323 papers
Dit artikel introduceert het dib-chromatische getal als een uitbreiding van het -chromatische getal naar gerichte grafen, waarbij algemene grenzen worden afgeleid en specifieke resultaten worden gepresenteerd voor toernooien en reguliere digrafen.
In dit artikel wordt een expliciete formule voor de rang van de Q-walk-matrix van de Dynkin-graf gegeven en wordt aangetoond dat de Smith-normaalvorm van deze matrix bestaat uit een diagonaalmatrix met elementen (waarbij de rang is) die beginnen met 1 en gevolgd worden door 2-en, gevolgd door nullen.
Dit artikel onderzoekt permutatieklassen die bestaan uit alle eindige subpermutaties van een oneindige pin-sequentie, bewijst dat deze klassen een eigenlijke groeifactor hebben, en presenteert een procedure voor het berekenen van deze factoren.
Dit artikel introduceert het concept van Lorentziaanse juiste positie om de incidentiegeometrie van tropische lineaire ruimtes te bestuderen, wat leidt tot nieuwe structurele inzichten in moduli-ruimtes en de ontdekking dat bepaalde klassieke meetkundige eigenschappen, zoals submodulariteit, niet altijd opgaan voor tropische lineaire ruimtes, tenzij deze adjointen bezitten.
Dit artikel introduceert een nieuwe variant van het spel Nim met scoren die zowel de normale als de misère spelregels generaliseert en de theoretische aspecten, zoals optimale strategieën en uitbetalingsfuncties, analyseert.
Dit artikel bewijst dat voor hypergrafen gedefinieerd door kruisvrije deelgrafieken van een gastheergraf met begrensd genus, er een ondersteunende graf met eveneens begrensd genus bestaat, wat leidt tot een verenigde analyse voor verpakkings- en dekkingproblemen en toepassingen in hypergraafkleuring.
Dit artikel bewijst dat eindige ketens in de tweewegende tellbare ultrahomogene pseudoboom eindige grote Ramsey-graden hebben, wat in contrast staat met de oneindige graden van antiketens en de pseudoboom het eerste voorbeeld maakt van een dergelijke structuur met een gemengd gedrag van Ramsey-graden.
Deze paper presenteert een correspondentie tussen multipliciteitsvrije, zelf-duale fusieringen en paren van een digraf en hypergraf, waarmee alle dergelijke ringen tot rang 8 volledig worden gekarakteriseerd en opgesomd.
Dit artikel bewijst dat voor elke hereditaire klasse van theta-vrije bomen die een specifieke muur-subdivisielijngraaf uitsluit, de boomwijdte van de grafen in polynomiaal begrensd is door hun cliquegetal, en dat beide voorwaarden noodzakelijk zijn voor deze eigenschap.
Dit artikel bewijst dat elke driehoekvrije graaf met een voldoende grote chromatische getal een geïnduceerde subgraaf bevat die óf een -zon is voor , óf een $4$-zon met één graad-een-vertex verwijderd, waarmee een vraag van Trotignon over de aanwezigheid van zulke structuren in grote driehoekvrije grafen wordt beantwoord.
In dit artikel worden exacte formules afgeleid voor het aandeel van derangementen en derangementen met orde een macht van in de affiene klassieke groepen, waarbij het bewijs in het unitaire geval steunt op een nieuwe genererende functie voor geheeltallige partities en in de symplectische en orthogonale gevallen voortbouwt op eerder bewezen -polynoomidentiteiten.
Dit artikel generaliseert het Atiyah-probleem over configuraties en de bijbehorende Atiyah-Sutcliffe-vermoedens door deze te herformuleren met behulp van eindige grafen, puntconfiguraties en een nieuwe -amplitudefunctie die de oorspronkelijke determinanten vervangt.
Dit artikel onderzoekt de maximale dichtheid van kanten in grafen die een tekening toelaten zonder een specifieke celtype, waarbij voor bijna alle combinaties van tekenstijl, graftype en celtype wordt aangetoond dat de dichtheid lineair of superlineair is in het aantal hoekpunten, en bovendien een volledige karakterisering wordt gegeven van de eenvoudige grafen die een tekening zonder celincidenties met kruisingen toelaten.
Dit artikel introduceert het localisatiekader om bestaande bovengrenzen voor extremale grafproblemen te verbeteren en structurele karakteriseringen te geven van de extremale grafen die deze grenzen bereiken.
Dit artikel toont aan dat voor een verzameling van fylogenetische bomen met weinig gemeenschappelijke structuur, het benodigde aantal reticulaties in een netwerk dat deze bomen weergeeft, vrijwel maximaal is en slechts marginaal lager ligt dan de triviale bovengrens, zelfs wanneer groeit tot een orde van .
Dit artikel beschrijft de canonieke convergentiestructuur op de vertices van een graaf, die wordt gegenereerd door de afsluitingsoperator , en relateert combinatorische eigenschappen van de graaf aan convergentietheoretische concepten zoals netten.
Dit artikel breidt de \textbf{F}-matrix-bijectie uit naar volledig heterochrone gerangschikte boomvormen, waardoor een expliciete relatie wordt gelegd tussen een klasse van matrices en deze bomen, wat efficiënte enumeratie en probabilistische modellering mogelijk maakt.
Dit artikel onderzoekt het concept van de 2-switch-graad van een graaf, gedefinieerd als de graad van de graaf als knoop in de realisatiegraaf van een graafsequentie, en analyseert de eigenschappen, berekeningsformules en het gedrag van deze maatstaf voor specifieke grafenfamilies zoals bomen en unicyclische grafen.
Dit artikel introduceert een conductantie-gewogen arboriciteit voor grafen, bewijst scherpe globale en lokale bovengrenzen die verband houden met effectieve weerstanden, en beschrijft de algebraïsche monoidstructuur van deze maatstaf onder disjuncte vereniging.
Dit artikel onderzoekt de toestandcomplexiteit van lineaire deelrijen en basisoperaties op -automatische rijen, legt een verband met de subwoordcomplexiteit en beantwoordt een recente vraag van Zantema en Bosma over het meest-significant-digit-first-formaat.