530 papers
Dit paper toont aan dat de schemavrije vrije energie op de driedimensionale sfeer, hoewel deze lokaal afneemt onder relevante verstoringen, geen monotoon dalende F-functie is langs de volledige renormalisatiegroepstroom omdat deze onder de infraroodwaarde kan zakken en daar weer naar terugkeert.
Dit artikel onderzoekt quasinormale modi van een geladen zwart gat met quintessence en een wolk van snaren, waarbij de geldigheid van Hod's conjectuur wordt getoetst en een gemodificeerde Hod-grens wordt afgeleid die verenigbaar is met de Swampland-afstandsveronderstelling en waarneembare kenmerken zoals de zwart-gat-schaduw.
Dit artikel levert numeriek bewijs dat de consistentie van het vierdimensionale effectieve theorie van Kaluza-Klein-gravitonen vereist dat er een lichte scalair deeltje bestaat met een massa die niet meer dan keer de massa van de eerste KK-graviton bedraagt, wat een fundamentele limiet stelt aan de stabiliteit van de compacte ruimte.
Dit artikel presenteert een covariante afleiding van de klassieke logaritmische zachte gravitonthoedstelling binnen het asymptotische raamwerk van Compère, Gralla en Wei, waarbij de asymmetrie tussen toekomstige en verleden harde componenten wordt toegeschreven aan een discontinuïteit in het zwaartekrachtsveld bij ruimtelijke oneindigheid.
Dit artikel onderzoekt de evenwichtspartitiefunctie van niet-relativistische CFT's in een harmonische val, waarbij het een universele structuur van polen in de logaritme van de partitiefunctie onthult die wordt bepaald door de toestandsvergelijking, en dit toepast op superfluïda systemen zoals fermionen bij unitariteit.
Deze proefschrift analyseert de dynamiek en interactie van solitonen in het BPS-limiet, met name kinks, oscillons, vortices en sphalerons, door effectieve modellen te ontwikkelen die interne modi en stralingsmodi integreren via de collectieve coördinatenmethode, wat leidt tot de identificatie van semi-BPS sphalerons en een nieuw dynamisch stabilisatiemechanisme.
Dit artikel berekent de één-lus massacorrecties voor interactieve stringtoestanden in het eerste Regge-traject van Type-II-theorieën door de bijbehorende vertexoperatoren te construeren en divergenties te regulariseren, wat leidt tot numerieke resultaten tot niveau .
Deze paper ontwikkelt een covariante formulering van de sterke afbuigingslimiet voor massieve deeltjes in statische, sferisch symmetrische ruimtetijden, waarbij wordt aangetoond dat de logaritmische divergentie van het afbuigingshoek wordt bepaald door een instabiliteitsexponent die lokaal kan worden uitgedrukt in krommingsdata en de materie-eigenschappen van het ruimtetijd.
Dit artikel onderzoekt systematisch de structuur van categorische dualiteitsoperatoren op spin- en anyonketens met interne fusiecategorische symmetrieën, waarbij het aantoont dat deze operatoren worden geparametriseerd door kwantumcellulaire automaten en dat externe symmetrieën in de infraroodlimiet noodzakelijkerwijs leiden tot zwak-integrale fusiecategorieën.
Dit artikel toont aan dat golfvcoëfficiënten voor massaloze scalaire theorieën in de Sitter-cosmologie voldoen aan een veralgemeende cluster-adjacentie, genaamd de 'ordered single cluster condition', die sterkere beperkingen oplegt voor het symbolenbootstrap-proces en een cluster-achtige structuur voor elke boomgrafiek beschrijft.
Dit artikel stelt dat recente roosterbewijzen suggereren dat de kritieke lijn van de chiraal faseovergang in QCD een conformal manifold vormt die wordt gekenmerkt door een exact marginaal operator gerelateerd aan baryondichtheid, wat leidt tot een -afhankelijke reeks universaliteitsklassen die buiten het Ginzburg-Landau-paradigma vallen.
Dit artikel presenteert een generalisatie van collinaire factorisatie voor harde verstrooiingsamplitudes in QCD, waarbij expliciet wordt beschreven hoe strikte factorisatie wordt verbroken in configuraties met meerdere collinaire richtingen en gelijktijdige soft-collinaire interacties.
Dit artikel introduceert een hybride quantum-klasical algoritme dat gebruikmaakt van een universele geparametriseerde quantumcircuit-ansatz gebaseerd op Euler- en Cartan-decomposities om niet-perturbatieve eigenschappen van kwantumveldentheorieën, zoals energiespectra en valse vacuümverval, efficiënt te berekenen.
Dit artikel onderzoekt de propagatiemodi in Nieuwe Algemene Relativiteit door middel van lineaire perturbaties, waarbij wordt vastgesteld dat Type 3 vijf stabiele modi bezit en bijgevolg de voorkeur verdient voor kosmologische toepassingen ondanks de schending van lokale Lorentz-invariantie.
Dit artikel stelt een voorspellend SO(10)-GUT-model voor in de Palatini-formulering van zwaartekracht, waarin een GUT-Higgs-veld zowel inflatie aandrijft als de symmetriebreking bewerkstelligt, waardoor er een complementair verband ontstaat tussen CMB-observaties en protonverval-experimenten die toetsbaar zijn met toekomstige detectoren.
Dit artikel presenteert een string-gebaseerd superzwaartekrachtmodel dat de standaardmodelfysica, modulaire invariantie en een gekleurde QCD-axion combineert, waarbij de vereiste van anomalievrijheid de fermionflavorstructuren bepaalt, de sterke CP-fase beschermt en voorspellingen doet voor neutrino-massa's en axion-eigenschappen die consistent zijn met huidige experimentele data.
Deze paper bewijst dat Riemannse variëteiten met een gesloten en covariante constante torsie-3-vorm lokaal een product zijn van een Riemannse variëteit en een semisimple groep, wat leidt tot een vereenvoudigde classificatie van sterke KT-, CYT-, HKT-, - en -variëteiten met torsie.
Dit artikel onderzoekt hoe waarnemingen van DESI, die een schijnbare doorgang van de donkere energie naar een 'phantom'-toestand suggereren, kunnen worden verklaard binnen Gauss-Bonnet-graviteit door modellen te ontwikkelen waarbij de energievoorwaarden niet worden geschonden en donkere materie mogelijk wordt beschreven als een scalaire deeltje met een door Gauss-Bonnet-koppeling toegenomen massa.
Dit artikel toont aan dat in relativistische vloeistoffen het negeren van warmtestroming leidt tot kwalitatief onjuiste stroomprofielen vanwege de traagheid van warmte, wat vooral merkbaar is in het Landau-frame waar de vloeistof overtollige energie via de grensvlakken afvoert.
Dit artikel onderzoekt de gravitationele Noether-Ward-identiteiten voor metriekperturbaties gekoppeld aan een kwantumscalaire veld, waarbij wordt aangetoond dat elke term in de bewegingsvergelijking en elke renormalisatiecounterterm aan zijn eigen identiteit voldoet, ongeacht de specifieke definitie van de perturbatie.