392 papers
Dit onderzoek toont aan dat de APA-regulator CFIm25 de antibacteriële afweer van macrofagen tegen Salmonella versterkt door de 3'-UTR-verlenging van TAB2 te voorkomen, wat leidt tot verhoogde MAPK- en NF-κB-signaleringsactiviteit en een meer effectieve immuunrespons.
Dit onderzoek toont aan dat de transcriptiefactor GFI1 een cruciale, cell-intrinsieke regulator is van de γδ T-celontwikkeling die de uitbreiding van IL-17 producerende γδT17-cellen beperkt door het gen *Maf* direct te onderdrukken, waardoor de balans tussen IL-17 en IFNγ-lijnages wordt bepaald.
Deze studie beschrijft de longitudinale dynamiek van CD4+ T-cel- en IgG-responsen na een eerste gelekoortsvaccinatie, waarbij een sterke, specifieke immuunreactie wordt waargenomen die na een piek rond dag 22 overgaat in een gecontracteerd TCR-repertoire en aanhoudende antilichamen, wat inzicht biedt in de mechanismen van duurzame bescherming.
Dit onderzoek gebruikt cryo-elektronentomografie om de structurele veranderingen in de glomerulaire filtratiebarrière te visualiseren tijdens anti-nephrin-gemedieerde podocytopathie, waarbij wordt aangetoond hoe antilichaambinding leidt tot een vervorming en uiteenvallen van het spleetdiafragma en daaropvolgende herschikking van het cytoskelet.
Deze studie toont aan dat bij vroeg opkomende preëclampsie de efferocytose van apoptotische trofoblasten door deciduale macrofagen is aangetast, wat leidt tot een ophoping van dode cellen en een verhoogde ontstekingsreactie.
Dit artikel introduceert een multi-schaal wiskundig model dat B- en T-celreceptordiversiteit integreert om de mechanismen van immuunimprinting, chronische infecties en kanker-immuuninteracties te verklaren, waarmee een kwantitatief platform wordt geboden voor het optimaliseren van vaccins en immunotherapieën.
Dit onderzoek onthult dat circadiane CRY-eiwitten een tijdsafhankelijk remmend checkpoint vormen voor de NLRP3-inflammasoom-activatie, waarbij de binding tussen deze eiwitten de inflammatie en de respons op medicatie beïnvloedt.
Deze studie toont aan dat de nieuwe PDE10A-remmer ADT-030 tumorgroei remt en antitumorimmuniteit activeert door de MAPK-signalering in tumorcellen en myeloïde suppressorcellen te verstoren, wat leidt tot een gunstige herstructurering van het tumorimmuunmicro-omgeving.
Dit onderzoek toont aan dat larven van *Drosophila melanogaster* bacteriën via hun smaakzintuigen detecteren, wat via een niet-klassiek Imd-signaalpad de aanmaak van immuuncellen in de lymfeklier stimuleert en zo de overlevingskansen van volwassen vliegen na infectie verbetert.
Dit onderzoek identificeert de kenmerken van kruisgepresenteerde glioblastoom-antigenen en toont aan dat mRNA-vaccins die specifiek gericht zijn op deze antigenen effectiever zijn in het opwekken van antitumorale T-celresponsen dan vaccins op basis van endogene tumorantigenen.
Regulatorische T-cels beperken in slijmvliesweefsel de door IL-15 gemedieerde cytotoxiciteit en bystander-activiteit van geheugen CD8 T-cels zonder de antigeen-gedreven beschermende immuniteit te verstoren, door de beschikbaarheid van IL-2 en IL-15 te beperken.
De totale expressie van de Lyn-isoformen LynA en LynB bepaalt de evenwichtige fosforylering van de activerende kinase Syk en de remmende fosfatase SHIP1, waardoor een signaal-drempel wordt ingesteld die macrofaagreacties in rust toestand beperkt zonder microbiële prikkeling.
Dit onderzoek toont aan dat epigenetische veranderingen in cerebrospinale vloeistofcellen van multiple sclerosis-patiënten wijzen op een verstoorde T-celactivatie en een nieuwe rol voor protocadherines in de ziektepathogenese.
Dit onderzoek onthult dat IKK-gereguleerde ontstekingsroutes essentiële maar subspecifiek verschillende rollen spelen in de ontwikkeling en het onderhoud van type 1 en adaptieve γδ T-cellen, waarbij NF-κB-activatie cruciaal is voor de generatie van type 1-cellen en het langdurige overleven van adaptieve cellen, terwijl IKK-gemedieerde remming van RIPK1 noodzakelijk is voor het overleven van perifere γδ T-cellen via necroptose, wat een complexer en subspecifiek anders mechanisme aantoont dan bij β T-cellen.
Hoewel een COVID-19-infectie bij Azerbeidzjaanse kinderen significant verhoogde IL-6- en IL-18-niveaus veroorzaakte, vertoonden kinderen met een vitamine D-tekort slechts een niet-significant stijgende trend, wat wijst op een mogelijk modulerende rol van vitamine D die verder onderzoek vereist.
Deze studie toont aan dat het spectrum van auto-antilichamen bij gezonde individuen sterk varieert afhankelijk van hun HLA-DRB1-genotype, wat suggereert dat specifieke HLA-risico-allelen al vóór het ontstaan van een auto-immuunziekte de aanwezigheid van potentieel pathogene auto-antilichamen bepalen.
Deze studie toont aan dat AI-genererde structuren van TCR-pMHC-complexen, in plaats van sequentie-gegevens, betere voorspellingen mogelijk maken voor immuuninteracties doordat niet-interagerende complexen minder stabiele structuren vertonen, en biedt hiervoor een toegankelijke webserver.
Dit voorlopig onderzoek toont aan dat de ijzertporter SLC11A1 in macrofagen de ontstekingsreactie en afstoting van harttransplantaten beïnvloedt, wat deze eiwit als een potentiële therapeutische doelwit voor zowel afstoting als tumoren identificeert.
CARTiBASE is een interactief, webgebaseerd kennisplatform dat meer dan 10.000 gestandaardiseerde CAR-sequenties centraliseert om zoekopdrachten, vergelijkende analyse en hergebruik van deze constructen voor celimmunotherapie te faciliteren.
In dit artikel wordt CALM voorgesteld, een taalmodel dat via contrastief leren een gedeelde inbeddingsruimte creëert om de specifieke binding tussen antilichamen en antigenen direct te voorspellen op basis van hun aminozuurvolgorde.