449 papers
Deze collectie duikt in de fascinerende wereld van Nucl-Ex, waar natuurkundigen de bouwstenen van het universum bestuderen. Het gaat hier om experimenten die atoomkernen ontrafelen, hun binnenste krachten meten en kijken hoe materie zich gedraagt op het allerkleinste niveau. Wat vaak klinkt als abstracte theorie, wordt in dit veld tastbaar gemaakt door slimme metingen en innovatieve detectoren.
Elk nieuw voorlopig artikel in deze categorie komt direct van arXiv en wordt door Gist.Science zorgvuldig verwerkt. Wij bieden voor elke publicatie zowel een begrijpelijke samenvatting voor een breed publiek als een gedetailleerde technische analyse voor experts. Zo maken we de nieuwste inzichten in kernfysica toegankelijk voor iedereen, ongeacht hun achtergrond.
Hieronder vindt u de meest recente papers uit dit onderzoeksgebied, direct na verschijning opgesomd en direct toegankelijk gemaakt voor u.
Dit artikel presenteert een generiek raamwerk voor het opsporen van zwak gekoppelde nieuwe deeltjes in sub-MeV-energiebereiken door middel van de analyse van gecorreleerde 'satellietlijn-combs' in neutronenvangst-γ-spectra, waarbij gebruik wordt gemaakt van hoge-resolutie HPGe-detectoren om nucleaire onzekerheden te onderdrukken.
Dit artikel presenteert een uitgebreide fenomenologische analyse van het calorimetrische elektronvangst-spectrum van Ho uit het HOLMES-experiment, waarbij een model op basis van Breit-Wigner-resonanties en shake-off-continuüm wordt ontwikkeld om de spectrale kenmerken nauwkeurig te beschrijven en de bepaling van de neutrino-massa te ondersteunen.
Het STAR-experiment heeft een complementair dual real-time framework ontwikkeld, bestaande uit een High Level Trigger en een Express Data Production-systeem, om de eisen van het BES-II-programma te voldoen door snelle online selectie en binnen enkele uren beschikbare, analyse-klare datasets te leveren.
Deze studie gebruikt effectieve veldentheorie voor zware kernen om voor het eerst een universele stralingscorrectiefactor voor dubbelzwak verval af te leiden, wat aantoont dat deze correcties essentieel zijn voor de nauwkeurige interpretatie van experimentele data en de extractie van kernstructuurinformatie uit twee-neutrino dubbel-bètaverval.
Dit artikel presenteert een relativistisch covariante theoretische raamwerk voor semi-inclusief diep-inelastisch verstrooiing op een gepolariseerd spin-1-doelwit, waarbij de algemene vorm van de werkzame doorsnede en spin-observabelen wordt afgeleid in termen van invariant structuurfuncties die geldig zijn voor alle kinematische gebieden.
Dit artikel ontwikkelt een theoretisch raamwerk voor semi-inelastische diep-inelastische verstrooiing op een gepolariseerde deuteron met spectator-nucleon tagging, waarbij licht-frontkwantisatie wordt gebruikt om de structuurfuncties en spin-asymmetrieën te berekenen voor toekomstige experimenten bij Jefferson Lab en de Electron-Ion Collider.
Dit onderzoek testte de isospin-symmetrie in het A=62-systeem met ongekende precisie door via Coulomb-excitatie de lineaire relatie tussen de gereduceerde protonmatrixelementen van de Zn, Ga en Ge triplet te bevestigen, wat de meest accurate test tot nu toe van deze symmetrieregels vormt.
In deze studie wordt de dipoolrespons van de neutronenrijke kern He gemeten, waarbij voor het eerst het vier-neutronen vervalkanaal wordt onderzocht en wordt vastgesteld dat de dipoolcontinuüm wordt gedomineerd door twee-neutronenemissie, wat wijst op een He structuur zonder aanwijzingen voor vier-neutronen correlaties.
Het XENONnT-experiment heeft met data uit de eerste wetenschappelijke run de voorspelde röntgenstraling van spontane kwantuminstorting niet waargenomen, waardoor de oorspronkelijke parameters van het Continuous Spontaneous Localization-model voor het eerst worden uitgesloten en de grenzen voor dit model en het Diósi-Penrose-model met twee tot één orde van grootte worden aangescherpt.
In dit artikel wordt het potentieel voor één-pionuitwisseling in een sterk homogeen magnetisch veld afgeleid met behulp van chirale perturbatietheorie, waarbij wordt aangetoond dat de reikwijdte van de kernkracht afneemt en de bindingsenergie van het deuteron met ongeveer 1 MeV verandert bij veldsterktes rond de pionmassa-schaal.