528 papers
Deze collectie duikt in de fascinerende wereld van Nucl-Ex, waar natuurkundigen de bouwstenen van het universum bestuderen. Het gaat hier om experimenten die atoomkernen ontrafelen, hun binnenste krachten meten en kijken hoe materie zich gedraagt op het allerkleinste niveau. Wat vaak klinkt als abstracte theorie, wordt in dit veld tastbaar gemaakt door slimme metingen en innovatieve detectoren.
Elk nieuw voorlopig artikel in deze categorie komt direct van arXiv en wordt door Gist.Science zorgvuldig verwerkt. Wij bieden voor elke publicatie zowel een begrijpelijke samenvatting voor een breed publiek als een gedetailleerde technische analyse voor experts. Zo maken we de nieuwste inzichten in kernfysica toegankelijk voor iedereen, ongeacht hun achtergrond.
Hieronder vindt u de meest recente papers uit dit onderzoeksgebied, direct na verschijning opgesomd en direct toegankelijk gemaakt voor u.
Dit artikel presenteert de ontwikkeling van licht gedoteerde amorf-siliciumweerstanden met een extreem hoge radiopuriteit, die specifiek zijn ontworpen voor gebruik in de nEXO-neutrinoless double-beta decay experimenten.
Deze studie van het STAR-experiment aan de RHIC onderzoekt de effecten van koud nucleair materie op de productie van -deeltjes in -botsingen bij GeV en concludeert dat de nucleaire modificatiefactor () in het gemeten transversale momentumbereik (4–12 GeV/) nagenoeg gelijk is aan één, wat wijst op verwaarloosbare aanpassingen door koud nucleair materie in dit specifieke gebied.
Dit onderzoek toont aan dat de gecombineerde QED-correcties de pariteitsviolatie-asymmetrie in hoogenergetische elektron-kernbotsingen met minder dan één procent veranderen voor de onderzochte kernen en energieën.
Dit artikel introduceert een nieuwe thermodynamische toestandsfunctie om temperatuursfluctuaties te berekenen in heet QCD-materie, waarbij wordt vastgesteld dat deze fluctuaties bij de overgang van hadron-resonantie-gas naar quark-gluonplasma sterk worden onderdrukt door de toegenomen warmtecapaciteit, wat een unieke signatuur biedt voor toekomstige zware-ionenexperimenten.
De CMS-experimenten bij het CERN LHC hebben voor het eerst aangetoond dat er in ultrarelativistische zuurstof-zuurstofbotsingen sprake is van onderdrukking van geladen deeltjesproductie, wat wijst op energieverlies van partonen in een kwark-gluonplasma.
Dit onderzoek toont aan dat octupoolcorrelaties, geanalyseerd binnen het interactieve bosonmodel op basis van nucleaire functionaaldichtheidtheorie, een cruciale rol spelen bij het verklaren van de intensiteit van twee-neutronoverdrachten en de discontinuïteiten in zeldzame-aardekernen rond neutrongetallen N≈88 of 90 die wijzen op een vormfasovergang.
Deze studie voert *ab initio* Glauber-theorieberekeningen uit voor de elastische en totale reactie doorsneden van p+12C, 12C+12C en 6He+12C systemen, waarbij variatie-Monte Carlo-golf functies worden gebruikt om aan te tonen dat de theorie uitstekend presteert en dat de cumulant-ontwikkeling van de faseverschuivingsfunctie snel convergeert.
Dit artikel presenteert een Bayesiaanse inferentie van de toestandsvergelijking van neutronensterren binnen een geünificeerd raamwerk met een gladde overgang tussen hadronen en quarks, waarbij blijkt dat huidige waarnemingen de symmetrie-energie bij lage tot middelhoge dichtheden sterk beperken, terwijl eigenschappen van quarkmateriaal bij hoge dichtheden nog slechts zwak zijn ingesloten en toekomstige precisie-metingen vereisen.
Dit artikel toont aan dat het modelleren van hadronproductie bij elektromagnetische ion-dissociatie in ultraperifere LHC-botsingen de schending van exclusiviteitsvetos verklaart en zo langdurige discrepanties tussen theoretische voorspellingen en experimentele metingen van exclusieve muonparen en -productie oplost.
Dit onderzoek toont aan dat de verhouding van de niet-lineaire responscoëfficiënt tussen U+U en Au+Au-kolliësies op alle evolutiestadia stabiel blijft, waardoor complexe dynamische effecten worden geëlimineerd en intrinsieke geometrische correlaties van de initiële toestand, zoals hexadecapooldeformatie, kunnen worden geïsoleerd.