221 papers
Immunologie onderzoekt hoe ons lichaam zich verdedigt tegen ziekteverwekkers, van kleine virussen tot ingewikkelde parasieten. Het is een dynamisch veld dat niet alleen kijkt naar infecties, maar ook naar auto-immuunziektes en de ontwikkeling van vaccins. Omdat dit onderzoek zich razendsnel ontwikkelt, is het voor buitenstaanders vaak lastig om de meest recente doorbraken te volgen.
Op Gist.Science zorgen wij ervoor dat de nieuwste inzichten uit bioRxiv direct toegankelijk zijn. Wij verwerken elke nieuwe preprint binnen dit domein om zowel heldere, algemene uitleg als diepgaande technische samenvattingen te bieden. Zo blijft u op de hoogte van de voortgang zonder vast te lopen in complexe vakterminologie. Hieronder vindt u de meest recente publicaties in immunologie.
Dit artikel betoogt dat huidige machine learning-modellen voor het voorspellen van TCR-specificiteit tekortschieten door het gebruik van onnauwkeurige bindingsdata, en stelt een nieuw kader voor dat mechanistische kinetische metingen combineert met machine learning voor nauwkeurigere voorspellingen.
Deze studie identificeert "immunologische sleutelorganismen" (zoals herpesvirussen en *Mycobacterium tuberculosis*) door hun evolutionaire en immunologische eigenschappen te koppelen aan klinische patronen van reactivatie in verschillende weefsels, wat leidt tot een voorspellend model voor ziekte-opkomst bij immuunstoornissen.
Dit onderzoek presenteert een nieuw kader voor het ontwerpen van reparatieve CAR T-celtherapieën voor neurologische aandoeningen, waarbij aangetoond wordt dat specifiek ontworpen CD4-cellen die BDNF uitscheiden, neuro-inflammatie verminderen en het functioneel herstel na een beroerte verbeteren.
Bij kwetsbare ouderen is de opnamecapaciteit van macrofagen in de longen verminderd en is er sprake van een verstoorde microbiële balans, wat mogelijk kan worden verbeterd door de PPAR-route te stimuleren.
Dit onderzoek toont aan dat de drempelwaarde voor een effectieve immuunrespons tegen pneumokokken per serotype verschilt, wat pleit voor serotype-specifieke maatstaven in plaats van één universele waarde voor de beoordeling van vaccinatiebescherming.
Langdurige laaggedoseerde rapamycinebehandeling onderdrukt selectief de leeftijdsgebonden expansie van IL-17-producerende gamma-delta T-cellen en verzacht gerelateerde neuroinflammatie zonder de algehele populaties van aangeboren of adaptieve immuuncellen significant te veranderen.
Hoewel T-folliculaire helpercellen (Tfh-cellen) het RNA-bindende eiwit ZFP36L1 tot expressie brengen, belemmert de selectieve deletie ervan uit deze cellen verrassend genoeg de kiemcentrumrespons of affiniteitsrijping niet, wat aangeeft dat ZFP36L1 in deze context niet essentieel is voor de door Tfh-cellen gemedieerde humorale immuniteit.
Deze studie onthult dat AIRE het chromatine in medullaire thymische epitheelcellen primeert om ETS-transcriptiefactoren (EHF en ELF3) in staat te stellen de expressie van perifere weefselspecifieke antigenen in post-AIRE nakomelingen in stand te houden, waardoor een cruciaal chromatine-relaymechanisme wordt gevestigd dat essentieel is voor centrale tolerantie.
Deze studie onthult dat door helminthaantigenen geconditioneerde dendritische cellen Th2-polarisatie aansturen door glycolyse te onderdrukken om O-GlcNAcylering te voeden, wat de vorming van de immuunsynaps negatief reguleert via cytoskeletcontrole om TCR-signalering te dempen.
Deze studie onthult dat transiënte inhibitie van mTOR tijdens de eerste 16 uur van menselijke T-celactivatie de proteomische herprogrammering herprogrammeert om een stabiele geheugenachtige staat te imprimeren terwijl cytotoxische en inflammatoire functies behouden blijven, waarmee een kritisch vroeg therapeutisch venster wordt geïdentificeerd voor het verbeteren van de effectiviteit van vaccins.