lus renormalisatie binnen de effectieve veldtheorie van inflatie, rekening houdend met gravitationele niet-lineariteiten, leidt tot behoud van de gereduceerde vermogensspectra van kromming en zwaartegolven op super-horizontale schalen en bevestigt dat de voortplantingssnelheden van scalar- en tensorfluctuaties immuun zijn voor radiatieve correcties.
Dit artikel vestigt een correspondentie tussen de gravitationele fase-ruimte op het oneindige en die nabij een zwart gat-horizon, waarbij het de hemelse -symmetrieën identificeert en een oneindige toren van behouden ladingen onthult die nieuwe zwaartekrachtsobservabelen voor zwarte gaten blootleggen.
Dit artikel presenteert een numerieke studie die bevestigt dat de causale set-padensom-methode voor de scalair propagator in (1+1)-dimensionale Anti-de Sitter-ruimte de continue resultaat nauwkeurig reproduceert zonder aanpassing van de sprongamplitudes, waarmee de toepasbaarheid van deze formalisme op gekromde Lorentz-variëteiten verder wordt onderbouwd.
In dit werk wordt met behulp van de effectieve veldtheorie van inflatoire fluctuaties voor het eerst bewezen dat het gerenormaliseerde één-lusprimordiale scalair vermogensspectrum exact 'bevriest' op schalen groter dan het geluidshorizon, waarmee de geldigheid van de klassieke behoudswet op kwantumniveau wordt bevestigd.
In dit artikel generaliseren de auteurs hun formalisme van elliptische virtuele structuurconstanten tot hypersurfaces en volledige doorsneden in bepaalde gewogen projectieve ruimten met één Kähler-klasse.
Dit artikel onderzoekt perturbatieve unitariteitsgrenzen voor de kromming van de veldruimte in de Sitter-ruimtetijd met behulp van de momentumruimte-verstrengelingsbenadering, en toont aan dat de thermische aard van deze ruimtetijd een bovengrens oplegt aan de kromming die van de orde van de Hubble-schaal is.
Dit artikel beschrijft een uniforme constructie van modulaire families van elliptische, kwantumintrigeerbare spin-ketens met lange-afstandsinteracties door het 'invriezen' van q-gedeforneerde spin-Ruijsenaars-systemen op klassieke evenwichtsconfiguraties, waarbij een integrabele interpolatie wordt verkregen van kortafstands- naar lange-afstandsinteracties.
Dit artikel presenteert een bewijs van de omgekeerde isoperimetrische ongelijkheid voor zwarte gaten in Einstein-graviteit met , waarbij wordt aangetoond dat deze eigenschap voortkomt uit de structuur van gekromde ruimtetijden die door Einsteins vergelijkingen worden bepaald.
Deze studie breidt de functionele renormalisatiegroep uit tot driedimensionale Lennard-Jones-vloeistoffen zonder gebruik van een harde-kern-referentiesysteem en toont aan dat deze methode thermodynamische consistentie behoudt en nauwkeurige resultaten oplevert die vergelijkbaar zijn met geavanceerde integraalvergelijkingsteorieën.
Dit artikel onderzoekt de stralingsentropie van asymptotisch AdS-black holes in f(Q)-zwaartekracht met de eilandregel, waarbij wordt vastgesteld dat de regel moet worden aangepast en dat zowel de entropie als de Page-tijd afhangen van het gekozen f(Q)-model, wat impliceert dat informatie over het onderliggende gravitatiemodel in de stralingsentropie is gecodeerd.
Dit artikel conjectureert een nieuwe ondergrens voor de kritieke lengteschaal-exponent bij continue fase-overgangen in Landau-Ginzburg-Wilson-theorieën, namelijk , wat impliceert dat voor unitaire theorieën en dat deze ongelijkheid consistent is met bestaande analytische, numerieke en exacte resultaten.
Dit artikel onderzoekt de realisatie van spontane CP-schending in twee verschillende supersymmetrische scenario's om het sterke CP-probleem op te lossen, waarbij het eerst de stabilisatie van CP-schending in de exacte SUSY-grens analyseert en vervolgens een model presenteert waarin CP bij een intermediaire schaal wordt gebroken, wat leidt tot lichte scalaire deeltjes.
Dit artikel onderzoekt de invloed van de fractale parameter uit de Barrow-entropie op de Joule-Thomson-expansie en de bijbehorende omkeertemperatuur van AdS-Reissner-Nordström-black holes in Kiselev-ruimtetijd, waarbij numerieke oplossingen worden gebruikt om de temperatuur-druk- en isenthalpische krommen te analyseren.
Deze paper bewijst wiskundig dat bij eindige temperatuur de oplossingen met de laagste actie voor een brede klasse van scalaire potentialen noodzakelijkerwijs -symmetrisch en monotoon zijn, waarmee de wiskundige basis wordt gelegd voor de symmetrie-aannames in studies van thermisch vacuümverval en kosmologische faseovergangen.
Dit artikel presenteert een geünificeerde exacte oplossing van de Boltzmann-vergelijking voor een boost-invariant conformaal gas op een -achtergrond, die alle constante-kromming foliaties omvat en de bekende Bjorken- en Gubser-stromingen reproduceert terwijl het een nieuw analytisch resultaat, de 'Grozdanov-stroming', oplevert voor de hyperbolische foliatie.
Dit artikel toont aan dat de propagator van een Hawking-deeltje in de verre-horizonregio van de Schwarzschild-ruimtetijd, berekend binnen het kader van kwantumveldentheorie in gekromde ruimtetijd, afwijkt van de resultaten die voortvloeien uit het padintegraalformalisme dat succesvol wordt gebruikt om lage-energie-experimenten zoals vrije val en kwantuminterferentie te beschrijven.