666 papers
Deze collectie duikt in de fascinerende wereld van Nucl-Ex, waar natuurkundigen de bouwstenen van het universum bestuderen. Het gaat hier om experimenten die atoomkernen ontrafelen, hun binnenste krachten meten en kijken hoe materie zich gedraagt op het allerkleinste niveau. Wat vaak klinkt als abstracte theorie, wordt in dit veld tastbaar gemaakt door slimme metingen en innovatieve detectoren.
Elk nieuw voorlopig artikel in deze categorie komt direct van arXiv en wordt door Gist.Science zorgvuldig verwerkt. Wij bieden voor elke publicatie zowel een begrijpelijke samenvatting voor een breed publiek als een gedetailleerde technische analyse voor experts. Zo maken we de nieuwste inzichten in kernfysica toegankelijk voor iedereen, ongeacht hun achtergrond.
Hieronder vindt u de meest recente papers uit dit onderzoeksgebied, direct na verschijning opgesomd en direct toegankelijk gemaakt voor u.
Dit artikel presenteert de karakterisering van een 28 nm CMOS ASIC voor deeltjesdetectoren voor particle tracking-detectoren, die in-pixel analoge signaalverwerking en een on-chip neuraal netwerkclassificator integreert om lage ruis, hoge lineariteit en effectieve datareductie te bereiken met 99,06% overeenstemming tussen hardwaremetingen en offline voorspellingen.
Dit artikel presenteert een systematische Bayesiaanse validatie van generatieve diffusiemodellen voor het inpainten van ontbrekende calorimetrische gegevens in relativistische zware-ionenbotsingen, waarbij hun effectiviteit bij het reconstrueren van de energie-respons, ruimtelijke nauwkeurigheid en onzekerheidskalibratie over verschillende botsingscentraliteiten en maskergroottes wordt aangetoond.
Door de gegevens over ladingsveranderende doorsneden over diverse doelwitten te analyseren, toont deze studie aan dat het gebruik van zware doelwitten zoals lood de noodzaak voor empirische schaleringsfactoren elimineert, waardoor ze de optimale keuze maken voor het bepalen van de protonverdelingsradii van onstabiele kernen.
Dit artikel rapporteert de ontwikkeling en karakterisering van een nieuw 10 mol% rubidium-gedoteerd CsI-scintillatiekristal, dat gebruikmaakt van intrinsiek Rb bètaverval om hoogefficiënte source-in-detector spectroscopie mogelijk te maken voor het onderzoeken van verboden bètavervalmechanismen en het zoeken naar steriele neutrino's op de keV-schaal.
Deze studie onderzoekt de ruimtelijke omvang van neutronen- en protonen enkeldeeltje-orbitalen in calcium- en scandiumisotopen met behulp van nucleon-knockoutreacties bij 230 MeV/nucleon, waarbij wordt onthuld dat de 1p neutronenorbitalen consistent 0,48–0,78 fm groter zijn dan de 0f7/2 orbitalen, terwijl de evolutie van de grootte van valentieprotonenorbitalen onbeslist blijft vanwege statistische onzekerheden.
Deze studie toont aan dat het integreren van kernen-druppelgrens-fysica in modellen voor nucleair statistisch evenwicht de samenstelling van supernova-materie significant verandert door de vorming van extreem neutronenrijke lichte clusters te bevorderen, waardoor de vrije neutronendichtheid en de ladingfractie van zware kernen worden verminderd.
De metingen van de STAR-collaboratie naar baryon-ladingverhoudingen en netto-protonopbrengsten in isobarische en fotonucleaire botsingen spreken het conventionele valentiequarkmodel van baryonenaantalbehoud tegen, wat bewijs levert dat de alternatieve baryon-junctionhypothese ondersteunt.
Door de STAR-experimentele data over netto-ladingopbrengstverschillen in 200 GeV Ru+Ru en Zr+Zr botsingen te analyseren met behulp van het UrQMD-model, extraheert deze studie een relatief neutronenhuiddikteverschil van fm en demonstreert zij dat de initiële nucleaire geometrie baryon-transportobservabelen significant beïnvloedt zonder dat een baryon-junction hypothese vereist is.
Dit artikel presenteert een nieuw kwantummodel dat aantoont dat bremsstrahlung-emissie bij de ternaire splitsing van Cf zeer gevoelig is voor de geometrie en dynamica van het proces, met name de relatieve beweging van de zware fragmenten, waarbij theoretische voorspellingen goed overeenstemmen met voorlopige experimentele gegevens.
Dit artikel stelt een methode voor om de onzekerheid in nucleaire matrixelementen voor neutrinovrije dubbelbètaverval aanzienlijk te verminderen door gebruik te maken van een fenomenologische effectieve axiale-vectorkoppeling afgeleid van gemeten twee-neutrino dubbelbètaverval-halveringstijden, waardoor de beperkingen op de effectieve neutrino-massa worden verfijnd.