543 papers
Dit artikel toont aan dat meetkundige observabelen, zoals lengte, gemeten door verschillende waarnemers in de Minkowski-ruimtetijd, generiek niet Poisson-commuteren, wat belangrijke inzichten biedt voor de zoektocht naar een fundamentele schaal in de kwantumzwaartekracht.
Dit artikel beschrijft een covariante kwantisatie van type II superdeeltjes in de spinor bewegende frame-formulering, wat leidt tot de ontdekking van een verborgen -symmetrie in lineaire 10D superzwaartekracht en een verenigde beschrijving van superamplitudes voor zowel type IIA als type IIB theorieën.
Het paper concludeert dat de vorming van een Schwarzschild-zwart gat geen continu proces is, maar een discontinuïteit in de ruimtetijd vereist die wijst op de noodzaak van een niet-continu, mogelijk gekwantiseerd raamwerk om gravitationele singulariteiten te beschrijven.
De auteurs wijzen in deze commentaar op fouten in de derde-orde correcties voor het slow-roll-spectrum van Ballardini et al., die het gevolg zijn van het verkeerd evalueren van driedimensionale integralen door eerst te Taylor-ontwikkelen in plaats van de integraal te benaderen, wat wordt bevestigd door numerieke Monte-Carlo-integratie die overeenkomt met hun oorspronkelijke analytische resultaten.
Dit artikel ontwikkelt een analytische veldtheoretische beschrijving van fotoncondensatie in een holte veroorzaakt door een hadronisch medium, waarbij een effectieve 1+1-dimensionale theorie wordt afgeleid die de brug slaat tussen eindige-dichtheid hadronische fysica en niet-lineaire kwantumoptica.
Dit artikel construeert een brede klasse van asymptotisch AdS-black holes in dimensies die een echte BKL-dynamica vertonen in hun interieurs, gekenmerkt door chaotische billijkbeweging in een simplex, nieuwe patronen van Kasner-epochen en era's voor , en een holografische thermische -functie die deze dynamica monitort.
Deze paper introduceert een formalisme voor semi-klassieke tijdevolutie in de kwantummechanica dat complexe en reële zadelpunten identificeert om het verval van metastabiele toestanden te beschrijven, met als doel methoden te ontwikkelen voor het berekenen van vervalsnelheden in kwantumveldentheorieën met niet-triviale tijdsafhankelijkheid.
Deze paper stelt een algemeen schema voor om bulk-geometrische grootheden in een statische AdS-ruimte te reconstrueren door het tellen van de doorsneden met een continu netwerk van PEE-draden, waarbij de dichtheid van deze draden exact de holografische entanglement-entropie volgens de Ryu-Takayanagi-formule oplevert.
Deze studie analyseert Planck- en SPT-3G-gegevens uit 2018 om supergeïmposeerde oscillaties in het primordiale vermogensspectrum te zoeken, waarbij de gecombineerde datasets strakkere beperkingen opleveren dan individuele datasets en een betere aanpassing vertonen dan het standaard machtswet-model.
Dit artikel toont aan dat zwarte gaten omgeven door dunne accretieschijven aanzienlijke getijden-deformabiliteit vertonen, wat de detectie van getijden Love-nummers met toekomstige gravitatiegolfobservatoria mogelijk maakt en tegelijkertijd een uitdaging vormt voor tests van gemodificeerde zwaartekracht.
Dit artikel presenteert een systematische benadering van relationele dynamiek met periodieke klokken in zowel klassieke als kwantumtheorieën, waarbij het de equivalentie tussen verschillende kwantumformuleringen aantoont, de beperkingen van de oorspronkelijke Page-Wootters-definitie voor systemen met een continu energiespectrum oplost, en uitlegt hoe periodieke evolutie ten opzichte van een periodieke klok consistent kan corresponderen met monotoon gedrag ten opzichte van een niet-periodieke klok.
Dit artikel vertaalt de huidige grenzen voor de koppelingssterkte van axion-achtige deeltjes aan fotonen naar het Randall-Sundrum-model, waarbij wordt aangetoond dat deze beperkingen het hiërarchieprobleem niet oplossen tenzij het deeltje zwaar is (mₐ ≳ 0,1 GeV) en het gauge-veld zich in de bulk bevindt.
Dit onderzoek toont aan dat de toevoeging van een negatieve kosmologische constante (AdS-vacuüm) aan het donkere-energiemodel, gebaseerd op recente waarnemingen van DESI, DESY5 en CMB, een theoretisch onderbouwd mechanisme biedt dat een eindige levensduur van het heelal impliceert en de parameter ruimte voor donkere energie verrijkt.
In dit werk construeren de auteurs een nieuwe foliatie-kwantumveldentheorie die equivalent is aan de exotische -theorie, en vestigen zij hiermee voor het eerst de foliatie-exotische dualiteit in gaploze theorieën door gebruik te maken van 't Hooft-anomalieën en SSPT-fasen.
Dit artikel onderzoekt de holografische dualiteit tussen een netwerk en een ruimtetijd met "Net-branen", waarbij het aantoont dat de koppelingsvoorwaarden op deze branen leiden tot energiebehoud, een uniek gravitatiekaleidoscoop-spectrum en een niet-negatieve netwerk-entropie die de complexiteit van het netwerk weergeeft.
Dit artikel onderzoekt in het kader van het SM-model (een -uitbreiding van het Standaardmodel) hoe een singlet-fermion als donkere materie via freeze-in kan worden geproduceerd en tegelijkertijd een baryogenese via leptogenese kan verklaren.
Dit artikel toont aan dat multipartiete verstrengeling, met name via specifieke composities die voldoen aan sterke subadditiviteit en zwakke monotonie, een doeltreffende methode biedt om kritieke punten in 1+1D-systemen zoals het kwantum-Ising-model en Rydberg-atoomarrays nauwkeuriger te lokaliseren dan individuele entanglement-maatstallen, waarbij een gefilterde benadering via wederzijdse informatie als ondergrens dient.
Dit artikel toont aan dat lokale spinpolarisatie van quarks, veroorzaakt door correlaties in kleurvelden en momentumanisotropie in zware-ionenbotsingen, kan leiden tot een longitudinale polarisatie van Λ-hyperonen met een sinusvormig patroon dat overeenkomt met experimentele waarnemingen.
Dit artikel onderzoekt hoe toekomstige ruimtemissies voor zwaartekrachtsgolven het thermische Dirac-leptogenese-scenario binnen een B-L-gauge-uitbreiding van het Standaardmodel kunnen testen via kosmische snaren, waarbij de detectiebereiken voor Dirac- ($10^910^{12}$ GeV) worden vergeleken.
Dit artikel onderzoekt universele eigenschappen van correlatiefuncties in supersymmetrische defect-CFT's, waarbij het via sterke koppelingsperturbaties universele patronen voor het superverplaatsingsmultiplet afleidt en bevestigt in modellen zoals SYM, gauge-theorieën en ABJM.