2372 papers
De hersenen zijn misschien wel het meest complexe orgaan in het menselijk lichaam en het begrijpen van hun werking blijft een eindeloos avontuur. In deze categorie duiken we in de neurowetenschappen, waar onderzoekers zich richten op hoe neuronen communiceren, hoe onze gedachten en herinneringen ontstaan, en wat er gebeurt bij neurologische aandoeningen. Het is een dynamisch veld dat elke dag nieuwe inzichten biedt over wat ons menselijk maakt.
Op Gist.Science halen we de nieuwste inzichten direct van bioRxiv, de openbare preprintserver waar wetenschappers hun onbeoordeelde studies eerst publiceren. Wij verwerken elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u direct toegang heeft tot zowel een heldere, begrijpelijke samenvatting als een gedetailleerde technische analyse. Zo blijft u op de hoogte van de laatste doorbraken zonder de complexiteit van de originele teksten te hoeven doorworstelen.
Hieronder vindt u de meest recente papers binnen het veld van de neurowetenschap, direct samengevat voor u.
Dit onderzoek toont aan dat het combineren van fNIRS-metingen van de hersenen met perifere fysiologische signalen, zoals elektrodermale activiteit, de subjectonafhankelijke classificatie van emoties (opwinding en waardering) significant verbetert.
Door middel van een multimodale beeldvormingsstudie vonden onderzoekers geen bewijs voor magnetietgebaseerde magnetoreceptoren in het oog van de molrat, wat suggereert dat deze zintuigen ofwel elders in het lichaam zitten of op andere principes berusten.
Dit onderzoek toont aan dat HiP-CT een niet-invasieve, label-vrije referentiemethode biedt voor het in kaart brengen van microscopische witte-vezelstructuren in het menselijk brein, waarmee de beperkingen van diffusie-MRI op microscopisch niveau kunnen worden overbrugd.
Dit onderzoek toont aan dat oestrogeen bij vrouwelijke ratten een cruciale rol speelt in het behoud van cognitieve functies op latere leeftijd door middel van hormoonafhankelijke hersenremodellering en een geslachts-specifieke herorganisatie van functionele connectiviteit in de voorste hersengebieden.
Dit onderzoek identificeert de conserved residuen W330, R332 en L336 in het L1-MX-segment van de α7 nAChR als cruciale regulatorische elementen die de assemblage en stabiliteit van het receptorcomplex door chaperonnes zoals NACHO en RIC-3 bevorderen, wat het MX-domein tot een veelbelovend doelwit voor toekomstige geneesmiddelenontwikkeling maakt.
Deze studie identificeert een robuust, transdiagnostisch hersenconnectiviteitspatroon dat zelfgerapporteerde craving bij verschillende verslavingen betrouwbaar voorspelt en zich generaliseert over onafhankelijke datasets.
Deze studie toont aan dat een nieuwe polymeercoating op cochleaire implantaten die selonsertib afgeeft, effectief is in het verminderen van ontstekingen, fibrose en celdood in het gehoororgaan na chirurgische trauma.
Onderzoek met intracraniële dopamine-opnames in de menselijke anterior cingulate cortex (ACC) toont aan dat dopamine niet alleen instrumenteel leren beïnvloedt, maar ook fungeert als een abstracte regelaar die bepaalt of Pavloviaanse reflexen het gedrag moeten sturen tijdens conflicten tussen reflexieve en doelgerichte acties.
Dit artikel introduceert bi-cross-validatie als een data-gedreven raamwerk voor het objectief evalueren, selecteren en vergelijken van dynamische functionele connectiviteitsmodellen in fMRI, waarbij wordt aangetoond dat deze methode circulariteit voorkomt en de optimale modelcomplexiteit bepaalt.
Dit onderzoek toont aan dat bij amfibische duizendpoten het brein en het subesofageale ganglion, via descendente remming en vrijgave van gedecentraliseerde circuits, de essentiële flexibiliteit bieden om over te schakelen tussen lopen en zwemmen.