562 papers
Dit artikel stelt voor dat een baby-universum in AdS/CFT fungeert als logische qubits die door pseudorandom codering ontoegankelijk blijven voor individuele waarnemers, waardoor paradoxen zoals kloning worden opgelost en waarnemers afhankelijk van de zware operator die de geometrie voorbereidt.
Deze studie leidt in de kleine kosmologische constante limiet van de Sitter-ruimte perturbatieve correcties af voor de Weinberg-zachte gravitonthoorem en de bijbehorende supertranslatie-Ward-identiteit, en toont aan dat deze identiteit terugleidt tot het zachte gravitonthoorem bij dezelfde keuze van de supertranslatieparameter als in de vlakke ruimte.
Dit paper lost de ambiguïteit van veldruimtemetrieken in verschillende conformale kaders op door een frame-covariante raamwerk te ontwikkelen dat deze kaders als bladeringen van een hogere-dimensionale geometrie interpreteert, en toont aan dat de Swampland-afstandsvermoedens universele gevolgen zijn van deze frame-covariantie in plaats van specifieke kwantumzwaartekrachtsbeperkingen.
Dit artikel onderzoekt de gecombineerde invloed van ruimtelijke kromming en topologie op de vacuümtoestand van een geladen scalair veld op een (2+1)-dimensionale Beltrami-pseudosfeer, waarbij de vacuümverwachtingswaarden van het veldkwadraat en de energie-impulstensor worden geanalyseerd om te laten zien dat topologische bijdragen voor kleine compacte stralen onafhankelijk zijn van massa en koppelingsparameters, terwijl de spanningen in het geval van een conformaal gekoppeld massaloos veld juist toenemen bij kleine radiale coördinaten.
Dit artikel onderzoekt de gevolgen van een variërende Newton-constante voor de verdamping van zwarte gaten, waarbij de relatie tussen de massa en de constante wordt bepaald door de entropiedefinitie, wat leidt tot verschillende verdampingswetten afhankelijk van of de Bekenstein-Hawking-entropie wordt aangenomen of een alternatief model.
De auteurs ontwikkelen een coördinaat-invariante formalisme dat de interactie tussen gravitatiegolven en resonante detectoren beschrijft via een eigenmode-expansie, waarbij demping en elektromagnetische terugkoppeling in aanmerking worden genomen om koppelingscoëfficiënten te verkrijgen die nuttig zijn voor experimenten met microgolfresonatoren.
Deze paper presenteert een nieuwe familie van meercentraal roterende zwarte gaten in vijf dimensies, waarbij extremale Myers-Perry-oplossingen worden geconstrueerd met behulp van harmonische functies die leiden tot gladde horizons zonder gesloten tijdachtige krommen, ondersteund door een bubbelgebied dat conische singulariteiten tussen de centra voorkomt.
Dit artikel toont aan dat de gebroken en symmetrische fasen van de scalair -theorie met elkaar verbonden zijn door een tekenomkering van de quartische koppelingsconstante, wat nieuwe inzichten biedt voor de fase-diagrammen in dimensie .
Dit artikel toont aan dat het behandelen van metadeeltjes als één verstrengeld kwantumobject binnen metastringtheorie leidt tot een consistente thermodynamische beschrijving van zwarte gaten die een eindige maximale temperatuur bereikt en eindigt in een koude, stabiele overblijfsel dat wordt gedefinieerd door een minimale modulaire ruimte-tijdkern in plaats van een materiële structuur.
Dit artikel toont aan dat krachtvrije elektrodynamica in Minkowski-ruimtetijd conform symmetrie bezit, waarbij de stroomvergelijking invariant is onder Möbius-transformaties die een structurele link leggen tussen bekende oplossingen en het gebied binnen een magnetosferische horizon omwisselt met het exterior van hun duale tegenhanger.
In dit artikel worden evaluaties van verstrengelingsentropie met de replica-truc geïntegreerd in Monte Carlo-simulaties van -modellen bij eindige dichtheid, waarbij eerste resultaten voor het niet-lineaire -model in drie dimensies worden gepresenteerd.
Dit artikel identificeert wiskundige paradoxen in de Foldy-Wouthuysen- en Feynman-Gell-Mann-voorstellingen van de Dirac-vergelijking voor elektronen en positronen in elektromagnetische velden, en stelt dat deze paradoxen worden opgelost door uitsluitend amplitude-toestanden met positieve energieën toe te passen.
De studie toont aan dat het Blandford-Znajek-mechanisme voor langzaam roterende zwarte gaten een universeel vermogen oplevert, terwijl snel roterende zwarte gaten via hun jetvermogen inzicht kunnen geven in de specifieke eigenschappen van de ruimtetijd.
Dit artikel onderzoekt het Fradkin-Shenker-model in 2+1 dimensies door een gestaggerde generalisatie te introduceren die leidt tot een continuümveldtheorie van QED met , waarbij een zelf-dualiteitssymmetrie een multicritisch CFT onthult dat via een dualiteit een eerste-orde overgang tussen Néel- en VBS-fasen in antiferromagneten beschrijft.
Dit artikel introduceert een Koopman-Krylov-raamwerk, gebaseerd op de Koopman-von Neumann-beschrijving en gerealiseerd via gEDMD, om de breuk van integrabiliteit in semiklassieke snaren te analyseren door middel van karakteristieke herschikkingen van spectrale intensiteit en delokalisatie in Krylov-ruimte.
De auteurs introduceren een lichtkegel-bootstrapanalyse voor meerpuntscorrelatoren in een defecte conforme veldtheorie, waarbij ze door consistentie van de kruisingsevergelijking twee nieuwe twist-accumulerende families van defectoperatoren bij grote transversale spin afleiden om de uitwisseling van de leidende-twist-operator in het bulkkanaal te reproduceren.
Dit artikel toont aan dat voor uitgebreide objecten in de ruimte-tijd alle niet-triviale, zelfconsistente acties die voldoen aan volumebehoudende diffeomorfismen klassiek equivalent zijn aan de bekende Schild-, Nambu-Goto- en Polyakov-acties, en dat deze symmetrie even krachtig is als volledige diffeomorfisme-invariantie.
In dit werk worden de behoudswetten voor energie en impuls afgeleid voor Maxwell-elektrodynamica met een CPT-even Lorentz-schendingsterm, waarna de correcties op het Compton-effect worden geanalyseerd aan de hand van de gewijzigde dispersierelaties.
Dit artikel introduceert Lovelock-type brane-graviteit als een uitbreiding van geodetische brane-graviteit die, gebaseerd op elasticiteitstheorie, een mimetische gravitatieformulering mogelijk maakt waarbij een fictieve energiemomentumtensor met eigenschappen van een perfect vloeistof wordt gegenereerd.
Dit artikel presenteert een op kwantumactie gebaseerde kwantisatie die een ruimtetijdversie van de kwantummechanica mogelijk maakt, waardoor Lorentz-covariantie op het Hilbertruimteniveau manifest wordt en de inconsistenties van standaard kanonieke formuleringen en naieve veel-deeltjessystemen worden opgelost.